21 april 2022


‘Sportieve’ bedriegers

Ik woon in een middelgrote provinciestad. Overigens met afnemend plezier in verband met toenemende drukte en verhuftering. Een half uurtje geleden fietste ik van de lokale biowinkel terug naar huis…

Dat ik biologische producten eet, dat is mijn bijdrage aan de duurzaamheid van de wereld. Al decennia doe ik dat. Van de betaalde meerprijs had ik drie maal de wereld rond kunnen reizen. Dat vinden we tegenwoordig niet langer duurzaam…

Aan de lokale rivier werden zojuist de touringcars geparkeerd op speciale parkings. De passagiers waren reeds en masse de stad in gerend. Die passagiers zijn toeristen. Consumenten die op zo’n dag niet in hun eigen stad consumeren maar in een andere. ‘Mijn provinciestadje’ puilt uit van zulke consumerende wezens…

Het is een fraai markmechanisme, dat je in alle vrijheid kunt bepalen waar je dagelijks consumeert. Of dat je beslist, als je in een andere stad bent, dat je toch niet consumeert. Door van thuis alle voedsel en drank mee te nemen. Ik zie wel eens bussen ‘leeglopen’ met mensen die tassen vol consumentenproducten bij zich hebben. Dat vindt de lokale middenstand niet fijn…

De biowinkel is ook een prachtig biotoop van atypisch consumentisme. Daar vormt zich een grote concentratie (vaak oude) hippies, linksdraaiende denkers/doeners, wappies en ander overwegend dwarsliggend complotvolk. Uit voorzorg draag ik daar nog steeds een mondkapje. Omdat je nooit echt weet hoe de koe precies die haas vangt…

In sneltreinvaart vul ik dan mijn wagentje. Ik ren, zigzaggend door het altijd onthaastgedrag vertonend winkelend volk door, dan ‘asap’ naar de kassa. Daar kun je, als er niemand is, op een belletje tikken…

Van grote afstand hoor je dan iemand foeterend reageren, dat het zijn of haar beurt is om de kassa te bedienen. Dat is overigens een hypermodern ding, ze gaan wel met de tijd mee hoor, als het op knaken verdienen aankomt…

De mensen die daar werken zijn zowel eigenaren van een zogenaamde coöperatie, alsook vrijwilligers. Daar is vaak ‘wat mee’, dat zijn mensen met een rugzakje, zo zegt men. Al heb ik stellig de indruk dat die in ons land tegenwoordig in de meerderheid zijn…

Dat is mijzelf incluis. Iedereen mankeert wel wat hoor. Je hebt kleine rugzakjes en van die grote 150-liter-dingen of meer uit de bergsport. En dan maakt het nog uit wat het soortelijk gewicht is van de inhoud. Want een kleintje gevuld met lood is veel erger dan een grote met eendendons…

Ik ben wat murw geworden van het verhalen over die absurde oorlog in Oekraïne. Het went dus, al neemt ook mijn geestelijke metaalmoeheid toe. Op het radionieuws hoorde ik dat er een Wagnersoldaat gevangen is genomen. Die trof een bermbom. Wat de gesteldheid van deze soldaat was werd niet gezegd. Ik bedoel, of-ie nog uit één stuk was…

De Azov-unit vreest dat vandaag de laatste dag is voordat ze door de Russen zullen worden overrompeld. Dat zal niet goedschiks gaan. De Russen zullen deze taaie weerstandbieders per ongeluk neermaaien vrees ik, zodat er helaas ‘geen getuigen’ zullen zijn van de confrontatie. Als er al burgers bij zijn, dan zullen die, alweer zo vrees ik, hun noodlot daar ontmoeten…

Dan D66. Gister heeft Van Drimmelen zijn excuses aangeboden. Hij is tevens uit de partij gestapt, of onder druk ertoe gedwongen. Hoe bijzonder is dat, dat deze man nog lid was! Het zit waarschijnlijk allemaal nog veel schever dan wij denken, dus morgen zullen alle camera’s gericht zijn op D66, als de verklaring komt…

Op de valreep gister nog wat rumoer vanuit de PvdA. Ook Attje Kuiken stelt zich, na Henk Nijboer, kandidaat voor het fractievoorzitterschap. Dat is dapper van haar. En het komt mij zo voor dat ze meer kans heeft dan bestuurlijk regent ‘ouwe stijl’ Nijboer…

Gister moest ik nog denken aan Gerard Nijboer. Die werd in Moskou op de OS van 1980 nog geweldig 2de op de marathon na DDR-er Waldemar Cierpinsky. Ik zag dat toen live op tv en was erg onder de indruk. Dat kwam omdat ik toen zelf ook een sportertje was…

Tegenwoordig lopen vrouwen op de marathon bijna dezelfde tijden als toen mannen. Natuurlijk hebben we nu hazen en schoenen met ‘flubber-kwaliteiten’. Bovendien leven we gezonder en uitgekiender. Sportalgoritmen hebben de leiding overgenomen van trainers. Sponsoren bepalen hoe, waar en waarom een sporter deelneemt aan wedstrijden…

Of dat beter is dan ‘toen’? Ik weet het niet. Zoals ik zoveel niet weet. Deels komt dat omdat de grijze massa gestaag degenereert. Deels omdat men ‘wijzer’ wordt, de dingen des levens ervaart. Die twee factoren houden de zaak best mooi in evenwicht…

Mijn autonome zenuwstelsel filtert een boel weg, wat niet belangrijk is. Ter voorkoming dat de emmer overloopt. Wat resteert zijn restjes verleden die soms zo verdraaid of gemuteerd zijn, dat ik vaker dan ooit wikipedia etc moet raadplegen om klok-klepel-fenomenen op te lossen…

Verser nieuws dan. Gisteravond was de clash der titanen: Macron Vs. Le Pen. Volgens allerlei meetsystemen was de meerderheid op de hand van Macron. Le Pen moest ‘vals’ reageren op Macrons uitspraak dat ze in 2015 geld heeft geleend van Russen, om haar campagne te financieren. Uiteraard beet en kefte ze fel van zich af, als een keeshondje die je soms in een tas gedragen ziet worden…

Als Frankrijk komend weekeinde valt, dan zijn de rapen gaar. Dan hebben Hongarije en Polen er weer een extreemrechtse makker bij. De drama’s zullen niet te overzien zijn, want de voorstellen van Marine ter behoud van koopkracht, zullen Frankrijk nabij of in een totaal deconfiture brengen…

Ter afsluiting nog wat sportfeitjes. Ik zag pas vanochtend de Waalse Pijl. Op Eurosport, de herhaling. Dat betekent een zeer beroerd commentaar, als we het vergelijken met Sporza. Michael Boogerd was co-commentator. Toen Michael nog fietste was hij een bedrieger. Met doping…

Dit kwam pas naar buiten na afloop van zijn carrière. Ooit won hij op uiterst laffe wijze de Amstel Gold Race. Door de laatste 30 km aan het wiel van de toen nog niet van dope betichte Lance Armstrong te plakken. Op de streep klopte hij de leeggereden Armstong met een tube…

Ik hoorde ‘Boogie’ zojuist met misgenoegen commentaar geven op Mauri van Sevenant, die bij Kragh Andersen in het wiel plakte en niet wilde meewerken. Dat omdat diens ‘kopman’ Alaphilippe in het vlak erachter rijdende peloton zat. Meteen moest ik aan de Boogie denken van toen, laf in het wiel van Lance hangend…

Mijn sportgeheugen werkt volgens mij beter dan enig ander deel van mijn grijze massa. Gister werd de oude rot Valverde 2de achter Dylan Teuns. Valverde is 41 jaar oud. Velen vinden hem een held. Ik dus niet…

Waarom niet? Nou, dat zit zo. Valverde is twee jaar geschorst geweest voor zijn samenwerking met bloeddopingarts Fuentes. Dat was ruim tien jaar geleden. Hij heeft altijd alles ontkend maar liep tegen de lamp toen men bloedmonsters van hem in handen kreeg die overeenkwamen met zakken bloed die bij Fuentes waren gevonden…

Valverde heeft altijd ontkend. Dat is het typische gedrag van de valsspeler. Boogie was er precies zo eentje. Hij bleef stug ontkennen na signalen dat hij de kluit zou hebben bedonderd. Uiteindelijk werd het bewijs geleverd en moest hij met de billen bloot. Toen wilde hij ploegleider worden maar dat mocht niet. Omdat hij altijd had ontkend…

De ook soms bij Eurosport commentaar gevende Danny Nelissen was precies zo’n geval. Stug ontkennen na signalen van dope. Uiteindelijk moest hij toegeven. Precies zoals Lance Armstrong. Alleen die deed het nog enigszins met flair, bij Oprah…

Boogie en Danny hadden dat bijvoorbeeld bij DWDD kunnen doen. Prima podium. Daar hadden ze even goed kunnen uithuilen en de wereld om vergiffenis kunnen vragen. En excuses aanbieden. Dat ze zulke stoute jongens zijn geweest. Valsspelers dus. Die ten koste van anderen, met gebruik van dope, overwinningen boekten…

Het ergste heb ik altijd dat ontkennen gevonden. Totdat er concreet bewijs wordt geleverd. En blijkt dat ze verkeerd gegokt hebben. Toch is het vreemd dat de wereld zulke boeven, zulke ‘tricheurs’ zeggen ze in Frankrijk, blijft omarmen…

Niemand hoor je er meer over, dat Valverde een boef was. Het lijkt wel of al die commentatoren een verbod hebben gekregen om af en toe te benadrukken dat die ouwe man die Valverde heet ooit een schurk was, die de kluit bedonderde…

En nog steeds. Want hij heeft nooit toegegeven, zelfs niet na de bewijzen. Neem dan een voorbeeld aan Thomas Dekker, die ruiterlijk toegevend zijn wangedrag heeft beschreven in zijn boek. En David Millar. Dat zijn eerlijke valsspelers, die hun fouten hebben toegegeven…

Ook Joop Zoetemelk is meerdere malen betrapt op doping. Onder meer op de Puy-de-Dôme tijdens een tijdrit. Dat weet ik nog. Hoor je nooit iemand meer over. Zelfs Eddy Merckx is drie maal betrapt. Hij heeft deels toegegeven, deels ook niet. Want Eddy is te groot daarvoor zegt men. Hij is ‘hors catégorie’. Net zoals de aanduiding bij bergetappes. Geen berg was te hoog voor Eddy, ook de Tour de Dopage niet…

Barfman


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *