Gister werd de dood van Sinéad O’Connor gemeld, zonder daarbij de doodsoorzaak te noemen. Ze is 56 jaar oud geworden. Nog niet zo lang geleden overleed haar 17-jarige dochter door zelfdoding. Dan ligt het wel voor de hand denk ik, wat er is gebeurd…
Sinéad was een heel opmerkelijke vrouw. Ze brak voor het grote publiek door met de Prince-cover ‘Nothing compares to U’, maar voor mij was dat al met ‘Troy’ en ‘Mandinka’, enkele jaren ervoor. Er zijn mensen die vinden dat Sinéad emotie bracht in de muziek…
Verder vernemen we dat acteur Kevin Spacey nu toch echt is vrijgesproken door een Londense jury. Hopelijk kunnen we daarmee de boel afsluiten, kan de man weer een normaal leven gaan leiden. En ja, het is komkommertijd, en dus lees je zulke berichten…
Ik heb de neiging de term komkommertijd te veranderen in tzatzikitijd, nu Griekenland door alle branden zo op de kaart wordt gezet. Gelukkig lijkt het af te nemen en dalen de temperaturen. Eenmaal volgevreten met tzatziki waait dat nieuws ook weer over…
Dat is wel een kenmerk van het vegetarische zomernieuws: van tzatziki zit je snel vol en boer je lang na, maar al snel heb je weer honger en vooral dorst, zodat je je op andere zaken concentreert. Wat dat betreft komt tzatziki in de buurt van Chinees eten…
Wat wel nieuws is, maar wat een beetje wordt ondergesneeuwd door de tzatziki en bijvoorbeeld die brandende boot met elektrische auto’s, is het bijzonder lepe gedrag van Putin om zijn graan aan Afrika te kunnen leveren…
Wat een sluwe, maar gelukkig ook doorzichtige man is hij toch. Eerst de graandeal doen afketsen (en Oekraïne blijven beschuldigen dat het Rusland steeds weer aanvalt), dan graansilo’s in Oekraïne beschieten, en ten slotte Afrika helpen met gratis graan…
Ja, een mooi staaltje van de boel besodemieteren. Ik mag hopen dat de thans in St. Petersburg verzamelde Afrikanen hem vertellen dat er wel een luchtje aan zit, dat er bloed kleeft aan het Russische graan. Maar of ze het gratis graan zullen weigeren?…
Kort na de brute inval van Rusland in soeverein Oekraïne dacht ik dat we, als NAVO, keihard moesten terugslaan naar Rusland. Na een tijdje nam mijn woede af en kreeg het ‘gezonde verstand’ de overhand: we moesten Oekraïne helpen, passief met wapens en advies…
Nu begint het toch weer over te hellen naar een actieve rol van de NAVO, zeer zeker nu die film over Oppenheimer in de bioscopen draait. Zou een bommetje of wat op Rusland niet enorm kunnen helpen, het einde van de oorlog kunnen bespoedigen?…
‘Zou een heel klein beetje oorlog soms niet beter kunnen zijn?’ Dat is een citaat van de in België wereldberoemde band Noordkaap, die jammer genoeg nooit is doorgebroken in ons land. Deze generalistische woorden van Stijn Meuris zijn wel verdomd waarachtig…
‘Een kort gevecht, het hoeft echt niet lang te duren. Een korte stoot en dan weer verder’. Zoiets zou het kunnen zijn. Misschien is het een arrogante gedachte, maar soms kun je met een kort maar hevig gevecht meer bereiken dan jarenlang doorgaan…
Het is de basisgedachte van Oppenheimer & Co. Het doet maar heel even pijn, daarna wordt het beter. Vooral voor de partij die de bom mag droppen, wil ik daar toch aan toevoegen. Want die wordt gezien als winnaar, de brenger van vrede door oorlog te voeren…
Een absurde redenering misschien. En toch is het wat ik, luie westerse salonrebel, als huis-tuin-en-keuken-strategie begin te ontwikkelen ter oplossing van die nare oorlog. Nu ik het zo noteer: een nare oorlog is zowel een tautologie als een pleonasme, denk ik…
Want fijne oorlogen bestaan niet. Ja, misschien bij organisaties als Wagner, als het je beroep is (en ook als je niet veel anders kunt in je leven dan knokken en mensen doodmaken). Lekker weer een oorlogje voeren, gezellig met de boys op pad gaan…
Je ziet zulke verheerlijking van geweld ook regelmatig opduiken in Amerikaanse spektakelfilms uit de Hollywoodstudio’s, over bijvoorbeeld de door de Amerikanen gesteunde oorlogen in Afghanistan, Somalië, Irak…
Als je dan van die navy seals (of hoe heten ze?) op pad ziet gaan, elkaar high fives gevend, hun munitie ziet checken en de geweldsinstructies ziet doornemen, met fraaie, luide muziek met veel koper eronder van James Horner, dan weet je weer hoe laat het is…
Het is maar net in welk kamp je zit, of je zulke films leuk of opwindend vindt of juist niet te pruimen. Ze zijn vaak weinig subtiel, en dus moet ik in een voor mijn doen opgefokte maar toch ‘calm state of mind’ zijn om een film als ‘Zero Dark Thirty’ te willen zien…
Daar gaat het om de opsporing en liquidatie van ‘Geronimo’, projectnaam voor Osama bin Laden dus. We worden stap voor stap, met onder meer weinig subtiele martelpraktijken, meegezogen in de uiteindelijke Apocalyps, de dood van Geronimo…
Ook al zien we alles gebeuren door de ogen van een vrouwelijke hoofdpersoon, en is de regisseur een vrouw, toch kun je dit geen vrouwenfilm noemen. Wel is het een ongekend goede film over een wat mij betreft rotonderwerp: de diabolisering van één persoon…
Het is maar net in welk kamp je zit. Bijna altijd kiest men partij, als er sprake is van een conflict. Vaak gaat het dan om persoonlijke belangen. Ook zie je veelvuldig dat mensen in een bepaald kamp zitten omdat ze anders represailles kunnen verwachten…
Dan heet het: systematische staatsterreur. Ik wil er geen doekjes om winden, maar hiervan is duidelijk sprake in Rusland. Als je daar een van het beleid van Putin afwijkende mening verkondigt, verdwijn je, ga je op in rook. Niemand hoort nog ooit van je…
Democratie is ver te zoeken in totalitaire, dictatoriale regimes. Vandaag in het nieuws de staatsgreep door militairen in Niger. Mij verbaast het niets als later zal blijken dat Putin erachter zit, door dit keer geen gratis graan te beloven maar gratis wapens…
Dit kan ik uiteraard niet hardmaken. Het verbaast me niet zei ik als dit later zal blijken. Omdat het voor mij een vrij logische gedachte is. Maar Niger is een land waar wel vaker staatsgrepen zijn gepleegd, door de enorme verdeeldheid van allerlei groeperingen…
Een broeinest dus. Bovendien is het er al snikheet, daar middenin die enorme Sahel. Aan zand en droogte geen gebrek. De ideale plek om wat extra zonnepanelen te plaatsen lijkt me. Want ieder nadeel hep se foordeel hè (citaat van bekende dode voetballer)…
Barfman