Woke brengt mij snel aan de ‘coke’
Filosofisch historicus Carlo Ierna kreeg van de VU de taak om eens naar de Canon der Filosofie te kijken. Thans zijn dat zeven Grote Denkers: Descartes, Spinoza, Leibniz, Berkeley, Locke, Hume en Kant…
Volgens Ierna zou die hele Canon beter kunnen worden afgeschaft, omdat het allemaal witte, westerse mannen zijn en dat hun denkbeelden niet meer van deze tijd zijn…
Als redelijke liefhebber van oude filosofen en hun denkbeelden ben ik het niet met Ierna eens. Je moet het in de tijd plaatsen, net zoals je Händel, Mozart en Sibelius in hun tijd moet plaatsen…
Je gaat die componisten van weleer toch ook niet afpoeieren en zeggen dat ze niet meer van deze tijd zijn? Ik begrijp niet goed waarom hij tot deze conclusie komt…
Waarschijnlijk wil hij gewoon aandacht, wil hij dat de schijnwerpers minimaal 1 of 2 dagen per jaar op hem gericht zijn. In de wetenschap dat er morgen weer iemand anders in het nieuws is…
Het is een vreemde ziekte van deze tijd, dat (te) veel mensen ernaar snakken om die ‘15 minutes of fame’ te mogen ervaren, om helemaal alleen op dat hoogste podium te mogen staan…
Ik vermoed dat Ierna ook zo’n typje is. Met als motto: ‘ik moet iets afwijkend roepen, daarmee vestig ik de aandacht op me’. Nou, ik plaats hem meteen in de Canon der Mislukkingen, want mij is-ie meteen kwijt…
Je kunt niet ontkennen dat er gedurende enkele eeuwen een grote opleving plaatsvond onder filosofen. Dat waren de aan-dacht-zoekende Ierna’s van hun tijd, maar dan de echte toppers die werkelijk wat te melden hadden…
De genoemde zeven filosofen, die wat mij betreft makkelijk met zeven kwadraat kan worden uitgebreid (Erasmus, Rousseau, Schopenhauer, Wittgenstein, etc), die moet je toetsen aan dat verleden, niet aan het heden…
Zulks is erg flauw om te doen, want toen waren ze briljant. Met de kennis van nu kun je namelijk zo goed als alle schepen van het verleden achter je verbranden. Dat nou net een historicus dat wil, daar kan ik met mijn verstand niet bij…
Als hij nou gezegd zou hebben: die oude Canon moet worden uitgebreid met een hedendaagse Canon, of desnoods met diverse Canons, en desnoods een Woke Canon, dan trekt hij mijn aandacht…
Nu worstel ik me geïrriteerd door zijn tekst en uitleg. Gelukkig stuit hij in de hem omringende wereld op meer weerstand tegen zijn visie. Hij wordt in bepaalde kringen al ‘woke diversiteitsideoloog’ genoemd…
Je kunt dus het verleden, dat gewoon echt heeft plaatsgevonden, niet veranderen. Je kunt die mensen met in hun tijd werkelijk indrukwekkende denkbeelden, niet zomaar in de prullenbak keilen…
De duizenden filosofen en andere knappe koppen die gedurende 400 tot 500 jaar ‘hun ding’ hebben gedaan, kunnen niet door een nietig gestudeerd lulletje rozenwater uit de 21ste eeuw van tafel worden geveegd…
Maar goed, het is de kunst om je in het leven niet de kop gek te laten maken, zoals in dit geval door deze dwarsliggende, obsolete hoogleraar. Natuurlijk, om op de maatschappelijke ladder hogerop te willen komen, heb je dwarsliggers nodig…
Maar het is wel zo eerlijk om de oude filosofische pruikenkoppen van weleer op de inhoud èn context te blijven beoordelen, dat is het hele eieren eten meneer Ierna!…
En dan: pétanque wordt gelijkgesteld aan topsport, zegt men. Op dit moment vinden in ons land de Europese Kampioenschappen plaats. Het is de eeuwige discussie, zo lijkt het: topsport, of niet?…
Is pétanque nu topsport, met ook de Spelen van Parijs in beeld, of moeten we een nieuwe term introduceren: topspel? Voor mij is pétanque niets anders dan een behendigheidsspel, waar je je overigens prima mee kunt vermaken…
Met sport heeft het niets van doen. Bij sport is vind ik een duidelijke fysieke component aanwezig, waarin iemand uitblinkt ten opzichte van anderen…
Je hebt individuele sporten en groepssporten. Individuele spellen en groepsspellen. En ergens tussen sport en spel ligt een grens, het bekende grijze gebied…
Pétanque ligt duidelijk niet in dat grijze gebied. Tenzij ze vanaf nu voortaan met kogelstootkogels gaan gooien, à 7,26 kg per stuk. Dan wordt het weer een heel ander ‘laken een pak’…
Ik heb het vroeger wel eens gespeeld in Frankrijk, als tiener. Tegen Franse leeftijdgenootjes natuurlijk. Die vonden het prachtig als ik dan als domme kaaskop met ze meedeed…
Soms had ik geluk en won ik een spelletje. Dan vond men mij ineens niet meer leuk, wilden ze een andere kaaskop in mijn plaats bij het met een stokje getrokken streep in het zand hebben staan…
Dan liet ik het maar gaan of deed ik minder mijn best als ik toch weer mee mocht doen. Want het leukste is eigenlijk om roekeloos aan ‘tirer’ te doen: met jouw boule de ander weg te kegelen…
Daar zijn Fransen werkelijk een kei in, om met hun bal de ander weg te kaatsen en hun bal exact op die plek tot rust te laten komen, waar die andere kort ervoor lag…
Een leuk spel dus, maar met fysieke inspanningen van belang, mijn voorwaarde om een echte sport te kunnen worden genoemd, heeft het weinig van doen. Wel is het een alleraardigst tijdverdrijf…
Eerst: ik houd van topsport, en van wielrennen! Vervolgens: onze maatschappij draait regelmatig door met te ‘woke’ ideeën en denkbeelden. Wielrenner Nicholas Dlamini komt uit Zuid-Afrika en heeft zo zijn ‘klaarwakkere’ visie…
Hij beweert dat het slecht is dat er dit jaar geen zwarte wielrenners in de Tour zijn. Zou hij soms niet weten dat die 22 ploegen van ieder 8 renners, hun allerbeste topsporters aan de start willen hebben staan?…
Dit is wat je noemt nu misplaatste ‘wokeness’. Dat je uit nijd, uit ontevredenheid, maar stokende, pokende uitspraken doet die de wieler- en overige journalisten maar al te graag uit zijn mond optekenen, voor altijd in het online web gegraveerd…
Dlamini beweert dat de wielrennerij niet woke genoeg is, dat het slecht is dat er niet – ‘uit woke-principe’ – minstens één zwarte, gele of rode renner aan de start van de Tour zou moeten staan…
Eigenlijk wil hij zeggen, al staat het er niet letterlijk: dat hij daar aan de start had moeten staan, of op z’n minst zijn ‘broeder’ Girmay. Ja, zo lust ik er nog wel eentje…
Het moet geen sport an sich zijn om zoveel mogelijk gekleurde medemensen aan de start van de Tour te krijgen. De beste renners die op dat moment in vorm zijn moeten van start gaan, omdat ze er, als prof, het hele jaar naar toe werken…
Wielrennen is een ordinaire (geld-)markt van vraag en aanbod. Het is geen circus (al beweren velen van wel) en ook geen loterij. Het is het hoogtepunt van het wielerjaar en daar komen slechts 22 maal 8 = 176 mensen voor in aanmerking…
Het stoort me dat er ‘huilende’ geluiden zijn uit de hoek van de woke-beweging. Topsport is niet het juiste podium om daarover het ongenoegen te uiten. Want bij topsport komt vrijwel altijd de beste boven drijven…
Topsport is voor 75% talent. Je kunt iets goed, of kunt iets niet goed. Het probleem zit in die andere 25%. Waarschijnlijk is Afrika het meest getalenteerde land om wielrenners te ‘ontdekken’…
Er zijn ook heel wat (westerse) mensen, sportploegen, bezig om daar talenten op te sporen. In de atletiek is die trend al sinds de jaren ‘70 sterk in opmars gekomen, vooral op lange afstanden hebben ‘witten’ nog nauwelijks iets te zeggen…
Maar het kost veel tijd, want de atletiekwereld, en ook die van het wielrennen, zijn vrij marginale (geld-)markten. Investeerders in zulke markten doen dat niet zelden uit vooral liefde voor die sport…
Afgelopen week zaten bij ‘Vive le vélo’ de baasjes van de qua budget grootste, succesvolste Belgische wielersportploegen aan tafel: Lotto-Soudal en Quickstep…
Pas dan zie je dat hun betrokkenheid bij deze relatief kleine sport een vreemde mengeling is van heel veel liefde voor de sport en ook de noodzakelijke marketing voor het bedrijf, met als motto: de knaken moeten wel terugverdiend worden!…
Ik vond het ontroerend om naar te kijken: twee tamelijk stijve harken die waarschijnlijk onbuigzaam en met ijzeren hand hun bedrijven leiden, die met tranen in hun ogen hun passie voor de wielersport lieten blijken…
Er zijn maar enkele landen op aarde waar je zulke CEO’s zult vinden, als je er al naar op zoek wenst te gaan. Dat gezegd hebbende: wielrennen is, als men door een andere bril durft te kijken, een nogal beperkte sport…
Welke bril dan? Die van het geld verdienen. Alles draait om belangen. Zelden wordt uit naam van het bekende ‘ouwe-jongens-krentenbrood’-thema een fietsploeg uit de grond gestampt…
Er moet ook geld verdiend worden. Want anders worden de aandeelhouders boos, dat zijn de vaak onzichtbare belanghebbenden in de achtergrond…
En wanneer verdien je de meeste knaken? Als je de beste renners aan de start hebt staan. Is dat te verenigen met de woke-gedachten? Moeilijk, denk ik toch…
Juist omdat die ‘vereniging’ van geld verdienen en sympathie van de maatschappij krijgen omdat je ‘goed doet’ zo moeilijk is, staan er dit jaar geen Afrikanen, eskimo’s of Hawaiianen aan de start…
Maatschappelijk verantwoorde folklore is leuk, maar niet in de Tour. Daar gaat het om drie weken lang vermogen leveren, op het juiste moment toeslaan en als team proberen een renner op het dagelijkse of eindpodium te krijgen…
Alle andere gevoelens, hoe sympathiek en aardig die ook mogen zijn, zijn gedurende deze drie weken in juli even niet belangrijk…
Het is waar: ik ben een westerse witte man, heb makkelijk praten. De zware topsport wielrennen is heel wat anders dan aan ‘woke storytelling’ doen. Het moet hoog op het maatschappelijke podium staan, maar niet op het podium in de Tour…
Barfman