Nieuw Sociaal Contract. Nee, dat is niet de naam die boven uw werkloosheidsuitkering van het UWV staat vermeld. Of een A4-tje dat uw dochter of zoon u trots laat zien voor een spreekbeurt, dat zo heet. Wat een slimme kinderen heeft u toch denkt u stiekem…

Maar nee, dat alles is niet het geval. Het is de toch best tamelijk ridicuul te noemen naam van een nieuwe politieke partij. Niet één of andere rechts-extremistisch populistisch schreeuwclubje, maar de club die Pieter Omtzigt uit de grond heeft gestampt…

Ja, ik herken die titel wel van zijn boek (Een nieuw sociaal contract), dat ik indertijd gretig en geboeid heb gelezen. Ik was nogal onder de indruk van zijn samenvatting van ‘de toestand in de wereld’, en ook sneden zijn 10 orakels duidelijk hout!…

Op dat moment verwachtte ik veel van de veelgeplaagde Pieter, maar na zijn diepe inzinking en het relatief lang onder de radar aanrommelen, ben ik van onder de indruk getransformeerd naar iets anders, waar ik nog niet goed de vingers achter kan krijgen…

Want je zou verwachten dat hij met Sociaal een stuk naar links, of op z’n minst wat naar het midden zou zijn opgeschoven. Niets is minder het geval. Hij blijft een product van de ouderwetsche CDA-regentenflauwekul, het druipt er werkelijk van…

En dat maakt het voor mij een fors ambivalent gebeuren. Ik ben helemaal vóór het op z’n kop zetten van de huidige wijze van ons land besturen, waarbij de burger niet langer als vijand van het sociaal-financiële systeem wordt gezien, maar als neutrale inwoner…

Omtzigt beziet ons kneuterige polderlandschap nu eenmaal met de ogen waarmee hij geboren en getogen is. Dat doet hij vanuit een welgestelde positie, als ‘de betere, gestudeerde burger’. Hardwerkend en nooit de burgerplichten verzakend…

Hij staat voor de burgers die in een veilige omgeving zijn opgegroeid, zonder geld- en overige kopzorgen. Hij zou al 46 zetels peilen, dat was al zo vóórdat hij officieel de steker in de wanddoos stopte. Ik geloof er helemaal niets van, dat dit gaat gebeuren…

Al zal ik de eerste zijn die er één, nee minimaal twee braakballen aan zal wijden, mocht hij zo groot worden, en iedereen een flinke Twentse passaatwind laat ruiken. Want welbeschouwd is de compromisloze Omtzigt, in zijn kostuumdragende stugheid, beter dan de rest…

Er van uitgaande dat we, na Rutte IV, toch weer een op dat gedachtegoed voortbordurende rechtse ballenkabinet krijgen, ook als de Braam-Brandnetel-Beweging van Carolientje aan het roer komt te staan, we ontkomen er niet aan dat we 75 jaar terug in de tijd gaan…

Maar ach: de, het of een NSC dus. Dat lijkt wel op een nieuw houtkeurmerk, of een duistere aftakking van een Nationaal-Socialistische Club of een nog erger inktzwart gedachtegoed. Laten we niet vergeten dat NSC vooral de ideale oppositiepartij is…

Stel, dat NSC toch de grootste partij wordt. Het zou Omtzigt sieren als hij dan toch voor de oppositiebanken kiest, om de boel scherp te houden. En dat hij ‘beschikbaar’ is voor ja-stemmen als één van zijn 10 orakelpunten op de agenda staat…

Ook zou hij als grootste partij een gedoogstem in een kabinet kunnen zijn, dat hij geen ministers en staatssecretarissen en andere beleidsmakers levert, maar de regering voorziet van een soort van geweten. Omtzigt is dan in zijn uppie de interne denktank…

Ik heb het niet over een Leopardtank, die overal met een gestrekt been op af dendert. Maar werkelijk een denktank, of beter nog een meedenktank. Die als een reusachtige houtschaaf werkt, ervoor zorgt dat de politieke staketsels voortdurend worden gefatsoeneerd…

Ik zie Omtzigt liever als een Nieuw Orakel van Delphi. Of desnoods als een bijkantoor ervan: Nieuw Orakel van Twente. Zijn spreekbuis lijkt dagblad Tubantia te zijn. Al ten tijde van de Romeinen was dit een Germaans volk, dat zich toen al tevergeefs doch koppig verzette…

Barfman