Give me all your lovin’
Het ‘magic word’ van vandaag luidt: communicatie, al dan niet voorafgegaan door slechte of geen. In de studio van Goedemorgen Kwaakland is Angela de Jong aangeschoven. Ze behoeft weinig introductie, als het op communicatie aankomt. Bij haar word ik onmiddellijk naar het plastische, weinig magische ‘dor hout snoeien’ gedreven. Een dieptepunt van verhuftering. Mijn beeld bij haar zit helaas met zuur in mijn geheugen geëtst…
In het nieuws vandaag een vannacht begonnen brand in het Botlekgebied. Welk gebied? Nou ja, dat van de Botlek. Deze communicatie is zodanig slecht dat je er een atlas bij moet pakken. Alsof men, als men niet in dat gebied woont, weet waar dat is. Ja, ergens daar in de buurt van Rotterdam. Zulke berichten zijn eerder miscommunicatie dan dat je er iets mee kunt, anders dan ‘dat er altijd wel ergens brand is’…
Over brand gesproken. De Nederlandse Emissieautoriteit geeft vrij dat in 2021 69% meer CO2 is uitgestoten door onze vier kolencentrales. Dat door de hoge gasprijzen, wetend dat kolen goedkoper zijn. Verder een helder bericht. Door deze slechts vier centrales is aan de totale daling van CO2-uitstoot een eind gekomen. Ook helder…
Ik wil het over de naam hebben van dat instituut, de Nederlandse Emissieautoriteit. Een communicatieve contradictio in terminis. Want deze instelling heeft alles behalve autoriteit. Afschaffen die naam dus, het is misleidend, alsof ze ergens op toezien en boetes kunnen uitdelen. Of uitstoters kunnen sluiten. Ze doen helemaal niets namelijk, anders dan zich profileren middels ‘talking heads’…
Het Ministerie van Volksgezondheid heeft meer aangepast in OMT-adviezen dan eerder was gemeld door Nieuwsuur. Om te beginnen moet ik bijna meteen denken aan de woorden ‘meer’ of ‘minder’, door de Pruik ooit zo komisch geuit in de Marokkanendiscussie…
Enfin, er zijn méér aanpassingen geweest zo blijkt door openbaarmakingen van het Ministerie, onder druk van de Kamer. Nu blijkt dat het woord ‘grootschalig’ is vervangen door ‘bovenregionaal’, in relatie tot de covid-epidemie op middelbare scholen…
Wat mij betreft is dit ‘nieuws’ toch wat opgeblazen. Licht tot middelmatig semantisch gezeur. Niet het oorspronkelijke bericht is een vorm van slechte communicatie, want we zaten middenin een pandemie. Maar de ‘ophef’ achteraf, die is misleidend. Want in mijn ogen is het woordkundig geneuzel. Het grote plaatje is anders dan als men inzoomt op futiele details…
Nederlandse journalisten hebben in ons land over het algemeen een veilig werkterrein. Maar de veiligheid neemt af. Hoeveel dit afneemt is niet helder. Een aantal Europese organisaties komt tot deze conclusie in een internationaal onderzoeksrapport. Vrouwelijke misdaadverslaggevers hebben het meeste ‘last’. Tenslotte wordt nog gemeld dat wij globaal op plaats 6 staan in de ranglijst van meest veilige landen. We doen het dus erg goed!…
Ik weet het niet hoor. Wat zegt dit bericht nu eigenlijk? Er is een onderzoek gedaan. Uit dat onderzoek blijkt dat ons land veilig is voor journalisten om hun werk te kunnen doen. We ‘ranken’ hoog. Alleen vrouwelijke verslaggevers op het terrein van de misdaad hebben te maken met toenemende onveiligheid…
An sich retorisch kraakhelder. Immers, de criminaliteit neemt fors toe, parallel aan de verhuftering. Als ik een crimineel zou zijn zou ik het ook vervelend vinden als de criminaliteit in een slecht daglicht wordt geplaatst. Vooral als vrouwen daarover schrijven, want criminaliteit is een mannenzaak, toch?…
Dan de voormalige boerendochter Carola Schouten, door veel mannen gezien als de ideale schoondochter of heimelijk gewenste bedpartner. Tegenwoordig is ze opgezadeld met alweer een lastige, in dapperheid aanvaarde agenda: armoedebestrijding. Dat woord klinkt alsof er een ernstige ziekte bestreden moet worden…
Dat is punt een. Punt twee is dat Carola voorstelt dat de bestrijding van armoede niet alleen van de regering moet komen. Ze stelt nu voor dat werkgevers óók hun verantwoording moeten nemen. Door de koopkrachtdaling te compenseren voor hun werknemers met de uitbetaling van een hoger loon…
Ik twijfel sterk of dit zo werkt. Deze softe aanpak, alsof het de boeren liefdadigheidsclub betreft van lokale rouwdouwers, zal worden weggelachen door de werkgevers. Want met ons grote VVD-opperhoofd, die propageert dat je de economie moet overlaten aan ‘de markt’, heb je natuurlijk meteen het slechte voorbeeld als sterk tegenargument…
Carola moet zich nog wat inwerken vrees ik. Ze zal wat meer van de boeren keukentafel naar de kekke vergadertafel van het bedrijfsleven moeten opschuiven. Als ze daar eenmaal zit, zal ze ervaren dat werkgevers geen millimeter zullen bewegen naar liefdadigheid. Want daar wordt het zonder expliciete redenen uitbetalen van hoger loon, als filantropisch extremisme ervaren…
De gemiddelde werkgever gaat pas vrijwillig meer loon uitbetalen als-ie er knaakkundig beter van wordt. Om armoede te bestrijden gaat-ie geen euro meer betalen. Armoedebestrijding is een taak van de overheid. Daar aan meedoen gaat linea recta van zijn winst af. Ik kan het voor een deel nog begrijpen ook…
Er zijn maar twee middelen om werkgevers te dwingen iets te doen aan armoedebestrijding, middels het uitbetalen van een hoger loon ten koste van de winst. Punt één: wetgeving, met verhoging van het minimumloon. Punt twee: handhaven en hoge straffen uitdelen als ze het niet vrijwillig doen…
Onze nog immer rondwarende VOC-mentaliteit is slechts gevoelig voor de zweep, die eerst met grote kracht moet neerdalen op de ontblote werkgeversrug. Die werkgever is vastgebonden aan de bekende martelpaal, die we nog van vroeger kennen. Pas dan zal men niet langer argeloos de schouders ophalen. Pas dan zal men met overtuiging in actie komen…
Het is altijd wel pijnlijk om te constateren dat de wereld zo banaal is. Niets gebeurt zomaar. Er is altijd eerst een vorm van dreiging nodig. Als je niet dat doet, dan gebeurt er dit met je, of zoiets. Onze toenmalige sociale wederopbouwmaatschappij, ontstaan uit de laatste grote oorlog, is vermoedelijk ergens in de jaren ‘90 overgegaan in een nieuwe maatschappij. Waar het eerder ‘ieder voor zich’ is dan ‘voor elkaar’…
Vanavond wordt het inmiddels beroemd geworden spektabel The Passion opgevoerd en uitgezonden. Zonder publiek. Voor mij een onwerkelijk grote beproeving, als ik ertoe gedwongen word ernaar te moeten kijken. Uiteraard een kwestie van smaak. Ik walg werkelijk van zulke clichépraktijken. Maar ik gun het iedereen die ervan houdt…
Het is vandaag Witte Donderdag. Toen zat de Heer met zijn kornuiten aan tafel en sprak hij de woorden uit die later de basis van de transsubstantiatie zou worden. Een vreemde dag dus om dit Passiespel op te voeren. Want het hoogtepunt, de triptiek van kruisgang, kruisiging en wederopstanding, vonden later plaats…
Maar goed. Ter afsluiting de – wat mij betreft terecht – buitengesloten Richard de Mos en Co(-rnuiten) in Den Haag. Ook al is hij alweer de grootste partij, hij moet begrijpen dat de overige partijen, zolang dat fraudeonderzoek tegen hem loopt, niet met hem willen regeren. Dat is het mooie van onze democratie, waar je een eigen mening mag hebben…
Ik begrijp dat de Mos het vervelend vindt. Maar ja, wat wil je anders als er zulke sterke signalen over je zijn van corruptie, die worden onderzocht door het OM. Dat onderzoek is al bijna 3 jaar bezig. Het wordt hoogste tijd dat de zaak voor de rechter komt, want dit voelt aan als onnodig getreuzel…
Als hij onschuldig is, moet hij gerehabiliteerd worden. Als hij schuldig is, is het einde oefening qua politieke carrière. Het vreemde is dat de stad, de bewoners van Den Haag, hem zo massaal blijven steunen. Nu is het natuurlijk een buitengewoon vreemde plek. Waar bijzondere (tegen-)krachten ontstaan tegen de landelijke politieke bups die er resideert…
Populisme ontstaat vaak daar waar iemand opstaat die opkomt voor de gewone man en vrouw. Kennelijk is Den Haag het Venlo van het westen. De Mos komt niet voor niets voort uit de PVV…
Ik moet denken aan dat ridicule liedje van de Janse Bagge Band: Sollicitere. Dat riep onmiddellijk een schrijnend gevoel van plaatsvervangende schaamte bij me op, toen het zo massaal de ether in werd gepompt. Toch is dat wat de Mos zal moeten gaan doen, als hij veroordeeld wordt voor corruptie en heeft gebromd. ‘De mos sollicitere’!…
Barfman