Hij stond er gister toch, op dat Enschedese festivalpodium. Ik heb het over de eigengereide Joost Klein, ex-Songfestivaldeelnemer. Hij, en zijn adviseurs, zullen deze slimme strategie bedacht hebben: zich stilhouden tot aan dit lang geleden geplande optreden…

Stilhouden om geen nieuwe uitglijders te maken, maar ook om de inmiddels op gang gekomen online-royalty’s te incasseren, als één van de meest geliefde gestreamde ‘muzikanten’ van dit moment. Ik zet het tussen aanhalingstekens omdat ik het geen muziek vind…

Ook daarover kun je van mening verschillen. Met heel veel fantasie zou ik het een geluiden-kunstenaar kunnen noemen, die handig gebruik maakt van decibels en gebrek aan muzikale ‘smaak’ van zijn fans. Dat vind ik dan hè, want anderen zullen het ‘aperte onzin’ vinden…

Soms is zwijgen over vermeende zaken, zoals de beschuldiging aan zijn adres, de beste strategie. Zo zwijgt momenteel ook Ronald H.A. Plasterk, het gaat net te ver om er ‘als het graf’ aan toe te voegen. Toch denk ik dat zijn politieke carrière dood en begraven is…

Zijn ‘vanity’ wint het van ‘sanity’ en dat wat nodig is in zo’n situatie: afstand nemen van de ontstane situatie en zich, desnoods voorlopig, terugtrekken als kandidaat. Een kandidatuur die nota bene nog steeds niet door De Pruik is bevestigd…

Even goed rinkelen er vele (alarm-)bellen dat Ronald Ha wel degelijk die ene topkandidaat is. Wie weet moet De Pruik een interim-Premier voorstellen, die mogelijk later door Ha of enige andere (al dan niet) geschikte kandidaat kan worden vervangen…

Maar dat alleen als blijkt dat Ha geheel wordt vrijgesproken van enige verdenking met gesjoemel met dat duivelse patent. Dat is dan de basis waarop men voor nu verder kan, al is het gekunsteld, dat ben ik met u eens. Maar ja, wat anders?…

Het vervelende is dat de grootste partij – De Pruiks PVV – het voor het zeggen heeft, en dat hij als enig lid van die partij, niet ondenkbaar, mocht toch Ha afvallen, met opnieuw een op voorhand reeds omstreden type op de proppen zal komen…

Want De Pruik is zelf omstreden, is niet bepaald een maagdelijk onbeschreven politiek blad, en dus zoekt hij altijd handlangers van hetzelfde allooi. Kijk maar naar zijn ‘vrienden’ in het buitenland: allemaal schurken, zoals Netan-Yahoo en Orbán…

Ongepolijste, weinig subtiele machtswellustelingen. Mannetjesputters, die niet zelden stevige, krasse taal uiten om hun doorgaans wankele democratische standpunten robuuster en degelijker te maken dan ze in werkelijkheid zijn…

Maar goed, juist omdat we in een democratisch, tamelijk vrij land leven, heb ik me in de late uurtjes van de verkiezingsdag reeds diep zuchtend neergelegd bij vier lange jaren van populistische ontberingen, uitgaande van een dun velletje papier met moeizaam tot stand gekomen pijnlijke compromissen…

Lang leve de democratie! Na twintig jaar tegen honderden schenen van collega’s aan schoppen, mag De Pruik laten zien wat hijzelf waard is. Ik gun hem dit, vanuit het democratische beginsel, dat hij met zijn vulgaire beloftes genoeg stemmen heeft verworven…

En ik zie het zo: na vier jaar of hopelijk minder komt er vast een tegenbeweging op gang, die korte metten maakt met ‘Vier Jaar De Pruik’, die dan weer een jaar of tien later in de annalen wordt bijgeschreven als zijn politieke suïcide…

Omdat ik me dooderger aan zijn extreem giftige ge-orakel op Twitter (oh nee, sorry, X heet dat tegenwoordig), adviseer ik hem om te overwegen, na die vier jaar van ellende, te investeren in een zeer pijnlijk einde: met middel ‘X’. Wij allen zullen voor hem bidden, amen…

Barfman