Bah-bah, die Barbara toch
Alle media zijn overladen met het bijzondere succes van de Oekraïense delegatie die het Songfestival heeft gewonnen. Al is Trouw eindelijk weer eens objectief door de mogelijke Navo-toetreding van Finland en Zweden op de voorpagina te plaatsen…
Het Songfestival staat pas op blz 7. Voorop ook de foto van Friese boerenzoon Titus Brandsma, eindelijk heiligverklaard, na al in 1985 een zaligverklaring op zak te hebben gehad. Hijzelf is allang niet meer onder ons, want dat hoort bij zalig en heilig te zijn: dat je reeds langere tijd het hoekje om bent gegaan…
In mijn kindertijd zat ik vier jaar lang op een Titus Brandsma-school. Een basisschool, toen nog lagere school geheten. Ik schaamde me een beetje voor die naam, want het woordje ‘tiet’ klonk duidelijk door. Dat vond ik stom, als klein jongetje…
Nu mag je het woord ‘tiet’ niet eens meer uitspreken in onze hypercorrecte samenleving. Omdat je altijd wel ergens op een teen van een molecuulkleine minderheid gaat staan. Die daar dan vervolgens diepe trauma’s van oploopt waartegen geen 10 of 20 jaar therapie helpt…
Het wordt steeds ingewikkelder in onze maatschappij, met al die diversificatie en daaraan gekoppelde polarisatie, moderne verzuiling in eindeloze opsplitsingen en opdelingen in allerlei haarvatconstructies…
En omdat het ingewikkelder wordt, weet je soms als zelfverklaarde, nadenkende Homo Sapie-mens niet meer waar Abraham die pot met heerlijke scherpe klassieke mosterd haalde. Die bij nuttiging direct via je neus naar buiten komt gassen, zo scherp is die. Mosterd hoort zo te zijn!…
In mijn metaforische voorbeeld met mosterd (= onze samenleving) bedoel ik te duiden hoe divers de vele smaken tegenwoordig zijn. Voor iedereen wat wils. Scherpe mosterd, licht gezoete mosterd met wat rietsuiker, tot op zoetige mayonaise lijkende mosterd met honing aangelengd…
Ik zal u de diversificatie van mayonaise besparen, die er nog veel erger aan toe is. Wie van een afstandje op z’n gemakje kijkt naar de rekken in de gemiddelde supermarkt, ziet het probleem. Er zijn te veel producten, omdat de commercie is doorgeslagen tot in de harde kern van ons consumentisme…
Tegenwoordig noemt de jeugd margarine boter. Maar boter is gemaakt van koe, margarine van planten. Kunt u mij de mayonaise even aangeven? Oh, u bedoelt de zoete frietsaus, want er staat geen mayonaise op tafel…
Ook de ziekten der mens hebben zich aangepast aan al deze diversificaties. De halve wereld heeft een gluten- of notenallergie. Of men gaat dood van koemelk. Of heeft een dodelijke schaal-, schelp- of andere zeedierallergie. Enzovoorts…
Ik zat heden ochtend in de auto voor een wat minder duurzame tocht van a naar b. Luisterend naar Radio 1 hoorde ik het vaste panellid Barbara Barend commentaar geven op de bij de bekende Eindhovense Philips Sport Vereniging vertrekkende bestuurder Toon Gerbrands…
Toon had namelijk gezegd, om bij zijn vertrek ook een soort van statement af te geven, dat hij de rol van de hedendaagse sportjournalist toch minder diepgaand vond dan een onbekend aantal jaar geleden. Dat kan hij zeggen want hij is al best oud…
Ik had het zojuist over allergie, met name bij voedsel. Zo kan men ook allergisch zijn voor bepaalde mensen, onderdeel van Homo Sapiemens. Voor mij is Barbara Barend zo’n buitengewoon vervelend gevalletje…
Als ik haar stem hoor, dan wel deze hoor in combinatie met al dan niet bewegende beelden, dan komt er een vervelende reactie in mijn lijf op gang. Ik word recalcitrant en wil minder beschaafde woorden haar richting in blaffen, al weet ik dat ze me niet kan horen…
Barbara is één van de weinige journalisten (al weet ik niet precies hoe ze te boek wil staan) die mij meteen irriteren. Dan wil ik overal krabben en wil ik eigenlijk zo spoedig mogelijk haar geluid niet meer horen en haar beeld niet meer zien…
Ja, u mag dat kinderachtig vinden, maar ik geef eerlijk weer wat er gebeurt. Dat had ik jaren geleden niet, maar het is er langzaam ingeslopen, mogelijk veroorzaakt door de maniertjes waarmee Barbara zich voortbeweegt in deze wereld…
Vandaag was ze meteen op haar denkbeeldige pik getrapt. Wat Gerbrands zei was echt de grootst mogelijk onzin vond ze etc etc. Het is even niet heel erg van belang wat Gerbrands zei. Het gaat me om de onbesuisde reactie van Barbara…
Die is namelijk niet in staat om in de journalistieke spiegel te kijken die haar en de journalist in het algemeen wordt voorgehouden. Wat mij betreft had Gerbrands gelijk. Ook in de studio zat nog iemand die Gerbrands’ bewering verdedigde met andere voorbeelden…
Barbara was echter totaal niet in staat te kunnen relativeren. Ze was onmiddellijk ‘tegen’, en dan komt-ie: ‘ze kon zich niet herkennen in deze uitspraken van Gerbrands’…
Zo goedkoop zijn onze journalisten namelijk geworden. Door Ruttiaanse dooddoeners over tafel te werpen. Ze zijn niet zelden snobbistisch en laten eventuele kritiek meteen afketsen op hun gepantserde omkasting. Ze zat als een klein kind te miepen…
Ik zie haar nog steeds als de dochter van haar veel beroemdere vader, die haar ooit ergens op enig moment in de journalistieke kruiwagen heeft doen kieperen om haar een carrière te bezorgen…
Deze populistische mooi-weer-kletsmadam heb ik nog nooit enige uitspraken van ook maar enig belang horen doen, in haar rol van sportjournalist. Want ze was zo partijdig als de pest, in haar adoratie van dat Mokumse afwasmiddel (Ajax), die ze, onpartijdig als een journalist moet zijn, niet onder stoelen of banken stak…
Barend is de Linda van de sportjournalistiek. Met bijvoorbeeld dat blad Helden, een glossy voor de sport. Glossy en de sportwereld, dat gaat helemaal niet samen. Dat werkt alleen maar omdat de commercie van de belanghebbenden erachter zit, de grote sponsoren…
Maar goed, Barbara liet haar medegasten nauwelijks uitpraten, ze kwekte er zoveel mogelijk doorheen. Dat is een goedkope tactiek van haar, zodat mensen nooit echt goed hun podium kunnen pakken in haar aanwezigheid. Bijna Trumpiaans, of Fortuyniaans, haar houding…
Barbara is van dezelfde soort als die andere imbeciel, Derksen. Die gaat trouwens weer terugkomen met VI, begreep ik. John de Mol heeft zijn kijkcijfers nodig, hoe vreselijk is dat alles toch. Misschien dat het Commissariaat nog kan ingrijpen…
Het verbaast niemand dat die twee het niet goed kunnen vinden. Want ze zitten elkaar meteen in de haren. Zinloos kiftende mensen die nooit echt ouder zijn geworden en nog in hun studententijd menen te leven vind ik dat, waar ik meteen overal jeuk van krijg…
Ik ben dus allergisch voor Bah-bara Barend. Het spijt me vreselijk, dat dit zo is. Ik zou het heel graag anders zien. Maar zo werkt de natuur, dat je kennelijk ergens, naar verloop van tijd, allergieën bij of voor kunt ontwikkelen…
Wie weet vind ik het antidotum nog eens, zodat ik zonder al die vervelende bijverschijnselen mijn ervaringen bij haar mediagenieke verschijning kan opdoen…
Barfman