Mannetjesputter Donald Trump heeft kennelijk voor zichzelf de afweging gemaakt of er een reële kans bestaat dat aan hem ooit nog de Nobelprijs voor de Vrede zal worden uitgereikt – een droom die hij heel lang als het allerhoogste beschouwde. Nu gister bekend werd dat het Ministerie van Defensie waarschijnlijk wordt omgedoopt tot Ministerie van Oorlog, zal hij zo zoetjes aan wel tot de conclusie zijn gekomen dat die vurig gewilde Nobelprijs nooit aan hem zal worden uitgereikt. En dus zoekt hij andere dingen die hem eeuwige roem zullen geven, zoals de eer die hem, de 47^ste President uit de geschiedenis van de VS, zal toekomen door deze naamsverandering door te voeren. Dit alles om nog meer kracht te willen uitstralen dan hij van zichzelf al vindt dat hij doet. More power, een in zijn ogen bijna of misschien wel absolute goddelijke kracht die hem, wat hem betreft, alleen toekomt. De nieuwe Amerikaanse Paus, die trouwens tot nu toe een gevalletje van ‘slappe hap’ blijkt te zijn, zal het ‘goddelijke’ met Trump moeten delen…

In eigen land is, in vergelijking met Trump, ook een microscopisch klein gevalletje van macht en kracht gaande: Kamervoorzitter Martin Bosma (PVV) spreekt zodanige spierballentaal, zijn officiële trademark, over de in zijn ogen oneerlijke strijd die de hoge ambtenaren indertijd voerden tegen Kamervoorzitter Arib en haar probeerden te vloeren (wat uiteindelijk gelukt is zegt hij), dat hij wat mij betreft ver buiten zijn neutrale rol als Kamervoorzitter is getreden. Nu is Bosma altijd al een ongeleid projectiel geweest, onbegrijpelijk dat hij de job heeft gekregen. En dus is het wat mij betreft hoogste tijd dat onze demissionaire Premier zich eens uitspreekt over de gal die Bosma uitsproeit over de Tweede Kamer. Misschien dat Schoof Bosma tijdelijk op een zijspoor kan doen manoeuvreren, nu hij niet neutraal blijft maar zich persoonlijk mengt in de discussie. Zodat hij kan afkoelen en de dagelijkse leiding over de gesprekken in de Tweede Kamer kan overlaten aan een minder heethoofdig type…

Ik schaam me regelmatig voor wat ik zoal in de Kamerdebatten hoor zeggen, dat zijn trouwens niet alleen woorden van de voorzitter. Hij zou eens wat vaker kunnen ingrijpen bij andere sprekers, want de taal die men bezigt is soms platvloerser dan ooit. Als je een platte voorzitter benoemt, dan kun je verwachten dat idem types de gelegenheid aangrijpen om ook platte taal te spuien. Ook al ben ik geen voorvechter van politieke tradities, wel houd ik ervan als er op een neutrale, taalkundig correcte wijze gesproken wordt, in naam van het volk, de stemmers, die hun dit mandaat als volksvertegenwoordiger hebben gegeven. Wat zou het mooi zijn als er een AI-programma bestaat dat, voordat mensen aan de microfoon hun mening willen verkondigen, al in het brein van die mensen een voorselectie maakt van ongewenst taalgebruik. Een chip in de pols van alle betrokken politici zou daarbij hulp kunnen bieden, een chip die het brein kan laten filteren. Natuurlijk is dit mijn fantasie, toch zou ik het zeer wenselijk vinden als het bestond, zodat we voor altijd verlost zijn van die lasterlijke PVV-straattaal. Uch, ik heb gesproken…

B