Bij ‘Goedemorgen Kwaakland’ zitten vanochtend Laurens Dassen en Esther Ouwehand, die ten dele de degens kruisen op onderwerpen die een heet thema zijn bij de komende Europese Verkiezingen. Ook Chris Stoffer van de SGP mag braaf aanzitten…
Die laatste kan door een blinde (maar niet dove) nog wel worden herkend als ‘Gristen’ (met de ‘r’ in de ‘rrrollende variant’), omdat Gristenen doorgaans op dezelfde lijzige, middels een in een Gristelijk dompelbad gehouden taal plegen te spreken…
Ik vind het opmerkelijk dat SGP-ers en aanpalende geloofsgenoten zo vaak hetzelfde taaltje hebben, die hen in ieder geval voor mij zeer herkenbaar maken. Verder zeg ik het zonder oordeel, want steeds vaker ben ik het met het SGP-gedachtegoed eens…
Niet met de inhoudelijk-Gristelijke kant van de zaak, maar zeg maar met de wat mildere politieke visie, die niet steeds de bovenste vijf punten van rijtjes met politieke geloofsovertuigingen vult. Even goed heeft de SGP vrij weinig met de EU…
Dat omdat ze tamelijk nationalistisch zijn en van mening zijn dat we onze eigen boontjes moeten kunnen doppen. Zoals zelf een sterk leger optuigen en niet al te afhankelijk zijn van een nog niet eens bestaand Europees leger. Dat is wat anders dan de NAVO…
Hier maken de SGP-ers wat mij betreft wel een inschattingsfout. Omdat ons leger natuurlijk niets anders doet dan professioneel cowboytjes en indiaantjes spelen, om vanuit wanhoop de indruk te willen wekken dat we zeer professioneel bezig zijn…
Ik denk meteen aan de ontploffende mortiers onder leiding van liegebeest mevr. Hennis-Plasschaert. Dat kwam omdat ze, met haar medeweten, toestond dat er achterstallig onderhoud mocht worden ‘gepleegd’ op defensiemateriaal, om kosten te besparen…
Die kostenbesparing deelde ze dan met veel tamtam mede in de Ministerraad, dat ze ‘zo goed bezig’ was om de toen nog zure defensiecitroen verder uit te knijpen. Vandaag de dag denken we heel anders over defensie, dat het nuttig is en bescherming biedt…
Toch blijf ik kritisch bij alles dat we in eigen beheer doen op het gebied van de Defensie van ons land. Gek is trouwens dat we het geheel van onze militaire krijgsmacht aanduiden met Defensie, en niet de positieve, aanvallende variant gebruiken…
Ministerie van Aanval. Het is even wennen, maar ik vind dat dit stukken beter klinkt dan, als iemand ons aanvalt, we in de verdediging moeten, door ons defensief op te stellen. We geven op voorhand toe dat we met de rug tegen de muur staan…
Ik wil wel Minister van Aanval zijn. Dat is nog eens een proactieve houding. Ik druk wel op de rode knop voor ‘Attack’, veilig gezeten in een ondoordringbare bunker, ergens diep onder de Veluwe waar niemand dat verwacht (dat die bunker daar is)…
Bijvoorbeeld via een niet voor de hand liggende ingang, gelegen op het terrein van onze Koning nabij zijn Staatsbossen, waar hij bovengronds ook in de herfst en winter ‘in het klein’ oorlogje mag voeren, door kansloze dieren af te knallen met zijn Amalia…
Na die dieren eerst door een legertje van quads te hebben laten opdrijven, in de richting van de in een strandstoel zittende Monarch, die het in paniek vluchtende legertje herten etc opwacht en met een snel-ladende flobert met hagel er in het wilde weg op los schiet…
Zijn assistenten moeten dan, als de rookwolken zijn opgetrokken, gaan zien of hij raak heeft geschoten. Bij ‘ja’ is zijn dag goed en zal hij des avonds barbecue-end (met hert uit de vriezer) een bacchanaal hebben met vrienden, op kosten van zijn onderdanen…
Zulke droombeelden schieten meteen door mijn hoofd, als ik denk aan onze Monarch. Men zou hem ook, om zijn uitgeholde functie nog meer body te geven, mede-aanvoerder van onze Krijgsmacht kunnen maken, zoals in de rol van Strategisch Aanvals-Manager…
Enfin. Ik hoor alweer Laurens Dassen kritiek leveren op ons huidige verdedigingssysteem. Dat we, wat hem betreft, als Putin op 24 februari 2022 een NAVO-land had aangevallen, niet in staat zouden zijn geweest om die aanval effectief af te slaan…
Hij zegt het niet letterlijk, maar bedoelt dit te zeggen. Dat zelfs de NAVO flut is, zeker met Trump die mogelijk eind dit jaar weer de knots mag zwaaien over de VS, hoofd-financier van de NAVO. En weleens uit dit Trans-Atlantische Defensieverbond zou kunnen stappen…
Zodat het wenselijk is, wat Laurens betreft, om vanuit de EU op te schalen qua Defensie. An sich vind ik het geen gek idee om dit te doen, al heb ik in een NAVO met de VS meer vertrouwen. Dat komt door Desert Storm, later gevolgd door War on Terror…
Een leger dat van 10.000 km afstand op een ander continent gelegen Head-Quarters een bom op een postzegel kan doen laten vallen, daarin heb ik nu eenmaal veel meer vertrouwen dan in de stoffige, vastgeroeste mortiertjes van ons Defensieapparaat…
En dat onze nieuwe bestellingen van Franse duikboten pas over tien jaar in actie kunnen komen. In dat geval is het fijn dat je op de vrienden van de NAVO (= de VS) kunt vertrouwen, die altijd wel enkele duikboten nabij onze kust laten patrouilleren…
Wij hebben ze dus ook, duikboten. Maar door ons armoedige onderhoudsprogramma zijn we gedwongen twee stuks uit de vaart te halen, die moeten worden ‘opgegeten’ voor reserveonderdelen door de twee nog wel functionerende exemplaren…
Ik heb deze aankondiging als buitengewoon beschamend ervaren. Als ik de Baas van ons Aanvalsleger was, zou ik zulks nooit openbaar maken. Dan nog maar liever die gemankeerde exemplaren wat minder inzetten, om de vernedering te ontlopen…
Over tien dagen kunnen we onze stem geven aan een sterk Europees Militair Apparaat. Ook kunnen we een nieuwe richting geven, volgens Esther Ouwehand, aan het verziekte landbouwsysteem. Ook met haar ben ik het eens. Het is ‘veel eens’ vandaag zeg!…
Helaas staat ze, na de tsunami op rechts aangevoerd door De Pruik en het ja-knikgedrag aan zijn adres door de Boeren, in haar eentje. Gelukkig heb ik zelf nog een keuze door bijvoorbeeld voor biologische producten te kiezen, en zo bij te dragen aan een gezondere wereld…
Al is de wereld waarin ik leef niet meer dan een kleine postzegel in een vuistdik postzegelalbum, om aan te duiden hoe weinig important mijn gedrag is. Toch geloof ik dat ieder de juiste kant opvallend druppeltje in staat is om, samen met vele andere, een oceaan te vormen…
Politiek bedrijven, op basis van door de burgers uitgebrachte stemmen, is ook niets anders dan één groot geloof in iets. Niemand weet het zeker namelijk. Maar ach, bij politiek denk ik aan de nogal onwelriekende adem van een alcoholist…
In metaforische zin bedoel ik. Terwijl je zelf je best doet om een frisse uitwaseming te hebben, zijn er politici die het niet al te nauw nemen met de lucht die zij uitblazen, na die eerst te hebben ingezogen. Het ergste is nog als je verrast wordt…
Verrast in de zin dat je met iemand spreekt die (metaforisch) onzin uitkraamt en dat je plots de onwelriekende adem van die ander ruikt en inademt, omdat je te dichtbij staat. Zo voelt voor mij het politieke geloof van tegenstanders…
Daarom ben ik totaal ongeschikt om in een politieke omgeving te vertoeven, bijvoorbeeld door er werkzaam te zijn. Alleen al het bezoeken van een politieke bijeenkomst van geloofsgenoten zou me zodanig raken, dat ik er weken door van slag zal zijn…
Het stelt me gerust dat ik best vaak weet wat ik niet moet doen in dit leven, dat toch al zo kort is. Zo wilde ik vroeger, nog een tiener, zoveel mogelijk boeken lezen. Dat leek mij toen heel belangrijk, om, vermoed ik nu, ermee te kunnen pochen…
Inmiddels tegen de zestig lopend weet ik dat je beter tien boeken heel goed kunt hebben gelezen, dan duizend boeken oppervlakkig, dan wel dat je er weinig mee kunt doen. Het is zoiets als de schoenmaker die er beter aan doet om bij zijn leest te blijven…
Maar dat is dan weer een heel andere ‘leest’, dit heeft niets met lezen te maken. Een belezen, erudiete schoenmaker, dat zou wel grappig zijn. Zouden die bestaan? Ach, ik zwalk weer te veel alle kanten uit. Laat ik, nu de zon nog schijnt, mijn kop gaan bruinen…
Barfman