De medeoprichter van de wonderbaarlijk genoeg nog steeds bestaande omroep Ongehoord Nederland, Reinette Klever, mocht gister haar opwachting maken te Washington. Reinette is de Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp, wat ik nog steeds een bizarre combinatie vind. Enfin, ze was op bezoek in de VS en sprak met een ‘laaggerankte’ vazal van Trump op het gebied van handel. Vooraf had ze van het kabinet instructie gekregen om niet met haar knuistje op tafel te gaan slaan, omdat ze dan linea recta terug zou worden gestuurd. Ze ‘maakte kennis’, zei ze zelf, en dus is er geen onvertogen woord gevallen, van beide kanten niet. Ze wil het een beetje doen lijken alsof we volwaardige partners zijn, de VS en ons land. Toch denk ik dat wij, als zakenpartner, een fungibel goed zijn. Als Trump op een dag met het verkeerde been uit bed stapt, schrapt hij ons land zonder met de ogen te knipperen als handelsvriend…
In ons eigen kikkerlandje lobbyt Boeren-Minister Femke Wiersma ervoor om de buiten de sancties vallende Russische kunstmest, waar wij een fanatiek afnemer van zijn, te mogen gaan vervangen door Renure, een dierlijke variant van kunstmest, wat een soort van contradictio in terminis is. Daarin wordt veel stront van eigen bodem verwerkt, wat Wiersma een ‘oplossing’ voor de uitpuilende mestsilo’s vindt. Sluw van haar, maar de uiteindelijke gevolgen zullen tot verergering van de uitstoot leiden, als al die poep weer in de natuur terecht komt. Femke is in deze regering gekomen om de boeren alweer meer van hetzelfde te bieden: door ze zodanig veel voordelen te geven, via onder meer subsidies, het verlagen van meetnormen en het zeer soepel omgaan met de regeltjes, dat de agrarische gemeenschap de meest positief gediscrimineerde groep mensen van het land is – terwijl ze al gemiddeld een zeer goede boterham verdienen. Ik vind dat ze maar eens zelf hun boontjes moeten doppen, zodat de overheid (in casu de PVV, als grootste partij) nu eens echt de minstbedeelden, de armlastigsten, moet gaan helpen…
Renure, dat is trouwens een leuke, semantische verbastering van Manure, het gebruikelijke verzamelwoord voor dierenpoep, van dieren die in de agrarische sector worden gehouden. Het is een soort van adellijke benaming van shit, zoals wij in eigen land het fraaiere woord ontlasting of mest gebruiken voor stront. Je kunt niet zeggen dat de agrarische sector niet creatief is, ze blinken op zo goed als elk terrein uit – als er maar de zegen van hoge bergen stront op rust, zeg ik knipogend. Het bizarre is, net als toen Rusland Oekraïne binnenviel, dat we te afhankelijk waren van Rusland, middels gas. Nu lijkt dat in de agrarische wereld het geval te zijn voor kunstmest. Des te opmerkelijker, want we zouden gewaarschuwd moeten zijn. Kennelijk hebben de boeren het onder de pet gehouden, dat dit probleem speelde. Ik heb er nooit iets over gehoord…
Een PVV-collegaatje van Klever, Marjolein Faber, was gister in vol mantelpakjesornaat te zien toen ze zei dat haar ‘strengste asielbeleid ooit’ zo goed als ongewijzigd door de ministerraad was gekomen. Binnen de PVV zal het als haar finest hour ever worden omschreven. Het is maar waar je trots op bent, ik denk er het mijne van. Dit kabinet, onder de inspirerende leiding van Dick Schoof, lijkt de wijze raad van de Raad van State aan zijn laars te lappen. Bovendien denkt men dat er eenvoudig een meerderheid in de Eerste Kamer gaat komen. Hoe ze die met ‘politieke spiegeltjes en kraaltjes’ moeten gaan ‘omkopen’, moge Joost weten. Toch heeft Faber er het volste vertrouwen in, dat het reg kom. Ik weet het niet hoor, voor mij is dit kabinet onderweg met op full speed tegen een muur te rijden. Waar die zich bevindt is nog niet duidelijk, maar deze road block, nu eens niet door protesterende boeren opgericht, gaat het kabinet jammerlijk laten vallen. Of is het soms een bevrijdend nekschot voor het lijdende beest? Het is maar net vanuit welke zuil je toekijkt…
B