Hugo Houle is een Hero
Na de aangenaam hete dag van gister hebben wij onze kaaskoppen alweer ondergedompeld in koel water. Want wij laten ons de (kaas-)kop niet snel gek maken, nuchter volkje als wij zijn…
Stugge 4-daagse-lopers lieten zich de eerste dag niet de kaas van het brood eten. Tig dappere dodo’s liepen als verdwaalde lelijke eendjes over het parcours, petje op de bol, flesje water in de ene en een tube anti-zonnebrand in de andere hand…
Gelukkig maakt de EU zich grote zorgen over de dreigende aardgastekorten, want onze eigen regering heeft de inmiddels bekende zomerse plaat gepoetst…
De soms bizarre feiten komen dan weer boven tafel, het is altijd goed om ons geheugen op te frissen. Zoals het gegeven dat wij een aanzienlijk deel van onze elektriciteit opwekken door de verbranding van aardgas…
Gelukkig worden er zinnige, besparende tips gegeven aan de burgers, die er voor het eerst sinds jaren voor open staan omdat ze flink in de geldbuidel worden geraakt…
Jaja, dan willen we wel besparen! Niet omdat we ons zorgen maken over wat er in de wereld gebeurt. Ik blijf het erg dubieus vinden allemaal, maar dat zal wel bij mijn (licht cynische) aard horen…
Een tip is de airconditioning een graadje hoger te zetten (dus dat-ie minder koelt). Airconditioning? Ja, kennelijk zijn er hele volksstammen die vinden dat ze zich airconditioning kunnen permitteren…
Een andere tip is dat de terrasverwarming deze winter mogelijk verplicht uit moet blijven. Ik heb het altijd al een idioot iets gevonden, dat we zo nodig in de vrieskou buiten willen zitten om een ijskoud biertje te drinken. Wat een waanzin…
Ik hoor de horecabaasjes alweer steen en been klagen. Maar dat doen ze toch al zo gauw hè, als een soort van informeel zakelijk geweten van ons land…
Mogelijk gaan ook niet-essentiële bedrijven en/of bedrijfstakken afgeknepen worden qua gasvoorziening. Voorbeelden zijn snoepfabrieken en bierbrouwers…
Dat laatste is weliswaar indirect de 2de tik op de billen van de horeca, dus ik voel aan mijn water dat al er vrij snel een nieuwe complotgolf in aantocht zal zijn, aangevoerd door horecabaasjes…
Ja, het leven is nu eenmaal onrechtvaardig. Als het je niet aanstaat, hoepel je maar op, denk ik dan altijd. Ga naar een ander land emigreren, als je denkt dat het daar beter is…
Al snel zul je van een koude kermis terugkomen, want wij realiseren ons te weinig dat wij in Luilekkerland leven, daar waar wij met onze grote poten op Kwaaklandse bodem staan…
Omdat het Komkommertijd is vernemen we dat Jules Deelder, in 2019 naar de Here opgestegen, zijn J.A. Deelderplein gaat krijgen. Onze barmhartige Koning heeft Frank Masmeijer gratie gegeven…
En een Mokumse yogastudio krijgt in Trouw een advertorial waarin ze onbeschaamd reclame mogen maken over hun verkoelende yogaoefeningen: drie yogabeoefenaars zitten met gekrulde tong in ‘de houding’…
Alhoewel, de gratie van Masmeijer is eigenlijk een vreemd bericht. Waarom dan, vraag ik me af? Hij zit in ons land een straf uit voor een in België gepleegde misdaad: het smokkelen van cocaïne…
Omdat onze Koning toch al regelmatig zijn billen pleegt af te vegen aan zijn onderdanen, vindt hij het ook nu niet nodig om uitleg te geven bij zijn barmhartige handelen…
Een onbegrijpelijke actie, want Masmeijer heeft in hoger beroep terecht 9 jaar cel gekregen. Hij zorgde ervoor dat er heel wat mensen in ons land in grote problemen zijn gekomen door cocaïnegebruik…
Maar gelukkig weten we dat de maatschappelijke voelsprieten van ons Koningshuis tenenkrommend klein zijn, en zo raak je gewend aan zulk gedrag…
Vorige week was er nog een en ander te horen over de steeds grotere rol die ons land speelt in de mondiale cocaïnehandel. En wat doet onze Vorst: hij verleent gratie aan een schakel in die zo rotte ketting…
En dan de oplopende, steeds gevaarlijker worden Afrikaanse varkenspest. Die trouwens een totaal verkeerde naam heeft, want in Afrika zijn helemaal geen varkens…
De grootste populatie varkens bevindt zich namelijk binnen onze landsgrenzen, want wij zijn hofleverancier van de rest van de wereld met onze stinkende, bijna pervers te noemen boeren activiteiten…
Ik was eergister te Venray. Alleen al om daar te komen moet je langs eindeloze schuren vol varkens rijden, om nog maar te zwijgen over de gruwelijke stank die je op geen enkele wijze kunt ontlopen…
Maar ach, ik heb er toch geen invloed op, want de boeren lobby werkt als een tierelier. Die stank is wel een soort van dubbele dosis ellende die over je wordt uitgestort, met de alsmaar oplopende temperaturen…
Trouw, ook niet gevrijwaard van komkommergedrag, bericht vandaag in een item over ozon en smogvorming dat ‘iedereen last van klachten kan krijgen’…
Ik las dat deel van de zin nogmaals en dacht: daar zit een luchtje aan. Last van klachten. Is dat niet dubbelop? Als je last hebt is er al sprake van klachten. De komkommertijd slaat ook toe in het ‘sloppy’ taalgebruik…
Je hebt klachten, of je hebt ze niet. Je spreekt niet over last hebben van klachten. “Oh zeg, ik heb vandaag weer zo’n last van mijn klachten!” Ja, zo lust ik er nog wel eentje…
Maar ongetwijfeld zijn er mensen die altijd klachten hebben maar er eigenlijk geen last van hebben. Zo hebben we altijd wel wat te zeiken, collectief, als natie…
Het is, bedenk ik me nu, een geweldige troost dat in onze zomerse komkommerweken de Tour daar is. Gister was er wat mij betreft de allermooiste etappe tot nu toe…
Ja, dus mooier dan die toen Jonas de Pog uit het geel reed, echt waar! Want gister won Hugo Houle de etappe, door iets te doen wat je maar heel zelden ziet…
Op het journaal werd hij nog weggezet door de nieuwslezer als ‘de onbekende Hugo Houle die de etappe won’. Welnu, dat is onzin, want Hugo draait voor de wielerkenner al wat jaartjes mee, voornamelijk als knecht…
Men moet weten dat 90% van het wielerpeloton bestaat uit knechten. Daar is niets minderwaardigs aan, ze doen hun stinkende best om de kopmannen te ondersteunen. Houle is zo’n vrij onzichtbare knecht voor het gemiddelde publiek…
Maar gister had hij een geweldige dag, hoefde hij niet te werken voor zijn kopman. Hij zat in de ontsnapping van de dag en wist op de laatste zware klim al zijn medevluchters af te schudden…
Maar niemand kende het tragische verhaal van zijn leven. Tien jaar geleden verloor hij zijn broer, toen pas 19 jaar oud. Hij werd door een dronken automobilist geschept toen hij aan het hardlopen was…
Rondom die tijd werd Hugo professioneel wielrenner. Heel zijn verdere leven heeft hij ervan gedroomd om ooit een prachtige zege te kunnen opdragen aan zijn broer…
Gister was die dag, waarin alles klopte: hij hoefde niet te knechten, hij zat in de juiste ontsnapping en, niet onbelangrijk, de etappe was hem op het lijf geschreven…
Ondanks de aanwezigheid van absolute toppers in de kopgroep (Vlasov, Caruso, Van Aert, Geschke, Teuns, Madouas en team-genoot Woods) wist de beresterke Hugo dat het zijn dag was…
Omdat echte wielerliefhebbers naar de Belg kijken, weet ik zeker dat menig kijker het niet droog heeft kunnen houden. Soms krijgt een ogenschijnlijk saaie, droge etappe iets wonderbaarlijks mee…
Gister was zo’n dag, waarop je weer jaren moet wachten. Het gaat soms niet om de heroïsche overwinning van de wereldtoppers, maar om de daad van de ‘onbekende soldaat’ Hugo Houle, die met het onrecht in zijn leven in het reine kwam…
Barfman