Banken hebben ons in de tas

Ik heb niets tot weinig met de VVD, al jaren de grootste partij van het land. Als reden voer ik aan dat het veel te rechts is, met bekrompen standpunten, door krampachtig aan de oude vertrouwde monetaire visie vast te klampen…

Plus dat ik de gemiddelde VVD-er glad vind, er kleeft altijd wel iets aan hun strijkstok. Voor wat, hoort wat, dat lijkt wel het levensmotto te zijn der VVD-ers, en dat met een paperclip vastgemaakt aan de monetaire visie…

Geld, geld en nog eens geld. En vermogen, plus lage taksering, vooral op vermogen. Rijke mensen (met vermogen) zien in de VVD een trouwe partner, omdat hun vermogen gewaarborgd lijkt – als ze tenminste niet verkeerd beleggen…

Opmerkelijk is dat de VVD nu een draai maakt in relatie tot de milieuproblematiek. Van zeg maar rechts naar het midden. Is dat een zuiver electoraal fenomeen of zit er meer achter verborgen?…

Vanwege mijn gemiddelde afkeer van de VVD heb ik de neiging te denken dat er niets achter zit, omdat ik juist van mening ben dat de VVD een lege huls is, vanwege die pecuniaire obsessie…

Inmiddels vindt de VVD – bij monde van milieukamerlid Erkens – dat de vervuiler moet betalen. Dat is een heuse stap voorwaarts, die mij hoopvol stemt, dat het misschien toch nog ooit gaat gebeuren in ons zo vervuilde land…

Dus de industrie moet gewoon dokken voor vervuiling, al is remissie natuurlijk beter: minder of geen vervuiling meer. En dus ook vervuilende boeren en andere instanties, met als doel minder vuil in de maatschappij, daar waar mensen leven…

Het klinkt soms allemaal te mooi om waar te zijn. De partij van onze permanent ‘om volkse bestwil’ jokkebrokkende Premier, de VVD, die plots het milieulicht ziet. Daar moet een luchtje aan zitten, toch?…

De komende tijd zal er beslist duidelijkheid komen, of het welgemeend is, electoraal of een andere sluwe gedachte die via omwegen en u-bochten toch weer met geld te maken heeft…

De geschiedenis heeft mij wantrouwig gemaakt jegens de VVD, en ik weet dat ik daar niet alleen in sta. Het zijn kortom spannende tijden, of er daadwerkelijk iets groots staat te gebeuren…

Maar goed, gister schreef ik over de niet met de gebruiker gedeelde woekerwinst van Shell, vandaag vernemen we dat KLM weer zwarte cijfers draait, omdat we massaal vliegvakanties hebben geboekt…

De hoge energieprijzen weerhouden ons er niet van om de hoge kosten voor lief te nemen, los nog van de vervuiling die vliegen met zich meebrengt. Ikzelf heb besloten niet meer te vliegen, tenzij het een kwestie van leven of dood is…

Maar gelukkig vloog ik nauwelijks, en dus mag ik mezelf lichtjes zuchtend ‘rijk prijzen’, al klop ik onmiddellijk af op hout. Want het universum kan zich zomaar tegen je gaan keren, als je niet afklopt…

Dat is geen bijgeloof maar een gewoonte, als mijn geweten opspeelt. Of is dat toch een vorm van bijgeloof? Ach, wat maakt het ook uit, op hout kloppen is niet vervuilend en verder ben ik niemand tot last…

Ik geef toe, ook mijn braakbal is onderhevig aan de komkommertijdziekte: gebrek aan inspiratie door gebrek aan interessante gebeurtenissen. Verder hangt er ’s zomers altijd iets in de lucht dat me loom en lui maakt…

Dat is niet echt goed voor de dagelijkse ‘mondgang’ van mijn braakbal. Maar gelukkig is er nog iets om nu al in flinke staat van opwinding bij te geraken: de zondagse uitzending van Zomergasten…

Daar is alweer sprake een ‘hoofdeconoom’, nu van ABN Amro: Sandra Phlippen. In mijn krant wordt het als volgt verwoord: ze beschrijft haar vakgebied als het begrijpen en helpen oplossen van de maatschappelijke problemen van deze tijd…

Daarmee is de eerste leugen alweer verkondigd, want hoofd-economen zijn er primair voor het optimaliseren van bancaire winst. Om te begrijpen hoe de maatschappij op verantwoorde, legale wijze een poot kan worden uitgedraaid…

Of toch in ieder geval iets in die richting. Ik vind het een zorgelijke, bijna perverse ontwikkeling dat we zulke functionarissen van (semi-staats-)banken een platform bieden om publiekelijk zoete broodjes te laten bakken…

Om de brave burgers zoals ik de indruk te geven dat banken er werkelijk alles aan doen om ons leven zo mooi en voortvarend mogelijk te maken. Terwijl banken maar één missie hebben: winstmaximalisatie en bevrediging van de aandeelhouder…

Phlippen komt uit een gezin van arthouse-fanaten, zie ik verder lezend. Dat zorgt er op voorhand voor dat ik niet bepaald handenwrijvend voor de buis ga zitten morgenavond. Zulke informatie maakt me bijna een ongenode gast…

Bij arthouse moet ik denken aan de mooie maar decadente boeken van uitgeverij Taschen. Die je nieuw bij aanschaf bijna failliet maken, maar soms bij de Slegte in de ramsj een koopje kunnen zijn…

Laat ik mijn voorgevoel samenvatten bij de aflevering van Zomergasten van morgen, dat we naar de elitaire uitspraken van arthouse-telg mevrouw Taschen mogen gaan luisteren, door haarzelf verkondigd. Amen…

Barfman