Justine Marcella heeft een rare mond

Met de gister positief voor Boris Boef afgelopen motie van wantrouwen van zijn eigen Tory Party, zitten de experts alweer aan tafel in de ochtendshows. Met sluikreclame voor Rabobank omdat hun econoom aanschuift. Let op CvdM!…

En Uri Rosenthal is wat we noemen een multipele, versatiele expert, die verstand heeft van oorlog en ook wat er zoal in GBR gebeurt. Hij mag ongezouten zijn mening ventileren over de geteisterde Boris, wat hij voortreffelijk doet…

Wel vind ik zijn verschijning wat minder. Uri draagt een lichtgekleurd zomerpak, wat ik begrijp nu het bijna zomer is. Maar de kleur is wat we vleeskleurig noemen, zodat het er, met zijn bleke tronie en geschoren hoofd, wat macaber uitziet…

Maar goed, ieder zijn of haar handelsmerk. Boris heeft zijn vogelnest. De zojuist commentaar bij de Noorse kroonprinses gevende hoofdredactrice van Vorsten, Justine Marcella, mag haar flexibele mond op en neer bewegen om geluid te maken…

Als ik deze te Soestdijk, wat een toeval zeg, geboren ‘lady Justine’ in beeld zie, moet ik meteen denken aan de vele pijnlijke uren dat vrouwen door cosmetische artsen onderhanden zijn genomen…

Ik zeg niet dat Justine onderhanden is genomen, maar ze heeft absoluut de ‘looks’ ervan. In haar geval hoor ik nauwelijks nog wat ze zegt, ik voel dan de knieën onder me uitgeslagen worden en zie die mond zo vreemd bewegen in haar gezicht…

Al weet ik niet of zij gemodificeerd is, vaak zien die schaamteloos onderhanden genomen vrouwen er na hun behandeling niet beter uit. Ik zeg het voorzichtig. Wel kan ik objectief vaststellen dat ze veel air-time krijgen…

De tijden dat ‘puur zijn’ de boventoon voerde, lijken we nu definitief achter ons te hebben gelaten. Althans, als we afgaan op dat wat ons in de media wordt voorgeschoteld…

Mogelijk is dat een eenzijdig beeld, dat realiseer ik me, maar door de complexiteit van het aangebodene is het verdomd lastig feit en fictie uit elkaar te houden…

De Noorse kroonprinses heet, ik moest het even opzoeken, Ingrid Alexandra, ze bezoekt komende dagen ons land. Ze heeft uitsluitend een zakelijke missie, want ze komt op voor de ondernemers van deze wereld…

Dat is haar goed recht, maar dan ben ik meteen weg, qua interesse. Ingrid Alexandra werd vroeger, vooral in de kringen van de royalty watchers, als favo echtgenote gezien voor onze Prins Pils van weleer…

Hoe zou de wereld eruit hebben gezien als ze daadwerkelijk man en vrouw zouden zijn geworden? Zouden ze dan ook verspillende bezoekjes aan Griekse en Afrikaanse buitenhuisjes brengen, of zouden ze een design huis hoog boven een Noorse fjord hebben?…

Nee, de trend is eerder dat men tegenwoordig buiten de bekende banen huwt. Met leken dus, mensen die niet erfelijk uit de monarchieën voortkomen. Waarom dat zo is, niemand die het weet…

Terug bij de ‘verbouwers’. Waar ik erg benieuwd naar ben is de motivatie om zich onnatuurlijk toe te takelen. Dat ik het onnatuurlijk noem is een mening, dat weet ik wel. Maar als ik het eindresultaat zie, dan spat het onnatuurlijke er vanaf…

Maar goed, kennelijk vindt de financier van Vorsten, Roularta, dat allemaal prima. Het zijn niet mijn normen die men daar hanteert, dat is duidelijk. Want de normen van zulke magazines zijn: verkopen, verkopen en nog eens verkopen…

Gelukkig kan dit hier want wij leven in een relatief vrij land. Dat is een groot goed. En de lezers van zulke magazines vinden dat kennelijk allemaal prima. Of neemt men dat maar op de koop toe?…

Gaat het om de inhoud van het magazine, en niet om de fysieke uitstraling van de verantwoordelijke uitgever? Overal is wat voor te zeggen, ook dat hoort bij een vrij land…

Waarom word ik dan toch inwendig geprikkeld als ik zo iemand in beeld zie? Iemand met de uitstraling van ‘verbouwd’ te zijn. Ik weet het werkelijk niet, anders dan dat ik van natuurlijk houd…

Kijk, in beginsel is iedereen vrij om te doen en laten wat hij of zij wil – wet- en regelgeving in acht nemend. En mag ik daarop reageren zoals ik wil, binnen de kaders van fatsoen…

Dat is wat ik doe, als mij een cosmetisch bewerkt mens voor de voeten komt waarbij het geen medische noodzaak was, zoals bijvoorbeeld na verbranding of een aangeboren afwijking…

En toch, want we leven nu eenmaal in dat vrije land, vraag ik me af waarom bepaalde vrouwen (zelden mannen) zich mooier willen laten maken dan ze van nature zijn…

Juist in tijden waarin de me-too-beweging haar hoogtepunten beleeft. Voor wie willen ze dan eigenlijk zo mooi zijn? Uitsluitend voor zichzelf? Of ook voor de buitenwereld?…

De helft van die buitenwereld zijn mannen. Veel mannen kunnen nogal eens primair reageren, als het op het uiterlijk van vrouwen aankomt. Is dat wat deze Justine beoogt, dat mannen op haar moeten reageren?…

Het is moeilijk om het denkproces in mijn hoofd een andere kant op te sturen dan nu het geval is. Dat toch proberend: zou deze vrouw het dan uitsluitend voor zichzelf doen, lak hebbend aan de rest van de wereld?…

Of gewoon voor haar levenspartner? Allemaal ‘mind-fucks’, zoals men dit tegenwoordig pleegt te noemen in trendy kringen. Voor mij zijn het dat, bedoel ik…

Misschien ben ik te simpel van geest dat ik niet goed kan bevatten wat hier speelt. Justine is maar een voorbeeld, die vandaag toevallig tegen mijn netvlies op botste. En wie weet is ze helemaal niet verbouwd, ziet ze er ‘van huis uit’ zo uit…

Misschien is het wel de opperste vorm van vrijheid, dat je mag doen en laten met je lijf wat je wilt. Ongeacht hoe het eindresultaat luidt. In dit geval dus wat mij betreft een ogenschijnlijk prominent verbouwd hoofd…

Ach, wat zeik ik weer, ik ken die mensen helemaal niet en toch laat ik me verleiden te reageren. Wat is dat toch, dat een mens zo vaak wordt geprikkeld om op de buitenwereld te reageren?…

Waarschijnlijk zeggen biologen en gedragswetenschappers dat dit onze natuurlijke staat van zijn is, dat onze inwendige ‘bedrading’ nu eenmaal zo werkt, dat we op externe prikkels reageren…

Zo reageerde heel ons land afgelopen dagen buitengewoon geprikkeld op eerst de verdwijning en later de vondst van de 9-jarige Gino. Men heeft ’een bekende van de politie’ opgepakt, zo zegt men dat…

Dat is een andere bekende dan wij doorgaans zeggen tegen mensen uit onze reguliere kennissenkring. Deze bekende, de 22-jarige Donny, heeft aangegeven waar Gino kon worden gevonden…

Hoe groot is dan nog de kans dat hij onschuldig is, deze Donny? Gering tot nul, lijkt me. Hij kan een ‘toevallige’ betrokkene zijn, maar met zijn verleden lijkt me dat zo goed als uitgesloten…

Onze geprikkeldheid leidt er toe dat Donny reeds schuldig is bevonden. En dat politie, justitie en het gevangeniswezen heeft gefaald vanwege zijn eerdere veroordelingen…

Wij hebben onze conclusie klaar. Gebaseerd op de publieke ‘case file’. En waarom ook niet, want wij mensen zijn denkende wezens à la Descartes. Desnoods geven we deze pruikenkop van weleer de schuld van ons collectieve gedrag…

Wij ‘zijn’ dus, en verder zijn wij ook erg boos over het gebeurde. Volgens mij heeft het een functie dat wij onze collectieve woede mogen, zelfs moeten kunnen uiten. Het lucht op, al lost het feitelijk niets op…

Want het is wachten op het volgende drama. Wat mij betreft veroorzaakt door ons te softe strafstelsel. De gemiddelde moordenaar of mishandelaar maakt steeds weer de afweging tussen de pakkans en de daad. Plus de gevolgen van de straf…

Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen die anders denken, maar laten we in godsnaam dit fenomeen (de afweging) zo moeilijk mogelijk maken, we moeten namelijk iets doen vind ik…

Laf straffen is een beloning voor afwijkend gedrag. Zo zie ik dat. Door streng te straffen zal er altijd wel ergens een moord worden voorkomen. Iedere moord is er één te veel! Vraag maar aan nabestaanden van de slachtoffers…

Genoeg daarover. De naam Gino heeft bij mijn oude apenbrein een andere belletje doen rinkelen: Gino Vannelli. Ook meteen: Angelo Branduardi. Vroeger had je twee Italiaans ogende muzikanten die ik altijd door elkaar haalde…

Ook nu gebeurde het weer. En nee, die Vannelli is geen telg van een oude koffiebrandersfamilie. En Brand-uardi ook niet. Het waren twee nogal uiteenlopende muzikanten uit de jaren ’70…

Vannelli was trouwens een Canadees met Italiaanse voorouders, Branduardi een echte Italiaan. Omdat beide heerschappen kroeshaar hadden en dat vroeger flink lieten groeien, heb ik beide heerschappen altijd door elkaar gehaald…

Waarom ik dit vertel? Ik heb geen idee. Plopt spontaan bij me binnen, vanuit de diepten van mijn geheugen. De naam Gino, een externe prikkel, heeft dat allemaal losgemaakt…

Tenslotte een wat mij betreft apart bericht over de oorlog te Oekraïne: de eerste Nederlandse vrijwillige soldaat is er omgekomen, Ron Vogelaar. Dat zou al op 4 mei zijn gebeurd, meldde eerder de Telegraaf…

Nu heeft het ILDU dit bevestigd. Dat staat voor Internationaal Legioen van Territoriale Verdediging van Oekraïne, meldt Trouw. Wat speurwerk op internet levert geen enkele uitleg op over deze afkorting…

Het blijkt een tikfout. De afkorting moet zijn: ILTDU. International Legion of the Territorial Defense of Ukraine. Ik kom dan uit op een griezelig ogende pagina, die me eerder aan de Azov Boys doet denken dan aan een legitiem clubje vrijwilligers…

Maar ja, we willen dat die oorlog spoedig over is zodat de wereld weer tot rust kan komen. Om de komende 50 jaar aan de wederopbouw van dat kapotgeschoten land te kunnen werken…

Nederlandse aannemers staan alweer te popelen om er, zonder stikstofvergunning, aan de slag te mogen gaan. En de beleggers van deze wereld willen graag ‘hun steentje bijdragen’ aan de wederopbouw…

Kortom: na afloop van de oorlog is iedereen bereid weer geld te willen verdienen aan de gevolgen ervan. Want zo zit onze wereld in elkaar: de één zijn dood, is de ander zijn brood. Maar juist voor dat brood, schijnt nu geen graan te zijn…

Barfman