Gister schreef ik over de sores rondom het inleveren van kleine statiegeldflesjes. Ik vergat daarbij aan te geven dat dit fenomeen in wezen een soort van ziekte is. Daarmee bedoel ik dat we kennelijk, overal waar we bewegen, drinken bij ons willen hebben…
De mens is echt wel in staat om enkele uren zonder inname van vocht te kunnen. Ikzelf ben daar een voorbeeld van. Ik neem zelden water of enig ander drankje mee. En als ik dat al doe is het bijna altijd een refill van een bestaand flesje…
Een refill uit een grootverpakking of gewoon uit de kraan. Kleine drankflesjes zijn zodanig vervuilend ten opzichte van grootverpakkingen, dat er wat mij betreft ook een vorm van anti-duurzaamheidsbelasting op alles dat (te) klein is moet worden geheven…
Bijvoorbeeld op alles minder dan een liter. Dat in combinatie met het fors verhogen van het statiegeld op klein-verpakkingen. En passant zou men ook nog kunnen kijken naar een extra heffing op die walgelijke energiedrankjes, waar zo velen aan verslaafd zijn…
Het is ronduit absurd, onnatuurlijk ook, dat hele volksstammen dagelijks veel meer energie tot zich nemen dan men überhaupt verbruikt, nodig heeft. Daar zouden voorlichtingscampagnes voor moeten komen, dat alleen dit al erg slecht is voor lijf en leden…
Maar goed, je kunt er gif op innemen dat er veel tegengeluid zal worden geproduceerd vanuit de hoek van gebruikers, dat het betuttelend is etc. Misschien is het betuttelend, wat niet wegneemt dat het terecht is om te zeggen dat die mensen als een kip zonder kop tekeer gaan…
Over een kip zonder kop gesproken: Khadija Arib, voormalig Kamervoorzitter, gaat in de tegenaanval. Ze heeft het advocatenechtpaar Knoops ingeschakeld om haar gelijk te halen. Eerst werd ik woest op dit dictatoriale type toen ik het hoorde, nu ben ik blij…
Blij omdat er dan eindelijk schot in de zaak komt, zodat er een onderzoek komt naar de enorme hoeveelheid rookwolken die Arib heeft veroorzaakt. In de overtuiging dat dit niet goed voor haar gaat uitpakken, omdat ze nu eenmaal een vrouwtjesputter is…
Als het toch een hoax of hetze is geweest tegen haar, dan zal ze gelijk krijgen, en neem ik alles terug. Zo werkt dat namelijk. Maar als je ziet welk drama er gedurende langere tijd heeft plaatsgevonden onder haar leiding, dan weet je wel hoe laat het is…
Medewerkers die eenzijdig ontslag hebben genomen, en de voorbeelden te over van het treitergedrag van Arib. Laat dat onderzoek maar komen, ik hoop dat alle betrokkenen gehoord worden, en dat Arib haar weerwoord gaat geven, en zich zal gedragen…
Ook zijn er twijfels of Arib de waarheid spreekt over haar uitleg dat ze nog nooit iets heeft vernomen over de inhoud van de klachten. Een prachtige lakmoestest. Want als blijkt dat ze hierover heeft gejokkebrokt, gaat de publieke opinie zich tegen haar keren…
Voor zover die niet al tegen haar is. Afgelopen zondag was ze de Zomergast. Uit protest heb ik niet gekeken, want je moet mensen, waartegen een onderzoek loopt, waarover zo veel te doen is, geen podium geven in Zomergasten, zoiets is een te grote beloning…
Wat mij betreft een flinke blunder van de VPRO. Het is nota bene mijn omroep, ik ben al lid sinds de jaren ’80. Ik vergeef het ze, want het lijkt erop dat haar optreden de katalysator is geweest om een en ander in gang te zetten qua waarheidsvinding…
Arib lijkt te hebben gewacht totdat ze haar ding kon doen in Zomergasten. Gratis publiciteit dus. Met de lepe, strijdvaardige advocaat Knoops mag je gerust spektakel verwachten. Het gaat om een normaal verschijnsel: hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind…
En de wind fluit al geruime tijd door de takken van Aribs met grote zorgvuldigheid onderhouden coup. Als je jezelf zo graag afzet op de mensen onder je, waar het alle schijn van heeft, dan moet je niet miepen als op een dag de wind fel door je kapsel gaat waaien…
Ik vertrouw erop dat, net zoals bij Thijs Römer, het recht zal gaan zegevieren. Als de feiten eenmaal op tafel liggen, en iedereen (weder-)gehoord is, inclusief Arib zelf, dan heb ik er alle vertrouwen in dat de bevoegde instantie een passende uitspraak zal doen…
Daarna kan de rust wederkeren. Tot het volgende gedoetje. We moeten niet de illusie hebben dat het permanent tot rust komt. Waar mensen boven het maaiveld uitsteken, zoals in de politiek, bij acteurs, of in de popmuziek, daar zullen koppen worden gesneld…
Zoiets zal ook de Mokumse burgemeester Halsema gister hebben gedacht, toen ze vernam dat de dochter van de omstreden Raymond Westerling gaat spreken op de Indië-Herdenking in de hoofdstad. Ze heeft groot gelijk dat ze er niet bij zal zijn als spreker…
Ik ben geen fan van Halsema, maar ze toont wel lef door haar eigen grenzen als burgermoeder aan te geven. Die vrijheid heeft ze, om keuzes te maken om zo breed mogelijk haar steun uit te spreken aan allerlei burgerinitiatieven. Of juist niet…
Maar goed, in deze kwakkelzomer zien we wel meer rare dingen de kop opsteken, keurig in beeld gebracht in de media. Een storm genaamd Hans raast over delen van Scandinavië. Wij lijken ditmaal gespaard te worden door de weergoden…
In Portugal wakkeren de vuren weer aan, in de VS razen tornado’s dwars door van papier ogende nederzettingen, terwijl de temperaturen in sommige delen van het land tophoogtes bereiken, en in andere delen sterk achterblijven met relatieve koude…
Gelukkig hoor je steeds minder de ontkenners van de klimaatproblemen schreeuwen dat er niets aan de hand is. Even goed is het de Braziliaanse president Lula niet gelukt om als gezamenlijke Amazonelanden één blok tegen ontbossing te vormen…
Rara wie er tegen was? Suriname! En Guyana en Bolivia. Die vonden hun economische belangen op korte termijn belangrijker dan die van het milieu op de langere termijn. Dat onze demissionaire MP niet even Santokhi belt, dat hij zich achter Lula moet scharen…
Zoiets is buitengewoon pijnlijk, dat deze landen geen eenheid kunnen vormen over dit zo belangrijke punt. Het geeft aan hoe verdeeld de wereld nog steeds is. Hoe egoïstisch ook, vooral leunend op klassieke economische belangen, zoals goudwinning…
Natuurlijk zit er ook een grote hypocrisie verscholen achter dit alles, want wij ‘milieubewuste’ rijke westerlingen willen wel dat er in al onze devices, zoals gsm’s en computers, allerlei delfstoffen worden verwerkt, voor ons gemak en genot…
Dat is die vreselijke paradox, die de wereld zal blijven verdelen, totdat het echt één minuut voor twaalf is. Pas als de uitroeiing van de mens direct op het spel staat, verdwijnen economische belangen naar de achtergrond. We zijn echt een gekke Darwiniaanse soort…
Barfman