De oude schilder Vermeer staat plots in de belangstelling. Het Rijksmuseum is erin geslaagd om 28 van de naar ik meen in totaal 35 bekende, van de hand van de meester zelf afkomstige werken, naar haar museum te doen verplaatsen…
Dat is voor een groot deel de verdienste van de sympathieke directeur Taco Dibbits. Er zijn al ruim 200.000 kaartjes verkocht. Het is wonderbaarlijk dat een schilder met zo’n klein ‘repertoire’ zoveel mensen op de been krijgt…
Zou het soms te maken hebben met de prachtige speelfilm over Vermeer uit 2004, waar de bioscopen niet bepaald vol voor stroomden: Girl with a pearl earring?…
Met in de hoofdrollen de toen nog niet met de verfilming van Comic Strips besmette Scarlett Johansson en de bij vrouwen nog immer zeer populaire charmeur aka hartenbreker Colin Firth…
Misschien. Maar misschien ook niet. Wel kan ik melden dat ik zeer onder de indruk was van deze film, het momentum van de ‘making of’ van dat beroemde schilderij ‘Meisje met de parel’, vond ik erg mooi, zelfs ontroerend…
En dat terwijl we thans weten, zo hebben slimme deskundigen onderzocht, dat ze geen parel in haar oor had maar een kunstig geslepen glazen hangertje. De reflectie van het licht, zoals Vermeer dat schilderde, zou dat uitwijzen…
Waar moderne wetenschappers (niet) allemaal toe in staat zijn zeg! Ik ben ernstig onder de indruk hoor. ‘Meisje met het glazen hangertje’ dus. Als er al parels waren, dan had Vermeer die allang verpand om dure verfgrondstoffen te kopen…
Ik zoek trouwens altijd vreemde zaken in films, zoals merkwaardige namen van acteurs, en of acteurs die bijvoorbeeld samen eerder in films hebben gespeeld, in nieuwe films antagonisten spelen etc…
Scarlett Johansson. Is dat zo omdat Vermeer ‘Johannes’ heet? Colin Firth speelde eerder al een onbekende, mislukte tekenaar in het zeer geslaagde Hope Springs. Was het revanche voor hem om Vermeer te spelen?…
In ‘A beautiful mind’ speelt Paul Bettany een door Russell Crowe gefantaseerd karakter ‘Charles’. Een niet werkelijk bestaand persoon, want Crowe heeft, in de huid van John Nash, last van schizofrenie…
‘Charles’ heeft een nichtje dat Marcee heet, ook al een verzonnen typetje. De vrouw van Nash heet Alicia, prachtig gespeeld door Jennifer Connelly…
In ‘Creation’ speelt Bettany in 2009 Charles Darwin, alweer een Charles dus. Zijn vrouw wordt gespeeld door Jennifer Connelly. In het echt is hij ook met haar in de echt getreden…
Charles Darwin heeft nachtmerries van zijn dochtertje Anne, dat hem op jonge leeftijd is ontvallen. Anne blijft hem als een soort van Marcee spookachtig achtervolgen…
Dat is een klein voorbeeldje van vreemde zaken die je soms, als toevallige kijker, kunt opmerken bij films. Terug naar Vermeer. Hij was wat we noemen een Broodschrijver. Herman trouwens ook…
Vermeer heeft nog geen veertig bekende werken gemaakt in zijn leven. Herman Brood zoveel dat ik de enige persoon in ons land ben die hem niet aan de muur heeft hangen…
Brood had zelfs ‘voorschilders’ in dienst. Die verrichtten de opzet van zijn doeken en maakten alvast een achtergrond. Daarop kon Herman dan naar eigen inzichten zijn kliederwerken aanbrengen…
Hij was zo gretig, vaak geholpen door bewustzijnsverruimend spul, dat hij nauwelijks kon wachten tot de voorstrijk droog was. Maar dat leverde wel legendarische druip- en vloeitaferelen op…
Zijn voorganger Karel Appel werd geheel door hem weggevaagd. Herman was extreem hot met de zoete broodjes die hij bakte. Maar uiteindelijk heeft hij zichzelf overbodig gemaakt, toen iedereen erachter kwam hoe hij het deed en dat het zo einfach was…
Jawohl, Brood heeft een kortstondige relatie gehad met Nina Hagen. Ze hadden geen kinderen samen, maar in de gegeven benamingen zitten wel duidelijk overeenkomsten: Lola Pop Brood versus Cosma Shiva Hagen…
Herman stortte zichzelf in een vlaag van verstandsverbijstering van het Mokumse Hilton naar beneden. Bungy zonder elastiek noemde hij het in zijn afscheidsbriefje aan de achterblijvende dierbaren…
In datzelfde hotel lagen ooit John en Yoko twee maal een week in hun bed te rotten, in 1969. Met borden achter zich opgehangen waarop de onbegrijpelijke teksten ‘Hair Peace’ en ‘Bed Peace’ waren neergekalkt…
Ik vond het een vreselijk koppel. Maar daar kwam ik pas later achter, want in 1969 was ik pas vier jaar oud en nogal dom. Wel weet ik nog uit eigen herinnering dat Neil Armstrong voet op de maan zette…
Mijn moeder, die ook van nachtelijke bokspartijen van Ali, Frazier en Foreman hield, maakte mij wakker vlak voordat Neil zijn legendarische stap zette en de woorden uitsprak…
Dus ook die nachtelijke afmatsessie in de ring heb ik als kleine jongen meegekregen. Natuurlijk vanuit het perspectief van de kleine jongen. Pas jaren later kon ik de boel interpreteren…
Na enkele decennia was ik ‘present’ toen Mike Tyson dat stuk uit Evander Holyfield zijn oor rukte. Maar daarna ben ik het geboks uit het oog verloren. Laatst zag ik wel nog Tyson in een ‘roast’ van Charlie Sheen…
Eerlijk is eerlijk: dat deed hij nog niet eens zo heel slecht. En Amy Schumer maakte zichzelf legendarisch over Mikes gezichtsplakplaatje: “You have a slutty lower back tattoo on your face”…
Die roasts zijn misschien hard en onwerkelijk banaal, maar de grappen worden als vrienden onder mekaar gemaakt. Ik mag er graag naar kijken, het is een ongecompliceerde maar toch creatieve happening. Bijna zoals John & Yoko…
Ik klop stevig af op mijn houten schrijftafel. Dat doe ik voor het Rijksmuseum. Als die aso’s van Extinction Rebellion deze expositie maar niet aangrijpen om zich aan Vermeers kwetsbare werken vast te lijmen…
Aandacht ‘über alles’, zo lijkt hun slogan te zijn. Ik word al boos terwijl de expositie nog niet eens geopend is, laat staan dat ze in actie zijn gekomen. Maar zo hoog zit dat bij me, net onder de huig…
Barfman