Een mea culpa voor of tegen de menselijkheid?
Vanwege mijn interesse voor taal en aanverwante zaken lees ik wel eens een boek. Momenteel is dat een tamelijk intellectueel boek van enkele medewerkers van de Radbouduniversiteit…
Op blz 13 en 14 tref ik twee maal een vrij ingewikkeld woord aan, dichotomie, dat niet wordt uitgelegd. Het betekent zoveel als: een verdeling in twee elkaar niet overlappende delen. Zoals een boek in twee separate delen, of een thema (gezond versus ongezond)…
Bij meer dan twee delen heet het polytomie. Het probleem dat ik heb bij opgeblazen taalgebruik, ook al duidt alles erop dat het boek geschreven is voor de wetenschappelijke bühne (waar men van opgeblazenheden houdt), is dat ik zulke boeken nauwelijks kan uitlezen…
De kunst van het schrijven is wat mij betreft toch om duidelijk te zijn, al mag je soms best de lezer een poepie laten ruiken dat je over een erudiet en woordenboekachtig vocabulaire beschikt…
Maar leg die woorden uit, desnoods met een voetnoot of verwijzing naar een verklarende begrippenlijst. Al ben ik niet van gisteren, ik moest toch vlug de betekenis van dichotomie opzoeken. Daar kwam ik ook de meer-dan-twee-versie tegen…
Het boek was overigens gratis mee te nemen, het lag in de entree van het hoofdgebouw van het Radboud met een opmerking erbij: neem gratis mee als u geïnteresseerd bent. Ik was daar omdat mijn jongste dochter haar bul ontving…
Dat deed ik dus. Geen gelegenheid laat ik onbenut om zulke kennis tot me te laten komen middels boeken. Al ben ik niet meteen de doelgroep: de universitair geschoolde…
Ben wel ooit aan universitaire studies begonnen trouwens. Maar dat was een brug te ver voor me, om dat vol te houden. Alweer vele jaren in de schoolbanken, waar ik juist van verlost dacht te zijn. En ik was er ook niet slim genoeg voor…
Een gezonde samenleving, zo heet het boek. Pas in 2021 geschreven, waarin onder meer de gevolgen van de eerste covid-golf worden bespiegeld in de door vele auteurs beschreven items, in 18 hoofdstukken…
Het lag al een poosje op me te wachten, dat boek. Op de stapel te lezen boeken, die maandelijks groeit. Eigenlijk zijn het meerdere stapels, want anders zou de boel omvallen…
Vandaag ga ik nog even langs de kringloop, om te zien of daar nog wat lectuur te scoren valt. Dat is slecht nieuws voor de auteur, want die verdient er niets meer aan. Voor het milieu is het wel goed. Is dat een dichotomie trouwens?…
In Trouws Tijdgeest vandaag een interview met Lodewijk Asscher, de gevallen PvdA-engel. “Ik wilde wel graag van betekenis zijn, mijn bijdrage leveren, een stempel drukken.” Dat zegt hij over zijn studententijd. Hij hield ook van branie zegt hij…
Ooit zag ik iets in deze man, toen hij carrière maakte in de landelijke politiek. Maar op het eind bleek hij even onbekwaam als andere politieke blaatapen, die eeuwige roem nastreven en hun stempel willen drukken op het landelijke bestuur…
Gelukkig heeft hij niet lang knopen geteld na zijn engelenval. Hij ging snel aan de slag voor Van de Bunt Adviseurs. Eén van hun stokpaardjes luidt: Het verrichten van onderzoek naar de mogelijkheden tot verhoging van de efficiency van administratie en productie…
Zulke kreten lezend denk ik: ja, daar past een potloodslijper als Lodewijk wel bij. Als ik mijn cynisme wat opvoer kom ik bij een ander prachtwoord: krentenweger. In de overdrive schakelend: inktpisser…
Misschien ben ik wat hard nu. Maar we hebben het hier over een gevallen engel die zijn mea culpa heeft betuigd. Dat is dapper, had onze MP dat maar gedaan met dat gejokkebrok van ‘m, lafaard die hij is…
Daarom ben ik nog aan de milde kant met mijn cynisme jegens Lodewijk. Voordat de hele toeslagenaffaire aan het licht kwam, plus de rol die Asscher erbij heeft gespeeld, was ik veel milder gestemd over de beste man…
Maar de kansen kunnen rap keren. Lodewijk maakte plaats voor Liliaantje, die inmiddels ook al ruimte heeft gemaakt na haar zelfverklaarde ongeschiktheid. Nu hebben we Attje Kuiken. Daarvoor Samsom, Cohen, Bos, Melkert…
Allemaal fameuze namen die in vaak genoemde politieke rijtjes voorkomen. Het ene rijtje zal positief zijn, andere weer duister en haat-opwekkend. Vooral Adje (niet: Attje) heeft de partij onherstelbare schade berokkend…
Maar er zijn altijd overtreffende trappen, los van de PvdA. Bijvoorbeeld te Palermo aan de Maas: Roermond. Aan de Limburgse boevenstad komt de veroordeelde politieke schurk Jos van Rey terug in de gemeenteraad. Kennelijk is zijn arm nog steeds lang…
En dan heb ik het nog niet over zijn ego, of beter: Ego. Want zulk een bundeling van extreme ambitie, gehaaid ellebogenwerk en doorgewinterd frauduleus handelen, zal men maar zelden aantreffen in één en hetzelfde lichaam…
Daarover gesproken: het Koninklijk Huis maakt het weer bont. Nu is het hun laatste behuizing, als hun lichaam de pijp uit is. Want de grotendeels door de staat te betalen verbouwingskosten van de Oranje-graftombes lopen de spuigaten uit…
Voor mij onbegrijpelijk dat die lui niet opdraaien voor hun eigen grafkosten. Dat moet ik ook als ik ergens 10 of 15 jaar veilig in de grond wil liggen. Maar nee hoor, de Oranjes zijn nu eenmaal een speciaal ras en de staat moet dokken…
Wel zou onze Monarch en zijn oude moeder wat bijdragen aan de kosten, maar zoals te doen gebruikelijk in ons Duitenlandje, is nooit vastgelegd hoeveel dat precies moet zijn..
Heel typisch, dat dit weer zo in mist gehuld is. Transparantie ho maar! Ik voel aan mijn water dat de burger weer gewoon financieel gepenetreerd wordt hiermee, dat het geld uit de algemene middelen zal moeten komen…
Per hoofd van de werkende bevolking een paar tientjes, maar ieder tientje dat aan die toch al schathemeltje rijke familie betaald wordt, is wat mij betreft te veel! Wanneer houdt dit nu eens op, dat we die potsierlijke graftombes financieren?…
En daar is-ie weer, de in mijn ogen vreemde uitdrukking: misdaden tegen de menselijkheid. Ik lees dat in een artikel over Jaap de Hoop-Scheffer…
Vroeger heette dat ‘tegen de mensheid’. Dat was een veel betere uitdrukking, want een misdaad tegen de menselijkheid, is een misdaad tegen de attitude van een mens…
Een misdaad tegen de mensheid is een misdaad tegen een grote groep mensen, heel veel mensen gericht. Vaak komen die mensen erbij om het leven. Dat is wat de oude uitdrukking duidelijk maakte…
Een misdaad tegen de mensheid is het allerergste wat ‘de mens’ in het algemeen kan overkomen. Want het is een misdaad om de mens, de mensheid, uit te roeien…
Menselijkheid is één van de vele soorten gedragingen van mensen. Je kunt ook onmenselijk zijn, of sportief, of arrogant, of geil, om er zo maar eens enkele te noemen…
Een misdaad tegen de menselijkheid is een lachertje, daar zou ik niet bang van worden, als je naar de werkelijke, semantische betekenis kijkt. Het is hetzelfde als die ‘nieuwe’ gijzelaar…
Vroeger was de gijzelaar de schurk, die iemand gijzelde. Tegenwoordig heeft men het omgedraaid: de gijzelaar is het slachtoffer, en de gijzelaar ‘oude stijl’ is de gijzelnemer…
Ik vind het buitengewoon verwarrend allemaal. De gijzelaar beoogde misdaden tegen de menselijkheid te bewerkstelligen. Haha, wat een lacher zeg…
Niemand die nog precies weet wat daar staat. Laten we de taal alstublieft simpel houden, dan slaap ik in ieder geval stukken beter en vindt er minder slijtage plaats in mijn bovenkamer…
Barfman