Precies tachtig jaar na de invasie van het door de Duitsers bezette Europese vasteland door de geallieerden, ook wel D-Day geheten, kiezen we in Nederland en Estland vandaag voor het Europese Parlement. Op zich gek, want de meeste landen doen dat zondag…

Zo ook onze zuiderburen, waar tevens een stemplicht is. Dat zou hier ook moeten gebeuren, onder de dreiging van een fikse boete als je niet stemt. Maar ja, het niet verplicht hoeven gaan stemmen is zo typisch van ons luie, eigenwijze, tegendraadse landje…

Wij moeten dat zelf kunnen bepalen vinden we, of we daar zin an hebben, of niet. Wij zijn zoals de wind waait: we zien wel. Het zou gek zijn als de overheid, die voor maatschappelijke structuur zorgt, dat die op een dag besluit het huisafval niet op te halen, want geen zin an…

Of dat men op een ochtend denkt: goh jongens, we nemen voor onbepaalde tijd vrij voor een hiatus, we leggen de elektriciteitscentrale plat en gaan voor minimaal een maand op vakantie, met behoud van salaris. Stemmers vegen hun gat af aan de zorgzame regering…

Ons land staat bekend om: wij moeten niets, wij hoeven alleen maar. Ik stel voor dat de toch al asociale beoogde nieuwe regering dit in de vorm van lik op stuk gaat terug-communiceren naar het volk: jullie nemen ons niet serieus? Dan wij jullie ook niet!…

En dan heb ik het nog niet over de zondag, waarop de meeste landen naar de stembus gaan. Op zondag wensen wij op geen enkele manier met politiek te worden geconfronteerd. Want wij hebben recht op een vrije dag! Wat een kul zeg. Het is een plicht, zeg ik…

Wat wij zoal doen komende zondag als de Belgen plichtsgetrouw hun stem gaan uitbrengen? Eerst heidens laat opstaan, dan een stuk fietsen op fietspaden waar men op een elektrieke fat bike de boel terroriseert, om af te sluiten met gezuip op een terrasje…

Dan een ander dingetje dat mij al een jaar of vijf verbaast. Het woord data, als meervoudswoord van datum, wat feiten of gegevens betekent. Het wordt tegenwoordig door vooral op het gebied van taal onderontwikkelde, luie ICT-ers in de enkelvoudsvorm gebruikt…

Dat ergert mij. De data is ingewikkeld, zegt men. Dan steiger ik van binnen. De data zijn ingewikkeld, moet dat zijn! Ik zie zelfs media het tegenwoordig papegaaien. Die zouden een opgestoken vingertje moeten gebruiken: Hallo zeg, u vergist zich, data is een meervoudswoord…

Zouden die ICT-onbenullen dat niet in de gaten hebben? Vaak zijn het nerds, die zich nogal eenzijdig hebben ontwikkeld, en op één of een beperkt aantal gebieden heel intelligent zijn – en op vele ander underperformers zijn. Ook zo’n vreselijk woord…

Wilt u nog meer van dit horen? Het woord adresseren is ook al een afschuwelijk modewoord, een loodzwaar anglicisme van jewelste. Gister hoorde ik iemand zeggen, in antwoord op een politieke vraag: dat moet nog geadresseerd worden…

Aaargh! Hellup! Ik denk dan meteen: oh, ze moeten dat probleem in een envelop stoppen en door Tante Pos laten versturen, naar een zeker adres. Keer op keer word ik door dit abusievelijk gebruikte werkwoord gefopt en getriggerd tot méér steigering…

Terug naar Europa. Rutte, ingezet als master flyeraar van de Europese VVD. Hij deelt, zoals het heurt, keurig flyertjes uit aan mensen op straat, ondertussen zijn neplachje tentoonspreidend (adresserend). Zojuist riep hij stemmers expliciet op niet op de PVV te gaan stemmen…

Daar zal Dylan Y-Z niet blij mee zijn, binnen de landsgrenzen. Want zij moet nog vier lange jaren met De Pruik door één deur zien te komen. Ik denk dat zij één van de meest dappere taken ooit op zich heeft genomen: Rutte opvolgen èn met die draak van een PVV-er samenwerken…

Je zult het maar op je to-do-lijstje hebben staan zeg, pfff! Toch meen ik al barstjes in dat met veel zorg dagelijks cosmetisch gepleisterde gezicht van Miss Y-Z te zien ontstaan, wat in het geheel niet gek is. De druk is torentjeshoog moet u maar denken…

Nu ben ik totaal niet van de VVD, laat staan de PVV (in totaal vier V’s!), maar ik heb met die partij te doen, dat ze op de één of andere manier de verplichting op hun voorhoofd gebrandmerkt hebben zien worden om met de schreeuwende De Pruik mee te moeten doen…

Dat neigt naar een vorm van masochisme. Ja, dit en ambitie liggen zeer dicht bijeen. Dylan Y-Z is de meest ambitieuze vrouw van ons land. Ze is een ongekend bijtertje, een keffertje ook. Ik zou zeggen: doe haar een elektrische blafband om, ik houd namelijk van mijn rust…

Barfman