Na alle politieke afhakers is er sprake van een heuse comeback kid: niemand minder dan mister ‘Gay Krant’ is terug aan het Tweede Kamerfront. De excessief mediageile, voormalige ruziemaker binnen 50-Plus, Henk Krol, wordt nummer 2 bij Groep van Haga…

Wat een ongehoorde armoede daar in de Haagse banken, dat zoiets gebeurt. Want politiek-inhoudelijk passen ze nauwelijks bij elkaar, deze twee mannen. Maar gelukkig gaat het op één punt erg goed samen: het zijn notoire ruziezoekers…

Dus zal het een kwestie van tijd zijn, dat de interne kneedbom tot ontploffing komt. Maar eerst moet van Haga de kiesdrempel zien te halen, en als dat al gebeurt, moet er sprake zijn van twee zetels, wil handige Henkie in beeld komen…

Het is trouwens binnenkort in de Tweede Kamer niet meer Groep van Haga, maar BVNL: Belang van Nederland. Zo’n benaming werkt als een schietschijf voor de tegenstanders van hun behoorlijk rechtse populisme. Welk belang dan? Etc…

Als Henk Krol in beeld komt schiet ik altijd in een oude modus, toen hij nog de flamboyant levende directeur-eigenaar was van Gay Krant: bij het deconfituur van dit maandblad voor de vaderlandse homoseksueel, bleek handige Henkie de boel te hebben belazerd…

Hij bleek zijn personeel te hebben besodemieterd, omdat hij pensioenpremies voor zijn mensen niet had afgedragen. Een buitengewoon gewiekste man, die los daarvan wel flink wat heeft betekend voor de homoseksuelen van ons land…

Even goed, nu politici massaal de politiek verlaten, komt er weer ruimte voor nieuw elan. Of, zoals in geval van Henkie, oud elan. Van Haga zal hebben gedacht: ik blijf in dezelfde sferen zitten als de vertrokken Hans Smolders, de oud-chauffeur van Pim Voortuin…

Gister had ik het al over ‘m: Pim. Die had wel iets buitenaards, met die grote glimmende schedel van ‘m. Of in ieder geval wekte hij de indruk dat zijn verschijning overeenkwam met het clichébeeld dat we hebben bij aliens: veel schedel en grote ogen…

Wie weet was Pim werkelijk een alien. En stond hij, vlak voor zijn dood, op het punt om dat openbaar te maken. Haha ja, nu lijk ik net zelf zo’n complotdenker. Ik denk dat het zo gaat, in het brein van complottheoretici…

Dat zijn zelfverklaarde wetenschappers, maar dan zonder universitaire studie. Nu is opleiding niet zaligmakend, het is een indicatie waar je staat in het leven. Daarmee ben ik terug bij de metafoor van gister: op welke sport van de maatschappelijke ladder sta je?…

Over het algemeen wordt er meer geschreeuwd op de lagere sporten. Daar is ook de beste voedingsbodem voor ontevredenheid die, onder de juiste omstandigheden, tot de omverwerping leidt van wat men veronderstelt rotsvast in het zadel zittende gevestigde ordes…

Rebellie komt van onderaf. We zien bijvoorbeeld het in Niger gebeuren. Daarom is Pim Alien nooit echt in het zadel gekomen, want hij kwam niet van onderaf. Hij stond al naar eigen zeggen op een gouden sport helemaal bovenaan de ladder…

Hij had goed in de smiezen dat hij de gevestigde orde, zoals de door hem gehate Ad Melkert, omver moest werpen. Dat is hem ten dele gelukt, want Melkert verdween vrij snel van het politieke podium. Maar ook Pim viel van zijn sport, want ook hij werd intens gehaat…

Of wij als mensen nog ooit een werkelijk vredelievend, vreedzaam beschavingspeil bereiken, daar kan geen wetenschapper iets zinnigs over zeggen. Ik denk dat het bij onze soort hoort, dat we wel willen maar dat het er niet van komt, vanwege al die emoties…

Als je terugkijkt in de historie van de mens, dan staat of valt de opkomst en ondergang van beschavingen met het fenomeen oorlogje voeren. Kijk er de geschiedenisboeken maar op na: de rode draad door alles heen verweven is oorlog…

Oorlog en de bijbehorende roverhoofdman, de winnaar van de oorlog, kreeg alle lof toegeworpen. Vooral die namen zijn blijven bestaan in de geschiedenis, in steen gebeiteld, op papyrus genoteerd, of later in boeken opgeschreven…

De winnaars hebben zo hun voetstappen achtergelaten in de geschiedenis, niet de verliezers. Alhoewel dat niet absoluut is. Want iedere winnaar, zoals Napoleon, kent ook op enig moment zijn ondergang. Ook dat alles is keurig gedocumenteerd…

Of de mensheid als collectief verschijnsel nu overwegend vredelievend kan worden genoemd, of oorlogszuchtig, daar heb ik zo mijn gedachten bij. Zeer zeker als je ons als soort afzet tegen de ‘hogere diersoorten’: het is één grote strijd, ten behoud van de soort…

Maar daarvoor moet je wel eerst flink afstand nemen van de mens als geheel. Los dat mensen van vlees en bloed zijn, met de daarbij behorende emoties en prachtige kunstzinnige gedachten etc, zijn we ook altijd gefocust op de ‘heilige drie-eenheid’…

De Duit, de Kluit en de Fluit. Geld (economische machtssystemen), territorium (met macht verdedigen van het eigen of toegeëigende land), en seks (inclusief de op macht gebaseerde voortplanting). Men kan er om lachen, dit zijn wat mij betreft de hoofdlijnen…

Gelukkig mag iedereen er van vinden wat hij of zij wil. Nou ja, in bijna alle landen dan. Natuurlijk is er veel meer te onderkennen, maar al die zaken zitten wat mij betreft verborgen achter deze drie-eenheid, zijn er ondergeschikt aan…

Pas als er in een land ruimte is voor persoonlijke ontwikkeling van mensen, zeg maar als de Duit, Kluit en Fluit stabiel en rustig zijn, ontstaan er kunsten, komt vrijetijdsbesteding van de grond, gaan we ons als collectief veilig voelen…

Sorry hoor, ik houd er al mee op, ik liet me even gaan. Is dit omdat ik het vandaag over handige Henkie had? Wie weet, dat dit alles boven kwam borrelen toen ik zijn grijnzende mediakop zojuist op het journaal zag. Ik werd er zowaar even stichtelijk van…

Barfman