Voor- en tegengas
Gisterochtend was de voormalige Japanse premier Abe nog in leven, maar later op de dag is hij bezweken aan de verwondingen van de brute aanslag op zijn leven…
De meeste mensen zullen zo’n aanslag afkeuren. Al klonken er te China, Japans grote buur, op diverse internetfora enthousiaste geluiden, want Abe stond kennelijk ergens symbool voor…
Mogelijk was dat omdat hij Japan, na de vernietigende nederlaag op het einde van WOII, weer langzaam toestond zich efficiënt te bewapenen. De man die Abe doodschoot was een voormalige militair…
Wat het nu precies allemaal betekent dat zal wel ‘classified’ blijven, of speculaties van de pers. De verkiezingen van morgen gaan gewoon door, met als klassieke motto: wij wijken niet voor terreur…
Het lijkt soms bijna of we na al die jaren als mens in de Darwiniaanse ‘survival of the fittest’ terecht zijn gekomen. We zijn de top van de evolutionaire piramide zegt men, maar of we er zo trots op moeten zijn, dat betwijfel ik…
We zijn het enige levende wezen op aarde dat doodt ‘just for fun’, of gewoon omdat we daar zin in hebben of een vage urgentie voelen, desnoods zonder fun…
En wolven dan, die doden toch ook schapen zonder dat ze die opeten? Ja dat is waar, maar dat is uit instinctieve onmacht, omdat die beesten op een kluitje leven en hun gebruikelijke territorium niet kunnen onderhouden…
Over wolven gesproken: gister liep Lavrov, Putins trouwste beul, gehuld in schapenvacht, weg uit de G20. Dat doet hij omdat hij, namens de kleine Tsaar, zijn aars aan de westerse wereld moet of mag afvegen…
Hij doet daarmee niet veel anders dan die wolf in het te kleine territorium. Ook katten en andere rovers doen dit: het territorium ‘afpissen’, markeren, ‘tot hier en niet verder!’ betekent het…
Rusland, met ruime voorsprong het grootste land ter wereld (qua oppervlakte), was nog niet groot genoeg, qua territorium. Daarom marcheerden ze op 24 februari schietend en bombarderend hun westerbuur binnen…
Dat is wel de tragiek van Rusland: zo’n groot land maar verder weinig efficiënt vanwege die permafrost en onherbergzaamheid. Het BNP is nog minder dan dat van de Benelux!…
Maar ja, dat gas hè. Daar kan hij in de meest luxueuze gokcentra ter wereld mee pokeren. Hij kan een gokje wagen, want er is zoveel aanwezig dat hij de wereld nog decennia lang fossiel kan laten branden..
We hebben die boodschap reeds begrepen, en dus valt Putins gokje steeds meer in zijn nadeel uit. Natuurlijk zijn er altijd wel bevriende landjes die zijn gas blijven afnemen, zoals boeven-staat Syrië…
Gister opende Putins beste maatje Assad een nieuwe energiecentrale te Aleppo. Deze centrale is eerst door Putin met zijn Migs te grazen genomen. Ja, die prachtige economische kringloop toch, ik zou het zelf bedacht kunnen hebben…
Ook op wereldniveau zijn we steeds meer aan het polariseren, nu door internet en de verspreiding van feiten (soms ook ‘kennis’ genoemd) we steeds meer van elkaar te weten komen, dus ook de zwaktes…
Maar ja, wat ben ik, anders dan een druppel in die grote metaforische oceaan? Zo is, leid ik af uit haar gedrag, Carolien van der Plas een iets grotere druppel in die plas water…
Op blz 4 van Trouw staat ze gefotografeerd bij een distributiecentrum, geflankeerd door een roedel blokkerende boeren. Daarmee geef je een fout signaal af, denk ik in mijn simpelheid…
Je moet officieel afstand nemen, als gekozen politicus, van agressie en vernielingen. En moet je dus niet daar je neus laten zien, hoe gezellig je de boeren onderonsjes ook vindt…
Maar dat doet ze niet, want het levert bij de volgende verkiezingen meer zetels op. Ik haat zulk laakbaar gedrag dat misbruik van positie betekent. Tegelijkertijd heb ik respect voor haar optreden als iets grotere druppel in die mega grote politieke oceaan…
Carolientje is zo’n typetje dat zich nooit de kaas van de tarwebol heeft laten eten. Daarom ziet ze er ook zo weldoorvoed uit. De meeste boeren zien er ook zo uit, omdat ze altijd in de buurt van directe voedselbronnen leven…
Ach, van der Plas is naast politiek leider van een klein clubje ook de indirecte spreekbuis van veevoedergiganten en pesticidefabrikanten, die haar ‘backen’. Zeg maar de boeren farmaceuten…
Het gaat daarbij om belangen, altijd en overal, tot op microniveau. Dat komt doordat de mens is uitgerust met een competitie-gen, waardoor ze voortdurend in strijd zijn met elkaar…
Je kunt nauwelijks een onderwerp bedenken dat niet onderhevig is aan competitie. Het competitie-gen is nauw verbonden aan het ego-gen. En het ego-gen is het belangrijkste gen van de mens…
Soms doe ik een stapje opzij en bekijk ik van een afstandje mezelf, plus de plek in de wereld die ik inneem. Dan ben ik verbaasd over zowel mijn competitiedrang als mijn ego en egoïsme…
Maar goed, over ego, zelfs Ego gesproken: Jos van Rey, de bekendste politicus van het land, veroordeeld voor fraude, wordt nu in zijn Palermo aan de Maas, Roermond, wethouder van klimaat!…
Wat een minachting voor klimaat en milieu is dat, want Jos heeft zich daar nooit wat van aangetrokken. Maar kennelijk realiseert hij zich dat hij, nu milieu en klimaat ‘big business’ is, ook wat aan zijn plakkerige strijkstok kan laten kleven…
Eens een sjoemelaar, altijd een sjoemelaar, denk ik dan. Het vervelende is dat fraude vaak pas jaren later wordt ontdekt, niet zelden via klokkenluiders…
Ook al worden klokkenluiders tegenwoordig beter beschermd, tegen patsers als de Koning van Roermond zullen deze dappere dodo’s veelal bakzeil halen…
Maar echt verwonderd zijn we niet, want Jos mag na twee jaar van geen publieke functies bekleden, nu weer gewoon aan de bak, zeil of niet…
Of hij in reprise zal gaan, of hij recidivist blijkt te zijn, dat zal de toekomst uitwijzen. Het is bekend dat ongeveer 50% na 2 jaar weer in de fout gaat. Dus de tijd is er rijp voor, zullen we maar zeggen…
Dat wordt dus duimen voor Palermo, dat niet weer de landelijke pers op allerlei schandalen gaat duiken. Een gewaarschuwde stad telt voor twee…
Maar of dat voor onze Jos ook zo geldt, dat waag ik te betwijfelen. Misschien dat hij zijn zaakjes en handeltjes voortaan nog sluwer drijft dan voorheen…
Dan de boeren. Die kregen deze week een dubbele nekslag te verduren. Nu de regering haar stikstofplannen niet onder druk van boeren criminelen heeft ingetrokken, blijkt de EU, toch al niet de grootste vriend van onze boeren, met de finale mokerslag te komen…
We gaan onze uitzonderingspositie verliezen. We waren het beste jongetje van de klas binnen de EU. Want we mochten, zonder sancties, extra stront uitrijden op onzeakkers. Dat was bedongen vanwege onze extensief werkende boeren…
Ik wist niet eens dat dit het geval was, al zegt het mogelijk wat over mij. Kennelijk hadden we van de EU toestemming buiten de strenge normen om extra te mogen vervuilen…
Dat had met niets anders te maken dan met de Duit! Want onze extensief werkende boeren zijn de grootste verdieners en vervuilers van heel de EU (en ook heel Europa)…
Kennelijk vindt de EU deze uitzonderingspositie nu welletjes. Ik kan me daar iets bij voorstellen, want het is niet eerlijk vergeleken bij andere landen…
Dus laten we dit maar beter meteen meenemen in de nieuwe plannen zou ik zeggen, dan komt de pijn in één keer. Ik hoor de Carolientjes en de hopmannen van de agressieve boerenclubs alweer keffen als erfhonden, dat het oneerlijk is…
Oneerlijk? Onze uitzonderingspositie was niet eerlijk, dit was oneerlijke concurrentie. Gelijke monniken, gelijke kappen, zou ik zeggen. Laten we in één keer alle plooien in het agriculturele laken gladstrijken…
Dan kan de wereld daarna weer vrijelijk ademen, als er tenminste niet te veel stank van stront en pesticiden blijft hangen. Want ook pesticiden kunnen stinken als de beste, zo weet ik als buurman van diverse boeren akkers…
En ja, in de tegenwoordig gelukkig stukken schonere Tour de France sloeg gister de Pog weer toe op La planche des belles filles. Met zijn laatste krachten pareerde hij de finale jump van Vingegaard…
Voor mij is er geen spannender sport dan wielrennen, vooral in de grote rondes. Drie weken lang worden er bijna onaardse inspanningen geleverd. In een zo goed als dopingvrije omgeving…
Met het verdwijnen van de doping is ook het Ego verdwenen. Het waren vooral de grote Ego’s van de wielrennerij (Armstrong, Ullrich, Di Luca, Ricco, Basso, Virenque, Pantani etc) die in de fout gingen, en hun titels kwijtraakten…
Alleen Valverde is nog over, als dopingzondaar. Maar na zijn veroordeling (2 jaar geschorst) had niemand verwacht dat hij op zijn 42ste nog steeds in competitie zou zijn…
Alejandro botste nogal eens met zijn landgenoten, zoals Rodriquez. In Spanje is het begrip Ego soms nog belangrijker dan in onze contreien. Dat komt door dat zuidelijke temperament zegt men: hoe zuidelijker, hoe opgefokter van aard…
Ik houd daar niet zo van, van die me-too-achtige karakters. Mannen uit zuidelijke landen moeten nu eenmaal vrouwen nafluiten, dat zit hun in het bloed (net als die doping), laat staan dat ze hun handjes kunnen thuishouden…
Natuurlijk zit hier een flinke portie polarisatie en generalisatie in verwerkt, want niet alle mannen uit het zuiden zijn zo. Want de aarde is rond en als men maar steeds zuidelijker gaat, kom je uiteindelijk weer in ‘noordelijke’ regionen terecht…
Ik dwaal wat af. Het is duidelijk niet de Tour van onze Poele-mans, dat kun je aflezen aan zijn lichaamstaal en aan de wat matte interviews die hij geeft…
Het is nieuw voor hem dat hij moet leren omgaan met teleurstellingen. Het is goed voor ieder toptalent dat hij of zij zo’n fase meemaakt in het leven. Daar maakt je beter en sterker…
Vandaag een etappe die vlees noch vis is, wel wat heuvels maar niet pittig genoeg voor de klassementsrenners. Dus gaat of mag er vast een groep ontsnappen, mits niet bedreigend voor de gele trui…
Wel zijn deze etappes voor de liefhebber om van te smullen, want binnen die kopgroepen worden vaak buitengewoon sterke staaltjes topsport geleverd. Al heeft het met spanning rondom de gele trui niets van doen…
De ‘bollenman’ Cort zal er zeker bij zijn, wie weet voor de laatste dag in zijn trui van ‘meilleur grimpeur’. Mogelijk zijn meester-ontsnappers als de Gendt, van der Hoorn of Mollema erbij…
Ik zal op dat moment suprème met een stukje kaas op een toastje en een glas wijn zitten supporteren voor die kopgroep, met de hoop dat ze – loon naar werken – vooruit mogen blijven…
Want dat is wat de ware liefhebber wenst: dat het loon naar werken betreft, dat de aanvallers mogen zegevieren. Al sinds mijn jonge jaren begreep ik van mijn vader (een groot liefhebber) dat er zoiets bestond als ‘wieltjesplakkers’…
Tot mijn grote verbazing vond mijn vader Joop Zoetemelk ook zo’n type, die zelden zelf aanviel maar erin gespecialiseerd was om zo lang mogelijk aan het wiel van de beste coureurs te blijven plakken…
Ik sloeg dat op en heb, eerlijk is eerlijk, Jopie, ook al won hij later de Tour en het WK, nooit anders kunnen zien dan als een profiteur. Op de fiets bedoel ik. Want eenmaal afgestapt was hij een ware knuffelbeer, met flapoortjes nog wel…
Ik zal nooit meer vergeten de lepe en haast on-Joopse wijze waarop hij wereldkampioen werd in 1985, op zijn 38ste. Aan de grootsheid van het succes droeg beslist Mart Smeets bij, die het commentaar verzorgde en helemaal uit zijn dak ging…
Mart. En Jean. Dat was voor mij (en met mij velen vermoed ik) het koningskoppel van de wielerverslaggeving. Nu moeten we het doen met José de Cauwer, de voormalige meesterknecht van Hennie Kuiper, die het erg goed doet op de Belg…
Op de NPO is het ‘kaa-met-pee’ wat mij betreft, om nog maar te zwijgen over Eurosport, die thans de Tour niet eens uitzendt omdat het Wimbledon time is – financieel interessanter voor adverteerders…
Maar goed, gelukkig weet ikzelf wel iets van de wielersport, want jarenlang kijken, en zelf ook af en toe op de fiets kruipen, dan krijg je vanzelf wel door hoe de vork in de steel zit…
Wielrennen is de meest heroïsche sport van allemaal. Het laat ook de mens zien van zijn meest kwetsbare en fragiele zijden. Het kleinste foutje kan de grootste gevolgen hebben…
Een minuscuul stuurfoutje, een mislukte achtervolging (de ‘chasse patate’), een slordig weggeworpen bidon of proviand-tasje, een te hard opgereden helling, winnen of niet winnen, het hangt van vele kleine dingen af…
En steeds is daar weer dat ego, Ego. Want alle hiervoor genoemde zaken hebben met dit fenomeen te maken, en zijn al dan niet genetisch bepaald. Soms ontwikkelen van huis uit bescheiden mensen een dijk van een Ego…
Om wat namen te noemen, al zal niet iedereen ‘mijn wiel’ volgen: Evenepoel, Groenewegen, Alaphilippe, Cavendish, om zomaar wat hedendaagse mannetjesputters te noemen…
Niet toevallig drie maal ‘the wolf pack’, de blauwe brigade van de rattig sluwe teambaas Lefevere. Daar komen heel wat Ego’s bijeen, dan wel worden ze aangezogen door dat van Lefevere…
Maar goed, ik weet van mezelf dat ik soms allergisch kan reageren op mannetjesputter-achtige types, de alfa-mannetjes, de patjepeeërs van deze wereld. Vaak mannen, soms ook vrouwen…
Vrouwen? Ja hoor, maar natuurlijk zijn die er ook. Gündogan, Barend, Baarsma, van Nieuwenhuizen, Hennis, Bijleveld, de Mol. En zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan met deze vrouwtjesputters…
Vrouwen met belangen, die niet alleen voor zichzelf in de rat race aanwezig zijn, maar ook een achterban hebben waar veel knaken verdiend worden. En bovendien zijn het zwelbasten van jewelste, qua Ego…
Of Carolientje van der Plas tot dit illustere gezelschap zal gaan behoren in de toekomst, wordt wel duidelijk. Maar dat ze een zwelbast is, lijkt me helder. Als zij een bommetje doet in de oceaan, zal daar menig druppel opspatten, als een geiser…
Ja hoor, soms mag je best grapjes maken over bekende landgenoten, die ervoor kiezen in de spotlichten te staan. Daar kunnen ze tegen, want ze zijn niets voor niets zover gekomen in die rat race. En bovendien hebben ze mediatraining gehad…
Daarom mag je ze soms stevig op de korrel nemen, want het ketst toch op ze af als water. Niet alleen onze MP heeft een coating van teflon, menig politicus heeft dat beschermende laagje…
Ik zoek naar een afrondend einde maar dit wil niet echt lukken. Ik blijf in een soort van groef steken, zoals bij oude platen. Ik wil wel stoppen, echter het ontbreekt me aan inspiratie om de handdoek op gepaste wijze te werpen…
Een grap dan? Er wil me niets te binnen schieten. Alsof al mijn geheugenbestanden geschoond zijn, of de schijf opnieuw geformatteerd is…
Verdorie toch zeg, wat een ellende. Kan de voorpagina van Trouw uitkomst bieden? Ja toch, denk ik. Er komt een crisis aan denken de ‘bean counters’ van deze wereld. Bizar genoeg heeft iedereen werk en geven we collectief geld uit als water…
Een stukje grafiek in de vastleggingen van jaren die we nog niet eerder hebben gezien. Behaalde successen uit het verleden, u weet wel. We maken historie dus, om er nog maar eens een cliché tegenaan te zwiepen…
Over 50 jaar blikken we terug, en kijken we lachend over onze schouder. Putin is dood, hij moest uiteindelijk capituleren. Johnson opgevolgd door een vrouw, een Deen wint de Tour van 2022. Carolientje van der Plas volgt Rutte op…
Haha, dat laatste is niet waar. Zou ze wel willen hoor. Ik erger me rot aan die Engelse voornaam van haar, ik ben vast niet de enige. Het klinkt zo on-boers. Maar ik gun het haar hoor…
Nee, dat lieg ik. Ik gun het haar niet, al respecteer ik haar verschijning in de politiek. Tegengas is altijd goed, dat geeft vorm aan de meerderheid…
Tegengas. Dat zou een mooie sketch kunnen zijn van Koot & Bie, over een nieuw soort gas dat niet uit Rusland komt. Gemaakt van uitlaatgas, een procedé dat prof.dr.ir. Akkermans heeft ontdekt…
Ja, laat ik daar mee afsluiten, met het genie van deze twee visionairen, die over 100 jaar nog herinnerd zullen worden. Carolientje niet daarentegen…
Barfman