Het was een uitputtingsslag voor onze Premier gister, de dag van de bespreking van de gebeurtenissen te Mokum van afgelopen week, die trouwens deze week onverstoord doorgaan. Dicky had er buitengewoon rode koontjes van gekregen, plus uitpuilende purperen Charles Groenhuijsen-achtige wallen onder zijn ogen. De vraag is of hij al deze spanningen, voor het overgrote deel voortkomend uit de stortkoker van De Pruik, weet te doorstaan, zonder daarbij te crashen. Arme Dicky…
De Pruik aka Geert Wilders ziet er ook buitengewoon slecht uit de laatste tijd, alsof de tijd zelf hem heeft ingehaald – zijn bijna mummieachtige gelaat ziet er zelfs slechter uit dan die van Joe Biden. Maar ja, die laatste is dan ook een volle generatie ouder, wat een excuus is een slapende mummie te worden genoemd. Maar goed, De Pruik kefte er weer als vanouds op los, alle foefjes uit de kast halend om nog meer olie op het vuur te gooien: zijn stokpaardjes brandden werkelijk als fakkels. Wat die stokpaadjes zijn? Zijn fundamentalistische Israël-gedweep en zijn migrantendemonisering, die je gerust ongefundeerde islamhaat kunt noemen…
De vredesduifjes van de oppositie, Timmermans en Jetten, aangevuld door de immer rustig blijvende, welbespraakte Bikker, konden De Pruik nauwelijks tot bedaren krijgen, want deze bleef maar vasthaken aan zijn stokpaardjes, ook al fikten deze als een toorts. Als onze Nationale Pruikekop eenmaal in zijn overdrive geraakt, kan niets of niemand hem nog tot een halt brengen. Voor de niet-PVV-stemmers zoals ik is het een tamelijk tenenkrommend proces, zulke gesprekken in Kamer Twee. Je zou zo graag willen zien dat iemand als De Pruik eens een knieval doet, door verzoenende woorden van redelijkheid en billijkheid uit te spreken, op een toon die enkele decibels minder is, alsook zonder de in het rond spattende speekselbellen – als hij klaar is met orakelen zou men beter het spreekgestoelte kunnen desinfecteren van zijn mondsproeisels, om het fris & fruitig te houden…
Omdat De Pruik wel van een potje overdrijven houdt, mag ik dat ook, vind ik. Het is de retoriek van de geboeide boef, die op dit moment vrij weinig kan omdat hij heeft ingestemd met een dubbele beveiligingsclausule van het huidige kabinet: dat De Pruik zelf geen Minister-President mocht worden, en dat de ontnuchterende NSC aan boord kwam. Ik kan niet anders zeggen dan dat we nog erg blij mogen zijn dat De Pruik deze dubbele handboeien draagt, en niet nog meer fysieke schade kan aanrichten in het Parlement. Wel is het een schande dat zijn partijgenoot Bosma zo weinig ingrijpt als De Pruik zijn weinig subtiele speekselprocessen opstart. Hoezo is Bosma niet partijdig, in de dubbele betekenis van het woord?…
Zoiets is dubbele pech voor mensen als ik, die liever een brede discussie zien om maatschappelijke problemen van deze magnitude bespreekbaar te houden, zonder vooroordelen. Zelfs gisteravond gingen de relletjes gewoon door, en protesteerden pro-Palestina-demonstranten op de Dam terwijl er een demonstratieverbod was afgegeven. Een staaltje laakbare burgerlijke ongehoorzaamheid, die wat mij betreft net zo sterk bestraft moet worden als iemand die door rood rijdt in het verkeer, of tussen de neergelaten slagbomen van een spooroverweg door slalomt. Deze demonstranten mogen van geluk spreken dat er een Groenlinksburgemeester in Mokum zetelt in ‘de driehoek’, die lang wacht met effectief handhaven. Ik vind onderhand dat er wel iets meer mag worden gedaan aan het ons land zo typerende pappen en nathouden – terwijl we tegelijkertijd het debat moeten blijven voeren. Het is dus èn-èn: we blijven praten met alle betrokkenen maar als je je niet gedraagt, dan moet je flink op je falie krijgen…
Gister hoorde ik ook over de ongelukkige kloten die in het Russisch-Oekraïense front gevangen zijn genomen door Oekraïense militairen: het zijn de door Rusland geronselde Nepalezen, aangevuld met diverse Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse landen. Of je het avontuurlijke gelukszoekers kunt noemen is misschien net een stap te ver, maar dat deze idioten zich voor flink wat olie- en gasgeld hebben laten strikken, zodat ze een mooi nieuw leven met hun familie konden opbouwen in het mooie Rusland van de voormalige tsaren, dat kan ik toch niet anders definiëren als loepzuivere, op geld beluste naïveteit. Hoe haal je het in je hoofd om voor Putin te willen gaan ‘werken’ in het Russische leger, met als ‘lokkertje’ dat je aangesteld wordt in de logistieke diensten ver weg van het front…
Ronduit onbegrijpelijk is dat deze opportunisten dachten daar een ‘goede baan’ te krijgen, met soms betaling van het vierdubbele van hun zwoegloon in eigen land. Moeten we hier collectief medelijden mee hebben? Deze mensen kunnen niet met Rusland worden uitgeruild, want Rusland geeft niet thuis, wat je kon verwachten. Hetzelfde gaat ook nog gebeuren met de Noord-Koreaanse vechtjassen, als die eenmaal in de frontlinie erachter komen dat deze oorlog stukken vuiler is dan het aan de grens met hun zuidelijk levende voormalige landgenoten patrouilles uitvoeren, en af en toe een waarschuwingsschotje lossen, of ballonnen met huisvuil bij noordenwind over de grens laten vliegen…
Je kunt gerust zeggen dat de wereld flink is opgeschud, dat de volkeren in beweging zijn gekomen. Je hoort in de media bar weinig berichten over burgers van een land die nog tevreden zijn in hun land te wonen. Wat dan niet betekent dat ze er niet zijn, tevreden burgers. Het is de beeldvorming die in de media ontstaat, dat de wereld in rep en roer is en dat hele volksstammen in beweging zijn gekomen om hun ‘geluk’ elders te zoeken. Maar ja, ironisch genoeg gaat het dan niet om een ‘functie elders’, want men raakt in het algemeen van de regen in de drup…
Barfman