De puinhopen van Putin

Terug van weggeweest, dat is wat het is. Eerst had ik een weekje vakantie, daarna kon ik niet meer op gang komen, raakte ik in een apathische bui verzeild. Maar nu ben ik gelukkig geïnjecteerd met het boerenvirus…

Ik zag zojuist beelden van gister politieauto’s vernielende boeren. Dit buitengewoon asociale gedrag deed me denken aan enkele decennia geleden, toen boeren zich plots niet meer boeren wilden laten noemen maar agrarische ondernemers…

Plotseling waren ze van lompe, stugge strontscheppers getransformeerd naar hoogopgeleide, de HAS doorlopen hebbende jas-je-dasje-ondernemers, met weliswaar nog steeds zwarte randjes onder de nagels…

Ze wilden plotseling met ‘u’ worden aangesproken en zelfs deden vele boeren verwoede pogingen met mes en vork te eten in plaats van met uitsluitend de trouwe soeplepel…

Inmiddels hangt dat jasje-dasje weer in de kast en zijn ze van begripvolle, de regels respecterende burgers omgekat tot activistische stenengooiers en autokantelaars, die het thuis bedreigen van politici niet schuwen…

Het is zo erg dat zelfs ons politieke Opperhoofd vanochtend publiekelijk zijn grote afschuw heeft uitgesproken. Terwijl nota bene afgelopen week ons formele Staatshoofd, King Beer, nog zijn onvoorwaardelijke steun uitsprak jegens de boeren…

De Koning keek er buitengewoon vreemd bij alsof hij, nu hij in de knel zit met zijn bosbouwsubsidie voor zijn jachtterrein, erop gokte dat boeren, die wat hem betreft ook dicht bij de natuur staan, hem zullen steunen nu hij de boeren steunt…

Net als de boeren is onze Koning volledig de weg kwijt. Vorige week hoorden we dat zijn dochter, de Kroonprinses, haar jaagakte had behaald. Hoe misplaatst is dit, het volgende voorbeeld van het ontbreken van maatschappelijke voelsprieten…

Nog even verder over de boeren. Natuurlijk moet je ze niet allemaal over één kam scheren. Er is sprake van het hooligan-effect: een handvol idioten, niet representatief voor de gehele groep, verziekt het voor de rest met dat asociale activisme…

Politie, spoor die malloten op en laat vooral weten hoe ze aangepakt worden, als voorbeeld voor de rest. Er hangen volgens mij genoeg Chinese camera’s overal met gezichtsherkenning, dus hack die dingen en spoor de oproerkraaiers op…

Over ons Koningshuis gesproken: afgelopen zondag heeft onze Vorst het Grootkruis in de Huisorde van Oranje uitgereikt. Niet aan een leek, een burger, maar aan een lid van de Koninklijke Familie zelf: Prinses Mabel…

Is die man nu helemaal mesjogge geworden? Het getuigt voor de zoveelste maal dat hij aan zelfbevlekking doet, zonder ook maar rekening te houden met wat de maatschappij ervan vindt…

Let wel: ik ben een groot fan van Mabel omdat ze, als één van de weinige personen van dat Koningshuis, een normaal mens lijkt, met zwakheden en gemaakte fouten in het verleden…

Dus ze verdient zo’n kruis wel, maar dan graag vanuit de lekenwereld, niet van (daar is-ie weer) de slager die zijn eigen vlees keurt, zoals onze Koning maar al te graag doet als absolute carnivoor…

De boeren voeren hun oorlog tegen de staat en tegen het democratisch gekozen Parlement. Zo voert de kleine Tsaar nog steeds zijn oorlog tegen een soeverein buurland, waar hij eergister alweer een burgerdoel aanviel, een winkelcentrum…

Vandaag hoorde ik oorlogskenner Uri Rosenthal een crisisprofessor genoemd worden, en ook ons aller Jape The Hoop Cheffer mag zijn kennis en kunde in de mediacamera’s spuien. Er is maar weinig veranderd sinds februari…

Deze vuile oorlog is stukje bij beetje aan het institutionaliseren. We vinden het bijna normaal dat hij er is, dat er een dreiging komt vanuit het oosten en dat we de humanitaire en economische miserie bijna als vertrouwd gaan beschouwen…

Maar er gloort een sprankje hoop, nu Finland en Zweden tot de Navo mogen toetreden: Erdogan heeft zijn dwarsliggende keutel ingetrokken, zeer wel mogelijk na vele miljarden steun aan zijn land te hebben mogen incasseren…

Maar goed, het cordon rondom de Russische grens wordt strakker. Putin zal zich onderhand wel afvragen waar hij aan begonnen is. Ongetwijfeld zal hij denken: kom, we gaan nog wat winkelcentra en andere publieke oorden beschieten…

Want zo werkt het in het brein van een ziek persoon. Die gaan juist doen wat de wereld niet wil dat ze gaan doen. Om te jennen, te zieken, te treiteren…

En wie weet om er uiteindelijk toch nog als een soort van morele winnaar uit te komen. Onderhand geloof ik niet echt meer dat hij nog kan winnen, de kleine Kremlinrat, want troeven heeft hij niet meer in handen, die liggen allang op tafel…

Dus kunnen we slechts hopen dat het snel voorbij is, dat alle partijen kunnen zeggen: wij hebben deze oorlog gewonnen. Om vervolgens de puinzooi op te gaan ruimen om weer te gaan bouwen…

Dat bouwen gebeurt door concessies te verstrekken aan allerlei buitenlandse multinationals, zowel westerse als die van de kleptocraten, Russisch en Oekraïens…

Oorlog kost primair niet alleen handen vol geld, het levert, secundair, heel veel geld op, als de puinhopen uitgerookt en afgekoeld zijn. Net als een uitgedoofde vulkaan…

In onze politiek hadden we vroeger een prettig in het gehoor liggende alliteratie: de puinhopen van paars. Daar is dan nu de volgende bijgekomen: de puinhopen van Putin…

Barfman