Ik heb het al vaker gezegd, ons toch al onder druk staande Koningshuis bedient zich van sneaky methodes. Ze hebben er namelijk een handje van om in de koude wintermaanden van ons land buitenlandse snoepreisjes te organiseren naar warme oorden. Reisjes die je ze zelden ziet maken in de warme Europese maanden. Ze bezoeken nu Suriname, wat vermoedelijk al heel lang als beoogd snoepreisje op Willems verlanglijstje stond, vanwege zijn grote voorliefde voor de Surinaamse keuken. Zoals onze Koninklijke Smulpaap wel van meer nationale keukens van andere exotische oorden houdt. Het bezoek aan Suriname staat op gespannen voet met de houding van vele Surinamers, omdat er wat hen betreft nog steeds geen fatsoenlijk Koninklijk Excuus is gekomen voor wat we noemen Het Slavernijverleden. Er zijn mensen in ons land die het maar onzin vinden allemaal, al dit lang geleden ervaren ‘gedoetje’ der slavernij, alsof het zoiets is als de Tachtigjarige Oorlog, ook zo’n vaag begrip uit stoffige geschiedenisboeken…
Ik hoor net in een nieuwsitem op tv zeggen dat Willem mogelijk is verwekt te Suriname. Toen ging in 1966 Ma Trix, ze was nog een prinsesje, en haar man Claus in de maand juli naar Suriname – ja, toen ging men nog in de zomer naar de voormalige koloniën. Precies negen maanden later zag hun eerste boreling het levenslicht, Willem-Alexander Claus George Ferdinand, thans Koning der Nederlanden, bijnaam: King Beer. Analoog naar zijn vorige koosnaampje Prins Pils, de passende titel die hij verwierf in zijn wilde studententijd, toen hij bijna uit zijn voegen barstte van de vele vaten bier die de weg naar zijn slokdarm wisten te vinden. Ik mag er soms veel plezier aan beleven onze Monarchie te bespotten, gelukkig kan dit nog in onze vrije westerse democratie. Er bestaat, dacht ik, thans een meerderheid in ons land die de afbouw en afschaffing der Monarchie wenselijk acht, omdat het niet meer van deze tijd is, dat onder meer door overerving (en niet door bewezen kwaliteiten) zo’n duur fenomeen als het Koninklijk Huis in stand wordt gehouden. Als ze nu iets zinvols toevoegden aan ons land, dan zou het een ander verhaal zijn…
Daar waar onze Koning de komende dagen heel wat zal moeten babbelen (middels babbeltrucs?), en ‘oh en ah’ zal moeten zeggen voor elke ‘leuke infantiele verrassing’ die men voor hem heeft bedacht (hij hoopt stiekem dat de Surinaamse versie van sleutelpoepen op het programma staat), wordt er ook weer verder gebabbeld door de VS en Oekraïne, om te bezien of er nog gesleuteld kan worden aan het 28-puntenplan van Trump, aan hem gedicteerd door zijn vriend Putin. Je voelt aan alles dat Marco Rubio er nog iets van probeert te maken, terwijl de stugge allesontkenner Steve Wifkoff, Trumps trouwe ‘speciale militaire gezant’, ervoor zorgt dat de ‘kaart Putin’ prevaleert boven die van Zelensky. Dit komt omdat Trump in zijn hoofd heeft verankerd dat Rusland een veel belangrijker land is dan Oekraïne, alleen al kijkend naar de in de bodem zittende mineralen en overige fossiele hulpmiddelen. En dat Oekraïne in de ogen van Trump besmet is geraakt door het nepotisme van Joe Biden, die er zijn zoon Hunter ongepaste interim-klussen ‘in de olie’ bezorgde – terwijl Hunter werkelijk niets anders kon dan lijntjes met gek wit poeder creëren, aldus Trump…
Het is niet alleen bespottelijk allemaal, wat we zien gebeuren op de hoogste treden van de wereldpolitiek, ik kan vrijwel niet anders dan de spot ermee drijven, er een satire van te maken, het is onmogelijk er serieus bij te blijven. Je gaat bijna terug verlangen naar de pendeldiplomatie van de levensgevaarlijke Henry Kissinger, die de wereld vaak op het randje van de ondergang bracht. Bij Kissinger had je nog de indruk dat er een zekere consistente intelligentie achter zat, dat er planmatig gewerkt werd, en niet zoals nu dat de volatiele nukken van Trump de boventoon voeren, weinig tot geen ruimte overlatend voor het gezonde verstand van ervaren politieke adviseurs. Het zal Trump ongetwijfeld erg steken dat Kissinger, voor al zijn dubieuze gependel, wel de Nobelprijs voor de Vrede kreeg in 1973. Kissinger was de man van de detente in relatie tot Rusland, hij zorgde ervoor dat er wat warmte in de Koude oorlog werd gebracht, zodat de contacten met Rusland verbeterden. Misschien is toen wel het Republikeinse zaadje in Trumps brein geplant, om te dwepen met de Russen. Hij was indertijd oud genoeg om zulks te kunnen begrijpen. Maar of hij nu oud genoeg is om er van te leren, dat is het immense vraagteken dat boven de in politieke sores gedrenkte wereldmarkt hangt…