Een ijsje op z’n tijd mag best
Volgens diverse media zijn de Russen nabij Charkov tot aan de grens teruggedreven. Op een niet officieel bevestigde foto staan Oekraïense soldaten lachend bij een grenspaal. Daarbij heb ik dan meteen gemengde gevoelens…
Ik merk al een poosje dat er in de westerse media bewegingen zijn die de ‘vrijheidsstrijders’ op een voetstuk willen zetten, willen verheerlijken. Dat lijkt ook de enige juiste daad te zijn, die we als thuisblijvers, de vrijheidsstrijders ondersteunend, kunnen verrichten…
Maar is dat wel zo? Ik ervaar het als razend moeilijk om het ene kwaad, door Putin meedogenloos in gang gezet, nu met een ander kwaad, de Oekraïense tegenreactie, te moeten vereenvoudigen tot iets goeds…
Ook al heeft dat goeds even zo vele doden tot gevolg bij de Russen als eerder bij Oekraïne het geval was. Natuurlijk voel ik een soort van blijheid in me opwellen als ik hoor dat de invaller langzaam wordt verdreven. Maar de prijs die door ‘de mens’ wordt betaald is wel hoog vind ik…
Niet zeuren, hoor ik weer andere mensen in mijn oor toeteren. Dat is allemaal oorzaak en gevolg. De agressor is begonnen en moet volgens het oude principe, oog om oog & tand om tand, worden teruggedrongen, tegen elke prijs dus…
Daar ben ik het in beginsel mee eens. En toch begint er wat te knagen bij me, dat we niet eindeloos moeten doorgaan met elkaar afslachten. Hopelijk ziet de kleine Tsaar nu in dat hij snel een deal moet sluiten, om erger te voorkomen…
Wat anders. Over één van onze bijna vergeten coryfeeën uit de periferie van de muziekwereld: Rob de Nijs mag eindelijk zijn afscheid vieren in de Ziggo Dome…
Omdat hij geveld was door corona, zou ik het wel geinig vinden als hij die toffe Italo-hit van weleer, Rhythm of the night, van de band Corona, ten gehore brengt. Maar dan wel met een kaars aan zijn voeten, om de nacht door te komen…
Vandaag wordt onze Koningin maar liefst 51 jaar. En boefje Juan Carlos gaat weer voet op Spaanse bodem zetten, zijn noodgedwongen ballingschap in de VAE onderbrekend voor ‘iets’, een vooralsnog onbekende reden…
Maxima had ook zo’n vader, zo’n ouderwetsch boefje, verbonden aan dat dezelfde taal als JC sprekende zo fraaie Argentijnse regime. Zouden ze sympathieën voor elkaar voelen? Of beter: zou Maxima die voor JC hebben?…
Afgelopen weekeinde hadden we weer een idioot die mensen doodschoot in een supermarkt in de VS. Het is een typisch verschijnsel van de mensheid, dat er zulke imbecielen zijn. Dat de meeste gevallen in de VS zijn, is niet onlogisch. Daar koop je een blaffer zoals wij hier een kroket uit de muur trekken…
Zorginstituut Nederland constateert dat wij Kwaaklanders over het algemeen van mening zijn dat ongezond levende mensen zelf de rekening hiervoor moeten betalen. Een vette ‘contra dictio’, want ongezonde mensen leven vaak in armoede…
Ongezond voedsel is nu eenmaal goedkoper. Daarom moeten wij die lui een handje gaan helpen. Helpen in de vorm van: het moet eerst even flink pijn doen, alvorens de franc bij ze gaat vallen…
Dus eerst de zorgpremie voor deze mensen verhogen en de eigen bijdrage opkrikken. Maar eerst gaat dit nog gepaard met een compensatie, die in 5 jaar wordt afgebouwd. Zo kunnen ze eraan wennen en er bewustzijn bij opbouwen…
Tegelijkertijd gaat de overheid een stringent beleid van ‘betaksing’ toepassen op alles dat ongezond is. Dus op ongezond voedsel een flinke taks heffen, en tegelijkertijd op gezond voedsel de taks verlagen of geheel afschaffen…
Want ook de overheid moet in mensen en hun gezondheid investeren. Dan maar per saldo wat minder binnenstromende taksen. De Romeinen deden dat al, door brood en spelen ter beschikking te stellen, ter voeding & vermaak van hun onderdanen…
Dat dit fenomeen toen gebaseerd was op een vernuftige en bovenal structurele inzet van grote hoeveelheden slaven, dat nemen we dan maar even op de koop toe…
Los hiervan hebben we nog immer een immens grote adoratie voor de Romeinen (en Grieken), wier misbruik van ‘lagere mensen’ vele malen erger was dan bijvoorbeeld de nazaten in de Gouden Eeuw…
En dan die ‘teringlijer’ van een Orbán, die ditmaal heel sluw een minister naar voren heeft geschoven om de Russische EU-boycot te blokkeren. Orbán wil een royale vergoeding voor zijn omvormingen van energetische aard, die hij moet doen om van de Russische olie af te geraken…
Het door hem becijferde bedrag is uiteraard veel te hoog. Dan kunnen er namelijk ‘en passant’ wat miljarden aan de vriendjesstrijkstok blijven hangen, zoals het een goede kleptocraat betaamt…
Ik zeg: EU, pas met twee-derde meerderheid de EU-statuten aan of keil in ijltempo die voormalige, thans dwarsliggende Sovjetstaten de EU uit. Dat ze zich ooit echt zullen aanpassen aan onze gewoonten en moraal, dat is net zo utopisch als het zo door hun bejubelde distopische communisme…
Het is slechts de Duit waarvoor ze zich interesseren. Achter de schermen blijven ze ‘gewoon’ vriendjes met Putin en navenante Kremlinratten en lachen ze zich massaal ‘de zak uit de broek’, dan wel de Duit in de broekzak…
Het ergste vind ik dat ook van de zijde van de ‘oude EU’, zonder al die voormalige Sovjetvazallen, het ook om de Duit ging dat de EU in het verleden is uitgebreid. Door al die toegetreden ex-Sovjets is het handelsgebied van de EU sterk vergroot…
Money money money to buy you things! Zo zongen the boys van de bijzonder vreemde band Primus ooit eind jaren ‘80 in Pudding time. Dat ging in bedekte termen over milieuvervuiling en hebzucht…
In mijn leven is er weinig veranderd. Zo is er waarschijnlijk afgelopen 10.000 jaar niets veranderd in het gedrag van onze soort. En de 100.000 jaar ervoor evenmin, vermoed ik…
Gelukkig lijken er betere tijden aan te breken, want er gloort een streepje zonlicht door het donkere wolkendek. Ik doel op de wet die door de Kamers tegen ‘homogenezing’ moet worden aangenomen…
Er schijnt, alweer gelukkig, een meerderheid voor te zijn. Maar er is een ander vrij technisch probleem opgedoken. Namelijk dat het verdomd lastig is om überhaupt wetten te formuleren die hout snijden, die overeind blijven in de rechtszaal…
Het is te bizar voor woorden dat het in onze wereld nog bestaat. Homogenezing bedoel ik. Met onze wereld bedoel ik de EU van vóór de toetredende voormalige Sovjetvazallen…
Homo zijn is een geneesbare ziekte, vindt men in duistere besloten gemeenschappen, waar homogenezing conversietherapie heet. Daar wordt zelfs ziekmakende medicatie aan homo’s toegediend. Onze Kamers babbelen nu over deze feiten…
Maar goed, in landen als Hongarije en in Polen, en ook in Oekraïne, is men lang zo ver nog niet. Daar mag men niet uit de kast komen, wordt het in meerderheid erkend als een afwijkende ziekte. Omdat het niet macho genoeg is…
Al zal Oekraïne er werkelijk alles aan doen om formeel, vóór de schermen, dat ‘bijgeloof’ hard aan te pakken. Zo hypocriet is men ook wel weer hè, want de schone schijn moet worden hooggehouden…
Het is soms bijzonder pijnlijk om er geleidelijk aan achter te komen hoe de routes der hazen lopen, hoe ze precies rennen. Vanaf een afstandje is het een prachtig spektakel om rennende hazen te bekijken, maar feitelijk is het gewoon geil gedrag…
Ik voel de neiging om ter afsluiting de cirkel weer te doen ronden, want er kriebelt iets in mijn ventrale regionen. Het heeft te doen met de eerder genoemde Rob de Nijs. De man die heel zijn leven een idool is gebleven. Bij zijn fans dan…
Maar daarover wilde ik het niet hebben. Rob was namelijk onderwerp van één der meligste mopjes die ik ooit heb gehoord, toen ik lang geleden in Brabant woonde…
Een bevriende collega vroeg me: weet jij al dat Rob de Nijs getrouwd is met Nellie Cooman? Ik moest nee-schuddend ontkennen, want ik had de laatste Story nog niet ingezien bij mijn huisarts of tandarts…
Oh, is dat zo? Wat grappig zeg, voegde ik eraan toe. Voor de mensen die niet weten wie Nellie Cooman is: zij was in de jaren ‘80-‘90 de Dafne Schippers van haar tijd. Al was zij eerder een specialist van de 60 meter dan van de 100. De 200 was al een brug te ver…
Ik keek mijn collega aan die zijn lach reeds niet meer kon houden voordat hij de clue had geopenbaard. Vertel op, zei ik, op de automatische piloot met hem mee lachend…
Weet je hoe Nellie nu heet, vroeg hij. Nee, schiet op man, vertel nou, opperde ik met een geveinsde irritatie. Nellie d’n IJscoman, zei hij proestend met de tranen in de ogen. Ik deed driftig met hem mee…
Barfman