Langzaam maar zeker krijgen de EU-inwoners het gevoel klem te zitten in de bankschroef van de VS, terwijl er een man met een hamer aankomt die op ons in wil gaan rammen. Het is ook niet niks, de wisseling van de wacht van de suffige Joe Biden Administration naar die van Donald Trump: bijna een wereld van verschil, alsof we door een portal plots in een andere, parallelle wereld terecht zijn gekomen, waarin we van een overwegend democratisch stelsel naar een dictatoriaal zijn gegaan. Het zichzelf het beste, belangrijkste en rijkste land van de wereld noemend, de Verenigde Staten van Amerika, trekt zich niets aan van zijn voormalige bondgenoten van het andere parallelle universum. Als je als neutraal toeschouwer de overgang van Biden naar Trump observeert, zou je zomaar tot deze conclusie kunnen komen…
Ondertussen in de EU, in het nog door het oude stelsel beheerste bestaan, weten we van gekheid niet hoe we de nieuwe koers van de VS moeten interpreteren. Ja, de goocheme President van Frankrijk, Emmanuel Macron, heeft vandaag de belangrijkste mensen uit de EU, plus Groot-Brittannië, opgetrommeld om bij hem koffie met een croissant te komen nuttigen. In de hoop dat er uit de verzamelde troepen een soort van statement kan worden geformuleerd, een vuist kan worden gemaakt tegen de nieuwe VS, waar vazallen van Trump, zoals Hegseth en Vance, dingen mogen zeggen die een jaar geleden nog als ongenuanceerde politieke dwaling zou zijn afgedaan. In de nieuwe realiteit zijn de woorden uit de monden van deze heerschappen realistischer en bijtender dan ooit…
En dat alles omdat er twee dingen zijn gebeurd: 1. We zijn als EU geheel buitenspel gezet in de in gang gezette vredesonderhandelingen met Putin over Oekraïne. 2. We zijn door met name Vance weggezet als een ongeleid projectiel, dat de vrijheid van burgers aan banden legt door verregaande censuur in de media aan te brengen. Ja wat mij betreft kwam vooral die tweede keihard binnen, omdat wij, als EU, juist van mening zijn dat het er in de VS veel erger aan toe gaat, omdat als je toelaat alles te kunnen doen of zeggen in de media, je toestanden krijgt als de bestorming van het Capitool, en de zonder enig bewijs geleverde beschuldiging van Trump dat hij de verkiezingen van 2020 heeft verloren door gesjoemel van Biden. Onze EU-hersenen kunnen zulke ongepastheden niet verwerken. Terwijl het, als je het op de keper beschouwt, niet eens zo veel anders is dan onze mening over Trump en wat wij vinden wat er gebeurt in de VS…
Het vervelende van dit alles is dat de EU een tweederangs speler op het wereldtoneel is. Ik krijg er hetzelfde gevoel bij als bij de ‘gasmacht’ die Putin had toen hij Oekraïne binnenviel. Pas toen kregen we, suffe EU-burgers, in de gaten dat we ons qua energie afhankelijk hadden gemaakt van een meedogenloze oorlogsmisdadiger. Ook nu hebben we, met de veel machtiger ‘vriend’ de VS, het gevoel dat we in de mangel zitten, want ons Europese leger stelt werkelijk niets voor en alle tech-bedrijven, waar wij hier dagelijks gebruik van maken, zitten in de VS. Niemand minder dan de bekende, niet om aandacht verlegen zittende theatergoeroe Joop van den Ende zegt zulks vandaag in een paginagrote advertentie in diverse dagbladen – wat ik daar nou mee moet dat weet ik echt niet. Kan iemand die poeprijke man met geld om zulke mediaruimte te kopen zijn mond aftapen aub?…
Maar, wat ik steeds heb gedacht bij het ogenschijnlijk eenzijdige initiatief van de VS om de onderhandelingen met Rusland over Oekraïne in te gaan, wordt bevestigd door Marco Rubio, de huidige Minister van BuZa, die zegt dat er eerst een goede basis moet worden gelegd voor een eerste stap om aan tafel te komen, en dat er daarna ruimte komt voor de EU en Oekraïne om aan te schuiven. Dat is steeds wat ik dacht, dat de VS gewoon even met de botte bijl hakt om de zaak op gang te brengen, want drie jaar Biden tijdens de oorlog heeft geen molecuul vrede opgeleverd, zodat Trump cs zal hebben gedacht: dat moet anders, hier is powerplay nodig. Rubio bevestigt dit nu, denk ik, de VS is het breekijzer geweest. De VS zal hebben gedacht dat als ze eerst in eindeloos overleg gaan met de EU en Oekraïne, dat ze dan geen meter opschieten. Ik denk dat zulks wel klopt, omdat wij nu eenmaal uitentreuren overleggen en dan vaak de werkelijkheid uit het oog verliezen en vergeten pragmatische stappen vooruit te maken…
Let wel, ik hoop dat de vier jaar Trump snel voorbij zijn, dat we daarna weer ‘normale mensen’ aan de macht krijgen in de VS, die rust en stabiliteit zaaien in de wereld, en niet langer een bravoureachtige chaos. Toch denk ik, als je vanaf een afstandje kijkt naar wat de Trump Administration aan het doen is, dat het misschien niet eens zo gek is. Het is lomp, dat is waar, maar er gebeurt wel iets! Te lang hebben we, vooral mopperend zonder concreet iets te doen, Putin zijn gang laten gaan in zijn wrede oorlog. Het lijkt erop dat hij nu aan tafel komt. En ja, het is ook lomp om al op voorhand Putin wisselgeld te geven door de grenzen van nu te gaan bevriezen. Maar ja, je moet iets om hem te verleiden aan tafel te komen denk ik, want Putin trekt geheel zijn eigen plan, onafhankelijk van wie dan ook…
Ik benijd de huidige EU-politici niet die vandaag bij Macron zo’n heerlijke, botervette croissant mogen gaan eten. Want kijk naar de spelers: wie moet daar het voortouw gaan nemen? De tevens uitgenodigde NAVO-‘baas’ Rutte soms? Die mag alleen maar zijn schampere lach tonen en bemoedigende schouderklopjes uitdelen aan Pete Hegseth, waar Rutte, eerlijk is eerlijk, dan ook in uitblinkt. Zo heeft iedereen zijn stokpaardje en ook een taak in het politieke geheel. Rutte is een goedgeluimde sfeermaker, Hegseth een breekijzer en verkondiger van slecht nieuws, Vance wil de meest aanwezige ‘Vice’ ooit worden. Het heeft een doel denk ik, wat thans gebeurt. Het is wachten op het beste resultaat. Net zoals vroeger bij Maggi: je kreeg de beste soep met een beetje van jezelf, en een beetje van Maggi. En of die heet moest worden gegeten? Dat bepaalde je zelf, zonder censuur of richtlijnen. Wat een heerlijke tijd was dat toch, het einde van de Koude Oorlog, zegt deze wat oudere man die terugblikt en moet constateren dat het toen allemaal nog reuze meeviel…
B