Vlaamse leeuwen staan nooit in hun hemd
Gister bleek dat onze regering, inclusief afdelingen zoals de belastingdienst en allerlei ambtenaren, belangrijke stukken hebben achtergehouden in de mini-enquête toeslagen van vorig jaar…
Of dat verwerpelijk en strafbaar is? Jazeker! Wat mij betreft spannen diverse belangenclubs nu samen om de overheid voor de rechter te slepen, met als eerste ‘prime suspect’ ons jokkebrokkende Grote Opperhoofd!…
Niet dat dit de snelheid van de afwikkeling van de toeslagenaffaire zal helpen. Dat is een feit. Het is het enige argument dat de overheid thans gebruikt jegens de slachtoffers van die toeslagen…
Tien jaar geleden hadden wij als brave, belastingbetalende burgers niet kunnen bevroeden dat onze overheid onbetrouwbaar en corrupt is, en er op die terreinen een actief beleid op nahoudt…
Je waant je haast in Colombia of China, waar je altijd de hete adem van Grote Broer in je nek voelt. Ik hoorde zojuist op de radio het pittige keffertje Lili Marijnissen voor de zoveelste maal verwijzen naar de goede werken van Renske en Pieter…
Maar van enige axi in de taxi is geen sprake: de overheid verschuilt zich, inmiddels een beproefde strategie, nu achter de vele rechtszaken die tegen haar zijn aangespannen…
Alsof dat een valide reden is om niets meer te hoeven doen. Dat men – terecht – de kop in het zand mag steken in afwachting van de trap tegen de omhoog priemende kadetjes…
Soms knijp ik mezelf in de arm om te checken of ik niet droom, dat dit alles niet echt gebeurt maar slechts een gedroomde staat is, waar je later uit wakker wordt met gortdroge mond en een helse koppijn…
Dan doe ik mezelf pijn door te knijpen, zodat ik concludeer dat ik reeds wakker ben, dat het allemaal echt waar is, dat we te maken hebben met een corrumperende overheid, die haar verantwoordelijkheid niet neemt…
Tja, laat ik beter mijn waffel houden. Om mijn energie te sparen voor de Tour, die gister wat mij betreft de spannendste etappe van de laatste jaren liet zien…
De Sloveense vlag wapperde half stok. Nadat eerder de Rog door de knieën ging, is gister de Pog bezweken onder de geselende druk van de Deense mini-dog Vingegaard. Wat een kracht en doorzettingsvermogen, ik maak een diepe buiging!…
De achterstand van de Pog is bijna drie minuten nu. Op de radio hoorde ik naar ik meen Gio Lippens vertellen dat de Pog gisteravond zal zijn geëxplodeerd van woede, en vandaag alles in het werk zal stellen om de opgelopen averij te fiksen…
Mentaal zal hij waarschijnlijk de meerdere zijn van Vingegaard, maar de Tour is voor een groot deel een fysieke inspanning. En de Deen zal nu vol positieve adrenaline zitten, om de zaak af te ronden…
De Pog zal het moeten doen met de hem kennelijk typerende negatieve adrenaline. U weet wel wat ik bedoel hè? Ongetwijfeld zullen heel wat medici en biologen het hoofd schudden, dat ik uit mijn nek klets…
Het moet uiteraard metaforisch gezien worden. Met zijn sterke ploegmaten van Jumbo zal Vingegaard zich zeer zeker comfi voelen, met de Rog, Kruijswijk en van Aert die hem backen…
Al zal de Pog niet nalaten om een soort van huzarenstukje uit te halen, zoals Floyd Landis deed op 20 juli 2006, toen hij vanaf de start demarreerde en iedereen naar de kloten reed…
Hopelijk zal de Pog met zijn vingers uit de snoeppot blijven, want Landis was toen Le Grand Tricheur du Jour et du Tour. Ik ben momenteel bezig zijn biografie te lezen, vandaar dat ik helemaal in die materie zit…
Geen goed boek, want te steno-achtig geschreven. Wel zijn alle feitjes interessant en natuurlijk ook de geest van Crazy Floyd zelf, die vanaf het begin van het boek in de ontkenningsstand staat…
Vandaag, op de Franse feestdag, drie lastige cols: Galibier, Croix de Fer en Alpe D’Huez. Die laatste berg wordt door ons Kwaaklanders nog steeds ‘onze berg’ genoemd, wat onzin is…
Ik hoop dat Kruijswijk een vrijgeleide krijgt om zijn mislukte coup van 2018 te revancheren, toen hij met een soort van Thomas de Gendt-achtige uitspatting bezig was. Of moet ik zeggen: Floyd Landis?…
Het maakt mij eigenlijk niet veel uit, als er maar heroïsche gevechten worden geleverd. Al sinds Armstrong hebben we van die gecontroleerde Tours gehad, met na US Postal de Sky train…
Het wordt tijd dat we weer de oude man-tegen-man-gevechten krijgen. Al weet ik heel goed dat ik, met zo’n uitspraak, mezelf meteen in de hoek zet van de oude zeurpieten, die altijd maar naar ‘vroeger’ blijven verwijzen…
Een soort van Henkie Lubberding, die los van zijn grote deskundigheid is blijven steken in de tijden van die linkeballende ploegbaas Peter Post, die als een dictator z’n team geselde, zowel verbaal als met de zweep…
Ik sta werkelijk te popelen om subiet de tv aan te zetten, om me dan over te geven aan de heerlijke tante-betje-uitspraken van José en Renaat op de Belg…
Want een echte man, die kijkt naar de Belg als het om wielrennen gaat. Op NPO zitten allemaal van die natte winden, Stef Clement uitgezonderd…
Maar Stef redt het ook niet in zijn eentje. Hij zou zich beter dagelijks bij Dione kunnen voegen als haar side-kick in de Avond-etappe. Al blijf ik stiekem toch verlangen naar de avonden met Mart en Dione, toen zij nog die van Mart was…
Nee, geef mij maar het oeverloze en paradoxaal genoeg zeer deskundige gezwam van José en Renaat. Wetende dat menige hooghartige kaaskop er geen biet van zal begrijpen, als dat duo eenmaal op de zwammodus overgaat…
Heb zojuist de tv aangezet en de Tour is al op uitzending! Een kopgroepje van zes met subtoppers qua klimmen, ongevaarlijk in het klassement…
Zoals de Belgen zeggen: ik ga mij eens in mijn zetel zetten. Omdat ik van huis uit een kwart Belg ben, en dus ook driekwart Kwaaklander, is het altijd moeilijk laveren voor me…
Chauvinistisch ben ik niet, maar als ik dan toch moet kiezen, dan zie ik veel liever een Vlaming winnen dan een arrogante kaaskop. De Vlamingen weten dat, dat de Kwaaklanders arrogant en ook dominant zijn…
Maar om nog maar eens met een Vlaams cliché te spreken: gelukkig zijn het de benen die spreken. Want met de mond hebben de Kwaaklanders de Tour al te vaak gewonnen, zodat we menen in alle lijstjes aan kop te prijken…
Ik ga mij nu echt in mijn zetel zetten om van de Tour te genieten, ondersteund door enkele fijne ‘sandwichen’ kaas en een paar fruitsapkes. En dan braaf supporteren voor de heraldische Vlaamse Leeuw!…
Barfman