Hij doet het weer! Geert Wilders aka De Pruik staat weer eens in het middelpunt der belangstelling. Dat was gisteren, men sprak erover en vandaag zien we alweer, een gouden mediaregel, dat de aandacht van de media naar andere mensen en gebeurtenissen uitgaat. Maar de dag van gister was geheel voor De Pruik! Another ‘finest moment’. Het is gek, maar we gunnen hem deze five minutes of fame van harte, omdat hij zo’n sneue man is, die 24/7 beveiligd moet worden omdat er een fatwa over hem is uitgesproken: hij moet namelijk dood, vinden miljoenen moslims. Dat komt omdat De Pruik niet bepaald aardig is geweest voor de moslimwereld, die hij al decennialang als minderwaardige mensen wegzet. De timing van De Pruik, met zijn persconferentie van gister, kun je best opmerkelijk noemen: hij maakte gebruik van de krachttermen die Donald Trump éérgister uitbraakte inzake het wangedrag van Wladimir Putin. Op zulke momenten voelt De Pruik zich kiplekker, voelt hij dat er momentum is om weer eens zijn politieke exhibitionistenbroek te laten zakken, dat HIJ en niemand anders de verkiezingen heeft gewonnen, dat HIJ het genoeg vindt qua slappe migrantenbeleid in ons land…
Hoe vaak heeft-ie niet al gedreigd uit de regering te stappen, als men ‘dit’ of ‘dat’ niet of juist wel deed, omdat hij het niet eens was met hoe deze regering het aanpakt? Daarom zijn de coalitiegenoten ook niet bepaald onder de indruk van dit valse spierballenvertoon, dat slechts prietpraat is, een windvlaag in een glaasje water. Het stomme is dat hij, met ‘zijn’ Minister Faber, werkelijk niets voor elkaar heeft gekregen op het gebied van Asiel en Migratie. Dáár zit zijn echte teleurstelling, de feitelijke voedingsbron van zijn woede. Hij is een schertsfiguur geworden, een ‘pleefiguur’, met welk woord Frits Bolkestein ooit Pim Fortuyn magistraal omschreef. De Pruik is ook een pleefiguur. Iemand die je beter even kunt laten uitrazen, als het kleine kind dat een woedeaanval heeft en na onder een koude douche te zijn gezet wel weer tot rust komt. De Pruik is een groot kind, een verwend jongetje, gewend zijn zin te krijgen…
Ik krijg altijd goede zin als ik De Pruik weer in dat oude gedrag zie terugvallen. Je ziet het Pavlov-effect in volle glorie aan het werk, want hij kan het gewoon niet laten, met dat kwijlerige geblaf van ‘m. Maar goed, genoeg over dit heerschap, hij is het niet waard om er lang aandacht aan te schenken. In de bekende ochtendbabbelshow op tv zit oud-schaatser Ben van der Burg weer aan tafel. Hij is techondernemer (dat staat op zijn tekstbalkje) en uit dien hoofde ook zelfverklaard kenner van de sector. Hij is de man die nota bene Nederlands heeft gestudeerd, maar iedere keer weer een meervoudsfout maakt bij het woord ‘data’. De data is, zegt hij. Fout! Dat moet zijn: de data zijn, want data is een meervoudswoord. Heel irritant dat hij dit doet, als neerlandicus. Je kunt het de techneuten zelf niet kwalijk nemen, want die kunnen vaak niet beter, omdat ze onbenullen zijn op taalgebied. Ben zit vaak samen met Onno Hoes aan tafel, zoals ook nu. Een vast koppel, een merkwaardig koppel ook…
Maar ach, WNL doet zo zijn best om een boeiend, gevarieerd ochtendprogramma te maken, met genoeg entertainment om het vaak dodelijk saaie nieuws op te leuken. Zulks is tegenwoordig nodig om de verveelde tv-kijker vast te houden, want anders gaat-ie zappen of zet-ie de tv uit. Toch moet ik niet seuren, want als WNL er niet was, zaten we in de ochtend naar de eindeloze herhalingen van journaals te kijken. Verveling, het meest gehate en gevreesde woord van tv-makers. Het is niet goed voor de kijkcijfers. Het blijft, ondanks alles, toch de gouden regel voor tv maken, zelfs bij de publieke omroep. Misschien is het goed dat het publieke bestel op de schop gaat. Een opfrisbeurt, een nieuwe visie, met minder staatssteun. En dus minder doodsaaie programma’s over ‘niches van de menselijke soort’ waar geen hond in geïnteresseerd is, omdat je alles iedere minuut van de dag live op je gsm gepusht krijgt. Ja, ook daar bestaat een enorme vetzucht: volgevreten zijn met informatie, dat is wat we willen. Pas dan gaan we ’s avonds tevreden slapen, om de dag erna direct in de berichtenmaalstroom terecht te komen. Als Ben van der Burg maar geen Media-Minister wordt in een volgend kabinet! Daar moet ik nu plots aan denken. Niet nog meer ADHD-typjes in de politiek aub, het is er al druk en opgefokt genoeg!…
B