Vandaag geen berichten over Trump, omdat het zo vaak copy-paste is. In onze pietepeuterige landelijke politiek was gister een smetje te bespeuren op het blazoen van één der grotere partijen, GL-PvdA. Het is merkwaardig dat de andere partijen daar geen misbruik van hebben gemaakt, omdat men vaak in verkiezingstijd de trap onder de gordel zelden schuwt, als legitimatie voor het aantrekken van extra kiezers. Het betrof de nummer twee van de lijst van Timmermans, zijn secondant Esmah Lahlah, die negatief in het nieuws kwam, zonder dat ze er zelf iets aan leek te kunnen doen. Er kwam namelijk een lek-bericht naar buiten dat ze deze zomer aan de sollicitatiecompetitie voor burgemeester van Tilburg heeft meegedaan (en heeft verloren). Ze zei dat Tilburg háár stad was, wat ook klopt, en dat ze deze buitenkans niet aan zich voorbij wilde laten gaan. Op zich gek, als je op de lijst staat als nummer twee voor de landelijke verkiezingen die reeds waren uitgeschreven door de val van de regering…

Ik heb bij de vorige verkiezingen zelfs op haar gestemd. Dat doe ik altijd, op de eerste en soms tweede vrouw van een partij stemmen. Eerste als er een man bovenaan de lijst staat, tweede als er een vrouw bovenaan staat. Enfin, het is al strontvervelend als er weer eens ergens een politiek lek is; het schijnt dat wij daarin grossieren, als land, in het lafhartig lekken van vertrouwelijke informatie naar de pers (de sollicitatieprocedure van burgemeesters is namelijk geheim). Het meest vervelende van alles was nog dat Timmermans, de lijstrekker van GL-PvdA, van niets wist, dat zijn vertrouweling naar het Tilburgse burgemeestersambt had gesolliciteerd. Je zou verwachten dat Timmermans zou exploderen bij het vernemen van het nieuws (hij hoorde het in de media), maar tot mijn grote verbazing bleef hij zeer kalm en zei hij meteen te begrijpen waarom Lahlah had meegedongen naar dat ambt. Hierbij mag je gerust de conclusie trekken dat Timmermans zijn vele uren mediatraining uitstekend in de praktijk heeft gebracht…

Het is vreemd dat bijvoorbeeld De Pruik er niet meteen bovenop is gesprongen, omdat de in zijn ogen een ‘hoofddoekje’ zijnde nummer twee van de lijst met haar sneaky gedrag aangeeft voor geen meter te vertrouwen is. Ik spreek nu even alsof ik De Pruik ben. Derhalve kun je de conclusie trekken dat hij ergens bang voor is. Dat er, mocht hij te fel reageren, over hem of iemand uit zijn partij iets ‘gelekt’ zou kunnen worden. Wat mij betreft lijkt het er veel op dat hij chantabel is, als hij zich niet koest houdt. De politiek heeft zelfcorrigerende instrumenten in zich, die verborgen blijven voor ons leken, de kiezers. Misschien is dat maar goed ook, want ik vraag me af of je wel alles wil weten, wat er zoal achter de Haagse schermen speelt…

Nog over De Pruik gesproken: gister in het SBS-debat, waar hij voor het eerst zichtbaar was voor het grote publiek, kreeg hij voor de voeten gegooid dat van de drie grotere aanwezige debatpartijen (VVD, GL-PvdA, CDA) er niemand meer met de PVV een coalitie wil vormen. Begrijpelijk, want de al 20 jaar schreeuwend aan de zijlijn staande PVV-leider had eindelijk de kans te laten zien dat hij wel in staat was het land goed te kunnen leiden. Vooral zijn besluiteloosheid, alsmede het slecht ‘bemannen’ van ministerposten (zoals Faber, Klever), en het alwéér weglopen (idem toen hij in 2010 gedoogpartner was) uit het kabinet werd hem terecht zwaar aangerekend. Zijn drie tegenstanders ruiken bloed, ze hopen de huidige PVV-kiezers te doen bewegen over te stappen, omdat men mogelijk toch teleurgesteld is in De Pruik en zijn grote mond de politiek en het land te zullen gaan veranderen, maar daar werkelijk geen koek (of vlaai?) van te hebben gebakken…

Het gouden woord van het debat gister was: stabiliteit. Aldus Bontenbal, de baas van een doorgaans zeer stabiele partij. Nou ja, behalve dan bij de laatste verkiezingen, toen ze bijna zonder zetels kwamen te zitten. Bontenbal had nog een alleraardigste metafoor: “Wilders is een megafoon van de onvrede”. Ik houd er wel van als er metaforen worden gebruikt, want De Pruik is natuurlijk één der meest bedreven roeptoeteraars van ons land. Ik vind het navrant dat de luidste schreeuwers vaak de slechtste partijen zijn als het aankomt op samenwerking. Immers, dat is wat onze politiek is: een omgeving waar je móét samenwerken, omdat het politieke veld zo versnipperd is. Geen der partijen haalt een meerderheid, zodat het maar goed is dat als een partij als de PVV de grootste wordt, ze met anderen het beleid moeten gaan bepalen. Wat altijd betekent: het maken van compromissen. En laat De Pruik daar nou net erg slecht in zijn. In zijn ogen is te moeten capituleren op zijn klip en klare beleid, het rigoureus dingen aanpakken, een doodzonde. Dan gaan zijn gedachten van hot naar her, dat het oneerlijk is wat zijn kiezers wordt aangedaan, boehoe, etc. De Pruik is mogelijk de beste zwartwitdenker van het land. Dacht hij maar eens wat vaker wit, net als zijn fraaie coup. Nog een week, dan weten we wat het wordt. Maar of het land er beter van gaat worden, dat weet geen mens…

B