Alweer een dag begin februari. Nog een krappe drie weken. Dan is het een jaar geleden dat de kleine Tsaar, beloften doorbrekend dat hij slechts een oefening hield, een soeverein land binnenviel, het oude landjepik bedrijvend…
Wat ik op die dag ga doen, 24 februari, is beslist niet de vlag uithangen – tenzij Putin precies dan zijn Russische vaan naar beneden haalt en de hand uitsteekt naar het ‘verenigde westen’…
Ik houd hoop, de moed erin, dat er toch beweging komt. Natuurlijk hebben alle beperkende sancties geen bal geholpen, want er gaan, via sluwe u-bochten, microchips naar Rusland om raketten te voorzien van slimme geleide-mechanismen…
Over slim gesproken, of moet ik eerder zeggen ‘slim’. Afgelopen vijf jaar ben ik enkele keren per jaar naar voorstellingen gegaan van dirigent Pieter Jan Leusink en zijn Bach Choir & Orchestra…
Tot plots vorig jaar berichten de wereld in werden geslingerd dat hij op ongepaste wijze vrouwen van zijn orkest had lastiggevallen. Seksueel. Vrouwen die afhankelijk van hem waren qua werkgever…
Medio vorig jaar deed het College van de Rechten van de Mens een voor hem negatieve uitspraak. Plots namen de vele advertenties in dagbladen en magazines voor zijn orkest af, werden zelfs nul. Ik vond ze bijna vertrouwd maandelijks in Trouw staan…
Er was dus echt wat aan de hand. Ik heb dat die vijf jaar voortdurend gedacht, dat die ouwe viespeuk, die met wilde bewegingen van lichaam en dito haarbos daar obsceen voor zijn orkest stond te kronkelen, af en toe met zijn handjes ergens aan zou zitten…
Stom dat je dat denkt. Ik sprak het zelfs uit tegen mijn partner, die erbij was. Die moest er wat schamper om glimlachen. Maar vorig jaar bleek dus dat mijn ‘gevoel’, vaak niet mijn sterkste punt, in deze kwestie ‘goed’ zat…
Tot mijn grote verbazing is PJL al weer een paar maanden back in business. De advertenties rijzen daadwerkelijk de pan uit, precies zoals PJL stond te swingen voor zijn ensemble, wat me meerdere malen een melige bui bezorgde…
Maar als (heterofiele) man houd je er rekening mee, als daar een vieve zeventiger zich zo ridicuul staat uit te sloven, dat dat mogelijk iets te maken heeft met zijn bovengemiddeld mooie sopranen en alten…
Zijn naam wordt anno 2023 niet meer in de advertenties vermeld. En er worden, gebruikelijk bij het BC&O, grote vroegboekkortingen verstrekt aan snelle beslissers…
Qua marketing- en reclamebeleid zit het wel snor daar. Ik vraag me dan ook af of het personeelsbeleid inmiddels is aangepast. Zou Leusink soms op de oude rokkenjager Mozart willen lijken?…
Al sinds vele jaren speelt hij namelijk het Requiem van Mozzie. Eenmaal woonde ik het bij in een mij bekende concertkerk in het zuiden des lands, voormalig bolwerk der katholieken…
Maar die uitvoering was ridicuul en veel te snel uitgevoerd. Bij een requiem hoop je toch ergens wat rust te vinden, misschien zelfs wel bezinning – ooh cliché! En wie weet een zachte confrontatie met je eigen existentie of iets dergelijks…
Nee, van dat alles moet Leusink niets weten. Hij ramt de boel er in no time doorheen, staat te wiebelen als een menselijke jaknikker met een stukje hout in zijn klauwen, klauwen die hij het liefst zou uitslaan in dat bleke Russische vrouwenvlees…
Sorry, ik liet me even gaan. Vandaag lezen we in de krantenadvertentie dat de tickets in wezen gratis zijn, zelfs geld opleveren. De kortingen en geschenkenpakketten vliegen je werkelijk om de oren…
De vroegboekprijs is geen € 80,- maar € 49,95. Dat is inclusief een gratis geschenkenpakket t.w.v. € 75,-. Jaja, ik ben gekke Henkie niet, denk ik dan…
Ze liegen dat ze barsten, want op deze wijze willen ze je doen geloven dat € 50,- minus € 75,- een voordeel oplevert van € 25,- per kaartje. Dat je er geld bij krijgt…
Ik vind het lariekoek, want ook ik heb wel eens zo’n voordeelpakket ontvangen. Daarin zaten, in een billig papieren hoesje, enkele cd’s gepropt van eigen orkestregistraties…
En één andere keer zat er een gedateerd, al enkele jaren geleden gedrukt boekje bij over het Requiem, dat ieder jaar intern wordt verramsjt als zogenaamd zeer waardevol verrassingspakket…
Die waarde is natuurlijk niet objectief vastgesteld. Ze willen de geïnteresseerde muziekliefhebber over de streep trekken om de routineus, bijna op auto-pilote uitgevoerde klassiekers te komen bijwonen…
Ik heb nog af en toe last van muzikale hartkloppingen van dat overhaast gespeelde Requiem. Zoiets wil je nooit meer meemaken. Ook al is het een uitstekend ensemble, ik geloof niet dat ik nog ooit die dirigerende pias ‘aan de labeur’ wil zien…
Ik vroeg me iets af. Zou PJL soms geniaal zijn? Je hoort wel vaker dat genialiteit op het ene gebied, hand in hand gaat met een ‘underscore’ op vele andere gebieden…
Als ik zijn advocaat was dan zou ik hem adviseren dat tot formeel ‘beleid’ te bombarderen. Dat het muzikale genie JPL, bekend van Mattheus Passion, Messiah en vele requiems, niet zo heel goed scoort op de menselijke maat…
En dat voor een dirigent, die goed de maat kan houden. Dat is dan ook en passant een mooie metafoor, want die maat van hem, die is te snel…
Zijn advocaat zou voortaan beter kunnen verklaren dat hij, met al zijn goede bedoelingen, ‘gewoon’ een te enthousiast mens is, en helemaal geen grensoverschrijdende manipulant en machtswellusteling…
Barfman