Neelie de lobby fee is back
Oh Neelie toch, wat heb je gedaan! Vandaag in Trouw 4 pagina’s ontnuchterende onthullingen uit de Uber-files, door The Guardian openbaar gemaakt. Meer dan 100.000 documenten over hoe Uber te werk ging…
Tenenkrommend. Maar ook bevestigend. Dat de bedrijfsmatige lobby een erg smerig gedoetje is, nog smeriger dan ik al dacht, dan wij al dachten…
En dat nu ons aller Neelie (lid van de VVD), waar we nog zo trots op waren als keffend ICT-waakhondje namens de EU, uit haar mandje is geflikkerd…
Het zijn toch, de balans opmakend, het vaakst VVD-ers die zich voor dubieuze karretjes laten spannen. Bah! Henk Kamp. Barbara ‘de mond’ Visser. Melanie ‘schuldig!’ Schultz (thans bekend als Melanie Maas Geesteranus). Mark ‘MP’ Rutte…
De meeste door geld, macht en bekendheid te paaien politici zijn nu eenmaal van de VVD, overigens op de voet gevolgd door de boeren-slimme ritselaars van het CDA…
Zo blijkt ook dat de genoemde bewindspersonen graag op de foto gingen met baasje Kalanick van de in Frisco residerende mega-club Uber. Niet toevallig of toch: Neelies kleinkinderen wonen daar…
Het artikel gelezen hebbende kom ik tot de conclusie dat ik altijd al juist heb gedacht over dit de regels ondermijnende, in wezen daardoor als crimineel te bestempelen bedrijf Uber…
Als je op illegale wijze de op basis van vergunningen werkende taxibedrijven (ook geen lieverdjes trouwens) probeert weg te concurreren door mensen met een auto en rijbewijs illegale en goedkope taxiritjes te laten aanbieden, dan deug je niet…
Dan ben je op z’n zachtst gezegd een deugniet. Maar Neelie kampte nog met een ‘concurrentiebeding’. Ze mocht 18 maanden na haar vertrek als eurocommissaris (eerst mededinging, later digitale agenda) niet voor het lobbycircuit werken…
Dat deed ze toch, stiekem, zonder betaling zo zegt ze zelf (alsof dat de zaak verzacht). Na die 18 maanden werd ze prompt door Uber ingelijfd als voorzitter van de adviesraad, voor 2 tonnetjes ’s jaars…
Maar al vrij snel binnen die 18 maanden probeerde ze overal haar pump tussen de deur te krijgen, te beginnen bij haar makkelijk paaibare partijgenoten…
Niemand van die genoemde mensen heeft serieus willen reageren op de huidige publicaties. Uiteraard niet. Dat is het eerste wat je van mediatraining leert…
Nog eens de uitgangspunten in volgorde van importantie: 1 niet reageren; 2 bij wel reageren, eerst ontkennen; 3 na voldoende bewijs blijven ontkennen, en zeggen dat de waarheid later boven tafel komt, maar dat je onschuldig bent…
Denk niet dat de rest van de politiek schone handen heeft. Nee, overal is corruptie, want er zijn nu eenmaal ontelbare belangen. Als iemand wat wil, bijvoorbeeld een bedrijf, dan proberen ze via lobby iets voor elkaar te krijgen…
Dat is een vrij traditionele aanpak. Op wikipedia lees ik dat onze Neelie wel een zekere reputatie heeft op het gebied van lobby, gesjoemel en haar gevoeligheid voor belangenverstrengeling…
De TCR-affaire (jaren ’80/’90), Granaria (1988), Amin Badr-El-Din (’90 etc), de Fregattenaffaire (jaren ‘90), Paarlberg (variabel), van Caldenborgh (varia) en dan nu Uber. Ik geloof niet dat ze makkelijk te verslaan is op het gebied van lobby…
Ze heeft zelfs wijlen onze Prins Bernhard, toch al niet bepaald brandschoon, proberen te paaien voor haar ranzige zaakjes, terwijl die een eeuwig verbod had opgelopen na Lockheed…
Ook het Koninklijk Bloed kruipt waar het niet gaan kan. En Neelie heeft volgens mij geen bloed: na sectie zal blijken dat ze de eerste hybride mens is, een cyborg, grotendeels robot…
Als Bram Peper nog leeft, zal hij kunnen bevestigen hoe of dat dit zit, als voormalig echtgenoot. Ik neem aan dat zij gedurende hun huwelijk, ‘s nachts, hetzelfde bed hebben gedeeld…
Tot de bonnetjesaffaire van Bram was ik best een fan van de man. Ook al bleek later alles wel mee te vallen qua declaratiegedrag. Hij had niet voor € 60.000 gesjoemeld maar voor slechts € 7.500, wat toch een slok op een borrel scheelt…
Maar sjoemelen blijft het, ook al betaalde hij dat bedrag prompt terug. De kosten van zijn peperdure beroepsprocedure wogen vermoedelijk niet op tegen de effectieve sjoemelbesparing…
Maar goed, Bram Peper blijft wel enige sympathie houden bij me, al is het alleen maar vanwege ‘Brieven aan Bram P’, de wat matte brievenuitgave van Gerard Reve…
Dat betrof Reves brieven aan Bram gedurende enkele jaren aan het eind van vorig millennium, met een nawoord van Peper. Dat nawoord heb ik zojuist nog eens herlezen…
Niets bijzonders, de schrijfkunsten van Peper, maar wel bewonder ik zijn bewondering voor de toch tamelijk rechts te noemen Reve. Reve, die Peper (PvdA) er van beschuldigde te socialistisch en dus cultuurloos te zijn…
Ach, het is hem vergeven – Reve bedoel ik. Of we Peper ook moeten vergeven, weet ik niet. Het doet er ook niet toe, want Peper bivakkeert al jaren in de vergetelheid. En dat terwijl zijn voormalige minnares nog volop de spotlights zoekt…
Maar ach, wat leuter ik weer. Want er is belangrijker nieuws te melden, het is namelijk weer North Sea Jazz-time. Met een absolute topper uit de jazz-wereld: niemand minder dan Diana Ross…
Wie? Is dat de vrouw van Bob Ross? Nee! Diana is een inmiddels gedateerd en verlept boegbeeld uit de soul- c.q. Motown-school. Wat ze daar doet op Nort Sea Jazz? Geen flauw idee eigenlijk…
Ik vermoed dat het een kwestie is van ordinaire publiekstrekkerij. Om duiten te verdienen. Daniel Lanois was er ook, niet bepaald jazzy. Trixie Whitley (dochter van Chris): die is veel te goed voor jazz denk ik…
Ik weet het niet hoor, misschien moeten ze de naam maar gewoon omdopen tot North Sea Music Festival, of iets dergelijks. Dan heb je een lekkere bandbreedte te pakken…
En dan onze andere ‘rocket man’, Musk. Hij ziet toch af van de acquisitie van Twitter, zogenaamd omdat er te veel fake accounts zouden zijn…
Meestal is dat een strategie om de prijs te drukken. Maar er zal iets anders aan het handje zijn met Musk, wie weet is het toch allemaal te duur en megalomaan gebleken, toen hij eens een avondje doorzakkend met ‘accounting’ doorbracht…
Maar Twitter neemt er geen genoegen mee en stapt naar de rechter. Jongens toch, dat wordt weer jarenlang tevergeefs procederen. Daar worden doorgaans alleen advocaten en hun aandeelhouders beter van…
En dan een gevalletje van wie heeft de langste snikkel: Natuurmonumenten die Rijkswaterstaat bekritiseert, omdat die laatste te veel bomen en struiken kapt langs onze rivieren. Hoe ironisch zeg!…
Kijk eens naar jezelf Natuurmonumenten, die absolute koploper is wat betreft kaalkap in ons land! Ze hebben zich daar zelfs in open brieven voor moeten verantwoorden, met allerlei lulsmoezen en bestuurlijke regeltjes als excuus…
En nu staan ze swaffelend tegenover Rijkswaterstaat, toch ook geen kleine organisatie. Die net wat andere belangen heeft, zoals de veiligheid van burgers. Ze kijken dan wat minder naar de natuur vermoed ik…
We zijn het land waar altijd wel gedoe is. En zo niet, dan zijn er professionele organisaties die je kunt inhuren om iets uit te lokken, zoals een maatschappelijke controverse of gewenste polarisatie…
Wie die professionele organisaties zijn? Advocatenkantoren en adviseurs. Je kunt je door die lui laten bijstaan om op degelijke wijze een robbertje vechten uit te lokken…
Als je maar betaalt, dan doen advocaten en adviseurs (die vaak voorheen als advocaat hebben gewerkt) hun stinkende best voor je om de gewenste ruzie op voorbeeldige wijze uit te lokken…
Met als uitgangspunt: zelf zo min mogelijk schade ondervinden. Nog mooier is om derden in te schakelen die voor jou de kastanjes uit het vuur halen. Zoals boze burgers, die soms niet door hebben voor andermans karretje te worden gespannen…
Via fora kunnen door die advocaten ingehuurde en betaalde influencers dan hun bekendheid gebruiken (misbruiken) om de achterliggende belanghebbende te helpen het gewenste doel te bereiken…
Natuurlijk is het een onhaalbare zaak als je over weinig financiële middelen beschikt. Het is een procedé voor de wat welgestelde burger of firma, om invloed te kopen…
In de politiek kent men dat ook, dan heet het lobby. Daar was Neelie erg goed in, om bij haar voormalige Haagse vriendjes te lobbyen voor achterliggende belanghebbenden…
Neelie sprak dan een ‘spread’ af. Dat betekende dat er dan van de totale deal ook een stukje aan haar strijkstok bleef plakken. Er is ooit beweerd dat ze een geheime bankrekening te Zwitserland had, maar dat is niet bewezen…
Ongetwijfeld zal ze die wel hebben. Daar sluist ze gelden van haar BV-tjes naar toe en ook zullen types als die Amin Badr-El-Din daar wel hun ‘lobby fee’ naar hebben overgemaakt, met hun rijkelijk verdiende beleggingsdollars…
Om met een melig grapje te eindigen. Neelie leeft al jaren in een soort van sprookjeswereld. Door alle hotemetoten die ze kent en heeft geholpen, kan ze met recht in haar sprookjesboek de lobby fee worden genoemd…
Barfman