Omdat er weinig spannends gebeurt op het nieuwsfront, ik bedoel zoals Donald Trump naar de wereld kijkt, schiet hij maar wat uit de heup, vooralsnog met losse flodders. Hij zegt: Dit is de laatste keer dat ik Hamas waarschuw, ze moeten nu echt de deal accepteren die ik via mijn mensen aan Hamas heb doen bezorgen, de deal waar Israël reeds ja tegen heeft gezegd. Deze wat uit de lucht vallende opmerking, omdat er in de media nog niet eerder uitgebreid over was gesproken, wordt min of meer door de strot van Hamas geduwd. Liever zou Trump die strot hebben doorgesneden, maar dat is een ander verhaal. Middels een door hem geredigeerde deal kan hij toch nog roem halen uit het Israëldrama. Wat die deal is weet niemand, hoogstens de directe betrokkenen. Wel zou de vrijlating van (tenminste een deel van) de nog vastgehouden gegijzelden erbij inbegrepen zijn…
Wat Trump doet is zijn geliefde take it, or leave it-methode toepassen. Indien het leave it wordt heeft hij zijn dreigement al klaarstaan: dan gaan ze nog wat meemaken, die Hamassers. Trump verwacht evenwel snel een deal te kunnen maken, net zoals hij de oorlog in Oekraïne snel zou gaan beëindigen: in één dag. Jaja, denk ik dan, je zwetst weer uit je nek man. Holle retoriek, met de dreiging van militair ingrijpen achter de hand, terwijl deze ‘vredesduif’ zo geilt op de Nobelprijs voor de Vrede. Ondanks zijn ‘decoratiegeilheid’ weet hij dat het toch niet zal gebeuren. En dus trekt hij weer zijn andere troefkaart: zijn tot Ministery of WAR omgedoopte krijgers inzetten, als Hamas niet doet wat hij zegt (hij zegt: accepteer de deal, deze is goed!). Wat dit dan precies inhoudt, weet hij zelf nog niet denk ik. Gaat hij soms Israël aan de kant duwen en de oorlog overnemen van zijn vriend Netan Yahoo? Onder het motto: onze ‘vredesmilitairen’ moeten oefening krijgen, dit akkefietje met Hamas is een mooie training voor ze…
Ik dol maar wat met de mogelijkheden, rustig in mijn zetel hangend met een bakkie pleur erbij, het feitenmateriaal beschouwend. Zo las ik vanochtend dat Rick Davies is overleden. Rick who? Rick was de tweede man binnen Supertramp, de band die we uit de jaren ’70 en ’80 kennen met de hoge falsettostemmen. De eerste man van Supertramp, Roger Hodgson, was de man met dat uitgesproken stemgeluid, waaraan we de band herinneren. Zoals bij veel bands kwamen er problemen over de royalty’s. Onlangs hoorden we ook over Sting, de voormalige zanger van The Police, die door de medebandleden van weleer wordt aangeklaagd inzake royalty’s, waar Sting er kennelijk het meeste van heeft getoucheerd, handige jongen als hij was. Ik kan me nog herinneren dat ik indertijd afhaakte toen duidelijk werd dat Sting een hypocriet was. Hij was zogenaamd zóóó begaan met het Amazonewoud dat hij zich in the bush liet fotograferen met indigenous people. Daar kreeg hij veel publiciteit mee, dat hij zich zo met het kleine van deze wereld bezighield. Kort daarna bleek dat hij met zijn vele miljoenen aan royalty’s vertrokken was naar offshore belastingparadijzen. Deze kleine man was erg betrokken bij de kleine man in het Amazoneregenwoud, maar hij was nog meer gesteld op making money. Het is nooit meer goed gekomen, Sting en ik…
B