De kikvors of de prins

De alom gerespecteerde maar tevens met grote angsten gevreesde en gehate onderzoeksjournalisten Joep Dohmen en Paul van der Steen hebben weer eens een stevig ei gelegd: De Vriendenreünie…

Nee, dit is geen populistisch boekje over dijen-kletsende oud-studenten die weer eens als vanouds luidruchtig de bloemetjes buiten zetten, maar een soort van vervolg op De Vriendenrepubliek. Dohmen schreef dat samen met Henk Langenberg…

Het handelt over de (continu ontstoken) appendix van ons land, het gouden afvoerputje, kortom: Limburg. Die voorganger, dat boek van circa 25 jaar geleden, heb ik indertijd met grote interesse gelezen…

Een mij toen nogal schokkend boek, met opzienbarende feiten over met name de bestuurscultuur en de zakelijke ons-kent-ons-vriendjesmentaliteit van de meest zuidelijke provincie van het land…

De nog niet zo lang geleden als ‘Gouverneur’ aangetreden, op de winkel passende Emile Roemer, heeft het boek niet in ontvangst willen nemen van het schrijvende journalistenkoppel…

An sich begrijpelijk. Alhoewel hij er ook een ludiek momentje van had kunnen maken. Maar goed, daarvoor moet je toch wel beschikken over een zekere komische gevatheid, die Emile helaas moet ontberen…

Misschien is hij juist daarom wel de meest geschikte persoon om, wars van toneel, ophef en overdadige franje, deze klus te moeten gaan klaren in de zo rumoervolle provincie…

Emile lichtte toe dat hij het boek niet in ontvangst wilde nemen omdat het vooral een terugblik is. Hij kijkt liever vooruit. Ik kan niet zeggen dat ik hem daarin niet kan volgen…

Al had hij het boek, dat keurig onder de 25 piek blijft, best als cadeautje kunnen aannemen met een practical joke, desnoods met een spitsvondig Brabo-mopje, om het immer te fragiele ijs van de Limburgse ‘hofvijvers’ te doen breken…

In de rest van het land heet de Gouverneur gewoon ‘Commissaris van de Vorst’, Koning dan wel Koningin. En Het Gouvernement heet daar Provinciehuis…

Alleen al die verschillen doen de Limburgse perikelen geen goed. Maar het archaïsche woord Gouverneur is dan weer meer lhbt-fähig, want je hoeft het niet te laten volgen door de man-of-vrouw-status van de Monarch. Of is een vrouwelijke Gouverneur soms een Gouvernante?…

Ooit heb ik een poosje in de Limburgse contreien mogen werken. Ik kan best stellen dat ik de klapjes der zwepen nabij mijn oren heb horen knallen. Toch was het een fantastisch werkterrein, juist omdat het, vanwege dat ingegroeide gesjoemel, zo voorspelbaar was…

De overheid (= de Provincie Limburg) heeft jarenlang landelijke campagnes gevoerd om de rest van ons land naar het zuiden te lokken. Onder meer met: Zuid-Limburg, je zou er maar wonen!…

Ik heb die slogan altijd met een vette knipoog in acht genomen. Want inderdaad, je zou er maar wonen, daar in het land van gesjoemel en geflikflooi, waar kleine zonnekoninkjes nog gewoon hun kleine imperiumpjes mogen hebben…

De campagne heeft overigens gewerkt. Inmiddels puilt Z-L uit van de Randstad-kaaskoppen en zijn de prijzen van huizen serieus opwaarts gedreven. Dat was mede het doel, plus nog meer flink spenderende toeristen naar Het Zuie lokken…

Maar ach, gister werd ons land overspoeld met de zoveelste ondermijnende actie in de politiek: alweer van de Prime Minister himself. Nu eens niet zijn feitelijke geheugen betreffend, maar het verlengstuk ervan: zijn Nokia-tje…

Hij stuurt nog lekker ouderwetsch sms’jes. Maar volgens kenners doet hij dat met een vrij nieuw apparaatje, dat bovendien genoeg geheugen heeft om al die sms’jes langere tijd te kunnen opslaan…

Daar gaat het nu om, dat hij te veel berichten zou hebben verwijderd, die hij in het kader van openbaarheid van bestuur juist had moeten bewaren, dan wel aan de betreffende veiligheidsafdeling in bewaring had moeten geven…

Zoals we van hem kennen haalt hij argeloos de schouders op, verwijzend naar de richtlijnen. Natuurlijk heeft hij er lang over nagedacht, in overleg met zijn adviseurs. Ongetwijfeld zal het juridisch beproefd zijn, zodat de ophef met een sisser afloopt…

Even goed zoekt onze immer zo braaf en beschaafd ogende MP regelmatig, op zijn manier, de politieke rafelrandjes op. Dat hoort bij zijn vrije, liberale opvattingen. Het gekke is dat dit weer haaks staat op zijn stijve, onkreukbare uiterlijk…

Als er al ooit een internationaal beoogde speelfilm wordt gemaakt over onze liberale zonnekoning, dan lijkt mij Benedict Cumberbatch de ideale acteur die deze rol zou mogen vervullen…

Die heeft namelijk ook de van huis uit onschuldige, bijna ontwapenende badkamerblik in de ogen als onze Prime. Ik zeg bewust niet slaapkamerblik, dat zou net een kamertje te ver zijn, iets te veel eer…

Zo vind ik onze Prime ook altijd ogen als een ‘erecte’ man, in de Engelse betekenis. Benedict heeft ook die uitstraling. Als een toren zo hoog torent onze Prime uit boven het maaiveld. Geen zeis die hem een kopje kleiner maakt, want hij is versatiel als rubber…

Er van uit gaande dat onze veiligheidsdiensten jarenlang alle ministers en dus ook de Prime hebben afgeluisterd, moeten al die sms’jes van ‘m nog ergens rond dwarrelen in de bekende wolk…

De Minister van Justitie kan dat gewoon opvragen, me dunkt. Oh ja, dat is er eentje van onze Prime zijn kluppie, dus dan is er wel een expliciete politieke wil nodig…

Want dat is Dilan-met-de-moeilijke-achternaam. Die gaat dat niet doen, haar baasje een berg sores bezorgen. Sores die zichzelf zullen versterken omdat het een culminerend effect zal hebben, want vragen en de antwoorden erop, roepen er nu eenmaal nog meer op…

Er is volop gedoe over de diversiteit van de bijen en hommels in ons land. Vooral de wilde bijen worden bedreigd door allerlei hobby-imkers, die maar wat aanrommelen en menen dat ze verantwoord bezig zijn…

Gister een typisch gevalletje van zelfontkenning door een vrouw die in het journaal werd geïnterviewd over haar kolonie hobby-bijen. Die zouden volgens de interviewer concurreren met de bedreigde wilde bijen om de beschikbare hoeveelheid pollen…

De vrouw, wars van iedere feitelijkheid dan ook, had haar complotdenkende antwoord reeds klaar: er is helemaal geen bedreiging voor de wilde bij, er zijn gewoon te weinig bloemen…

Daar moeten de gemeentes dan maar voor gaan zorgen postuleerde ze, er moeten meer bloemen komen, zodat er voor iedere bij genoeg is. Ik ga lekker verder hoor voegde ze er zo aan toe, men bekijkt het maar. Een bizarre logica, het is de schuld van de bloemen!…

Zelfs in groter verband, in de EU, kan men het niet eens worden over de kwetsbaarheid van hommels en bijen. Dat gerelateerd aan de hoeveelheid gif die boeren mogen spuiten over onze nog steeds groeiende eetwaar op de velden…

Dan zie je dat de boerenlobby uitstekend werkt, dat het nog steeds big business is die boeren. Ook al hoor je ze klagen en blokkeren ze snelwegen met hun immense kapitaal-onzuinige tractoren, als er iets bedreigends voor hun Duiten is…

Alles is zo dubbel in de wereld. Dat komt omdat er bij één onderwerp vele belangen kunnen zijn. Daar draait alles om in het leven, om belangen. Iedereen heeft ze, dat kunnen we niet ontkennen…

Mensen met geld en vermogen hebben er belang bij dat ze het niet kwijtraken, bijvoorbeeld aan hoge belastingen. Sterker nog, je ziet vaak dat ze als valse kippen op hun broedsel zitten en alleen maar meer eieren in het nest willen…

Maar bij een broedende kip hoort natuurlijk een haan. En het bijbehorende gedrag van die haan. Mensen die iets bezitten hebben er belang bij hun bezit minimaal te behouden, desnoods met veel gekukel van de haan…

Mensen die niets bezitten willen als het even kan zo spoedig mogelijk wel iets bezitten. En mensen die verantwoordelijk zijn voor bijvoorbeeld de inning van belastingen, willen zoveel mogelijk belasting heffen…

Maar de belangenvereniging van mensen die veel bezit hebben sturen duurbetaalde lobbyende mensjes naar de belastinginner en diens baas, om ervoor te zorgen dat er minder belasting wordt geheven…

Als dat niet gebeurt, dan gaat die belangenvereniging dreigen dat hun leden hun vermogens naar andere landen buiten beeld van de belastinginner gaan verplaatsen…

Dan is de belastinginner weer bereid te luisteren en is hij tevens gevoelig voor tips, door bijvoorbeeld wat meer belasting te gaan innen bij de wat minder bedeelden…

Als al die minder bedeelden tezamen, die ook best een groot bedrag vertegenwoordigen, dan met z’n allen het gewenste bedrag bijeen kunnen harken, dan kunnen de leden van de belangenvereniging gewoon in het land blijven…

Uiteindelijk wordt er ergens een compromis gesloten, zodat er bij iedereen wat gehaald wordt. Maar die modellen zijn vaak zo ingewikkeld, dat niemand in de smiezen heeft dat de vermogenden relatief toch weer minder betalen dan de armeren…

Want de armeren worden vandaag de dag niet meer zo goed vertegenwoordigd door belangenclubjes. Er heeft een zodanige de-socialisering plaatsgevonden, dat met name de wat rigide opererende socialistische vakbond, het FNV, in de uitverkoop is gegaan…

De ooit krachtige vuist ‘op links’ is nog maar een slap handje, waar de overheid en de grote werkgevers lacherig de schouders en neus voor ophalen…

Uiteindelijk is de cirkel weer rond en trekt degene die het meeste belang heeft bij het behoud van dat grote belang, aan het langste eind. Het heeft niets met intelligentie of zo te maken, want dat schijnt redelijk normaal verdeeld te zijn in ons land…

Maar door de golf van polarisatie die ons land en de hele EU al jaren teistert, is de macht van de belangen van de jannen-met-de-pet via vakbonden verschrompeld tot een minuscuul, ja daar is-ie weer, vaak pijnlijk ontstoken blind darmpje…

Genezing bestaat niet, hoogstens totale verwijdering. Maar dat is een zodanig dure en massale ingreep dat dan de rentmeesters en thesauriers der aarde opstaan en zeggen dat dit niet in het belang is van hun achterban…

Zo zal jan-modaal altijd met de rug tegen de muur blijven staan, zo arm als job, niet bij machte zijn geld bijeen te kratsen. Want eenmaal arm geboren, is de kans wel heel klein dat je rijk zult sterven…

Het grappige is dat de mensen met grote belangen, collectief aandeelhouder zijn in het systeem dat de armen arm laat zijn en de rijken rijk…

Via de media en reclame willen de rijken dat die armen het maximale uit hun armoede halen om toch zoveel mogelijk te consumeren. Dat is de werkelijke tragedie van onze wereld: dat dit systeem overal en altijd, in mindere of meerdere mate, actief is…

Onder het motto van onze fantastische democratie blijven de toch al rijke haantjes victorie kraaien. Het is zo oneerlijk als de pest, of desnoods zo oneerlijk als de ‘kippen-pip’, want via de duurbetaalde lobby-mechanismen blijven de rijken ‘in charge’, kraaien dus…

Of dat ooit zal veranderen hangt van veel zaken af. Onder meer of jan-met-de-pet zich weer slim zal weten te groeperen. Misschien is er een soort van katalysator voor nodig, een aanjager…

Bijvoorbeeld iemand uit de groep der rijken die zich het lot van de armen aantrekt. Een moderne Robin Hood, die er tevens niet voor terugdeinst om een robbertje te knokken als dat nodig is…

Geen Billen Gates dus, want die hebben van die enge dubbele agenda’s. Die willen overal en altijd op de foto bij hun projecten, zo gelikt mogelijk door peperdure ingehuurde society-fotografen verzorgd…

Dat is je reinste copy-paste-gedrag van wat hij al jaren deed met Microschoft: zorgen dat je de enige bent die op de foto staat, dan kent iedereen je, kan niemand nog om je heen…

Sorry als ik wat doordraaf, ik bedoel het goed. Natuurlijk heeft Billy Boy ook goede dingen gedaan met al zijn miljarden. Maar de zuigende kracht van de aandacht die hij wil hebben, dat is buitengewoon irritant…

Om af te sluiten de gister kennelijk zwaar geïrriteerde Minister van Buitenlandse Zaken van Oekraïne, die op bezoek was bij het olijke koppel Rutte-Hoekstra in Den Haag…

Dmitro Koeleba stuitte op een zodanige muur van onwil en stilte, dat hij tevergeefs kwaakte als een bronstige kikvors, in een poging het olijke koppel mee te krijgen voor een snelle EU-toetreding…

Ik weet niet of het komt door een slechte vertaling of door een slordige journalist, want er kan nogal eens wat mis gaan als er allerlei tussenstations in het geding zijn…

Maar in Trouw werd de gefrustreerde Koeleba als volgt geciteerd: “Ik kan mijn tong nauwelijks meer bewegen.” Ik geloof niet dat ik ooit iemand zo’n plastische en tegelijk mij de lachstuipen bezorgende uitspraak heb horen doen…

Barfman