Het wordt steeds ingewikkelder. Niet dat het rocket science is, maar de rigide beleidsveranderingen van de Verenigde Staten zorgen ervoor dat we zo goed als dagelijks, keurig opgesomd door de media, worden getrakteerd op nieuwe, verse, verbale uitspattingen van Trump & Co. Vandaag is het nota bene drie jaar geleden dat Putin met zijn gelogen militaire oefeningen aan de grens in Belarus, toch plots Oekraïne binnenviel. Hij zal niet bepaald een party vieren vandaag, na drie jaar oorlog. Alleen al omdat hij verwachtte binnen een week Oekraïne op de knieën te krijgen en nu dus, drie jaar later, na miljarden roebels te hebben gestort in de oneindige diepten van deze zinloze oorlog, zal hij zich toch ook op de kalende bol krabben wat hij er nou mee moet…

Natuurlijk is hij voorzichtig blij met de ogenschijnlijke handreiking van zijn Amerikaanse ambtsgenoot, al zie je twijfel bij Putin en Lavrov, omdat ze weten hoe volatiel Trump kan zijn, en morgen weer zijn uitgestoken hand kan terugtrekken en er honderdtachtig graden bij kan draaien. Verder is het drie jaar en één dag geleden dat we vernamen van het toen nog voor één dag uitsluitend als spierballentaal geuite geklets van Putin, terwijl de Biden Administration de wereld waarschuwde dat ze aan de grens met Belarus satellietbeelden zagen van Putins troepen die verdacht veel leken op bewegingen van een zich op een invasie preparerend leger. De vraag blijft wat er werkelijk in de bol van Putin omgaat: is hij tevreden met de drie jaar oorlog, of baalt hij als een stekker vanwege alle beperkingen die hem, zijn vriendjes en zijn land zijn opgelegd? Vermoedelijk weet zijn trouwe vazal Lavrov niet eens wat Putin echt denkt…

Vandaag mag Minister van Defensie Brekelmans wat zeggen in de bekende babbelshow op NPO1. Niet dat hij veel te zeggen heeft, hoogstens hoor je hem berichten van zijn Europese ambtsgenoten papegaaien. Toch zie je, als je goed kijkt, flarden van een ingehouden woede bij de beste man, want hij zou maar wat graag eens ongegeneerd willen hakken op alle gedoe in de wereld, zoals zijn voormalige partijgenoot De Pruik dagelijks leegloopt op X en als het zo uitkomt voor de camera’s. Brekelmans is de ideale Defensieman in vredestijd, een best brave, nette, keurig articulerende liberaal. Gezien de omstandigheden met de dreiging van een oorlog in heel Europa, wil je een ‘doorrookte rotzak’ hebben, iemand uit de praktijk, een generaal of kolonel uit het leger die zelf nog vieze handen heeft gehad op zijn weg naar de hogere echelons van het leger, en er niet voor terugdeinst om dreigende taal naar ‘de overkant’ te uiten…

Ik zou me, excusez les mots, behoorlijk veilig voelen bij een type als Ratko Mladić. Want je weet, als er oorlog komt, dat zo’n type er vol voor gaat, zich onder geen beding zal laten ondersneeuwen door Trump-achtige sujetten, ook al hebben die meer dan vijfduizend kernraketten in hun bunkers opgeslagen, welke je binnen een uur in een grote paddenstoel-poef kunnen doen opgaan. Ja, een Minister van Defensie moet stekelig zijn, zoals Pete Hegseth uitstekend door Trump is gecast for the job. Brekelmans zou nog kunnen overwegen zijn naam te kunnen veranderen in Stekelmans, wie weet dat zulks helpt hem een stekeliger, rauwer imago te geven. Met de dreiging van oorlog wil je een asshole op Defensie, en niet een pussy. Nogmaals sorry voor mijn wat afwijkende taalgebruik vandaag, maar deze ‘verjaardag’ heeft ook mij wat stekeliger gemaakt dan te doen gebruikelijk…

B