Op het wereldtoneel flirt Donald Trump met de kersverse Premier van Japan, Sanae Takaichi. Hij was toch in de buurt en zal hebben gedacht: “laat ik effe bij dat wijffie op de koffie gaan, wie weet kunnen we nog goed knaken aan elkaar verdienen”. Het is mijn invulling van wat de grootste wereldleider van dit moment zou kunnen hebben gedacht, zijn psychologische profiel in ogenschouw nemend. Maar goed, op zijn Tour de ‘L’Est heeft hij ook al een vredesdocument laten tekenen door de kemphanen Thailand en Cambodja, die al een poos in een bloederig grensconflict zijn verwikkeld. Trump zou iets in de trant van het volgende hebben kunnen denken: “wie weet lukt het hier wel in het klein, wat ik bij Putin en Zelensky nog niet heb kunnen bewerkstelligen. Alles lijkt zo op elkaar, al die narigheid in de wereld, alleen verschilt de omvang van het probleem af en toe. Maar goed jongens, het is altijd goed voor de VS als we onze snufferd in de problemen van anderen steken, we spinnen er immers goed garen bij”. Ja, mag ik ook even mijn fantasie de vrije loop laten aub?… 

Verder is het momenteel wat saai on The World Stage. Je raakt er haast aan gewend, al die extremen van de vreselijke fysieke oorlog en ook de economische oorlogsverklaringen van Trump aan de rest van de wereld. Als het dan even wat rustiger is, zonder snoeiharde woorden of aanvallen van de één op de ander of over en weer, dan is het bijna saai. Terwijl we zouden moeten zeggen: goh, eindelijk een wat rustiger dag, met minder doden en minder ellende. Dat gezegd hebbende: gister werd duidelijk dat Rusland mogelijk de fel bestreden stad Prokovsk in handen zal gaan krijgen, omdat de gevechten langzaamaan in hun voordeel zouden uitvallen. Oorlogsdeskundigen zeggen dat het vooral een drone-oorlog is geworden, en dat deze aanvankelijk door de Oekraïners geïntroduceerde strategie nu door de Russen is gekopieerd en verder geperfectioneerd. Met als gevolg dat de Russische oorlogsgrens steeds verder naar het noordwesten opschuift. Het wordt potverdorie tijd dat Trump zijn Tomahawks ter beschikking stelt aan het langzaam zinkende Oekraïense schip…

In ons kneuterige minilandje zorgen de verkiezingen voor heel wat ophef. Met name in tv- en radiodebatten gaan de fractievoorzitters helemaal los, laat men de doorgaans gedragen maskers voor heel even zakken. Nou ja, misschien alleen De Pruik niet, hij zegt toch altijd wat hem op de lippen ligt, zonder enige vorm van gewenste politieke zelfcensuur. Het AI-gedoetje met Timmermans is verder geëscaleerd, want De Pruik vindt dat-ie genoeg heeft gedaan, na het aanbieden van zijn excuses. De voorzichtig bloed ruikende Timmermans wil méér dan dat, hij wil dat het gevolgen moet hebben voor de twee betrokken PVV-Kamerleden. Het vervelende is dat Timmermans een te bleue, weinig spectaculaire persoon is, hij verzuimt er een serieus slaatje uit te slaan. Verloor hij maar eens een keer zijn geduld en fatsoen, wat nou net De Pruiks handelsmerk is, dan zou het GL-PvdA beslist geen windeieren opleveren maar het Gouden Ei. Timmermans vergeet de doodssteek uit te delen aan De Pruik, zoals het betaamt in een ouderwets schermduel. En garde, François! Steek die vuilbekkende Pruikenkop in zijn flikker. De tijd is er rijp voor! Et encore une fois! Merci!…

B