Het is vandaag moeilijk kiezen uit de voorliggende actualiteit. Trump, Groenland en Iran liggen voor de hand, toch kies ik voor iets dat me vanuit ons getroebleerde kiekenlandje komt aanwaaien: de portabele kunstnier! Zojuist zag ik in een tv-item het voorwerp in beeld: je denkt dan aan een handig formaat apparaatje dat je bijvoorbeeld aan je been kunt vastmaken, zoals een katheterzak, zodat je je er mee kunt voortbewegen door het leven, een overduidelijke vooruitgang ten opzichte van de statische, reusachtige kunstnier in het ziekenhuis…

In het item kwam de aap prompt uit de mouw: de ‘draagbare’ kunstnier is dertien kilogram zwaar! En een nogal onhandig ding om bij je te hebben, want groot: formaat bananendoos, of rolkoffer. Daarom zei de uitleg gevende medicus dat de kunstnier eenvoudig in een rolkoffer kan worden meegenomen. Tja, dacht ik, duidelijk op het verkeerde been gezet door portabel dan wel draagbaar. Want ik zag voor mijn geestesoog een te versimpelde weergave van wat technisch mogelijk is, omdat een kunstnier kennelijk niet kleiner dan wel compacter kan dan in een formaatje van een dertien kilogram zware bananendoos…

Dat vind ik wel weer sneu voor nierpatiënten, die wellicht dachten voortaan lichtvoetig door het leven te kunnen gaan, met een om het bovenbeen of aan een riem om de heup gegespte kunstnier, die in de tussentijd keurig zijn werk doet. Nee het is toch een te klein doekje tegen het bloeden, dat nierlijders blij zijn gemaakt met een dode mus. Want voorlopig zullen ze gewoon nog naar de nierpoli moeten voor hun spoelingen, een schrijnende noodzakelijkheid die dagelijks in het leven van zulke patiënten aanwezig is…

Een ander merkwaardig binnenlands onderwerp: het kan ons land miljardenboetes opleveren omdat we niet voldoen aan de in de EU afgesproken hoeveelheid op te wekken duurzame energie. De vorige keer dat we op de vingers werden getikt, in 2020, moesten we 200 miljoen aan Denemarken betalen, omdat die een overschot aan duurzame energie had. Kennelijk is de regeling zo, dat je, door je niet te houden aan de afspraken, geld moet betalen om eronderuit te komen. Er is geen maatregel voorzien die erop toeziet dat je voortaan wel voldoende duurzame energie opwekt. Een typische slampamper-maatregel die je in de EU kunt verwachten…

Want het gewenste gevolg – meer duurzame energie opwekken – blijkt nergens uit, er wordt niet effectief gehandhaafd, kijkend naar het doel. Je vraagt je af door welke mensen zulk beleid is bedacht. Zat daar niet Frans Timmermans toen? Of was het de sector zelf misschien? Met ‘sector’ bedoel ik de antibeweging, de niet-duurzame energieopwekkende bedrijven, die vooralsnog veruit in de meerderheid zijn, zeer zeker globaal bezien (VS, China, India, Rusland). In de EU vinden we het kennelijk niet zo erg als doelstellingen niet gehaald worden. Met het betalen van een bedrag, een zeg maar moderne ‘aflating’, heb je meteen voldaan aan je plichten. En kun je weer verder gaan als tevoren, tevreden niet-duurzame energie verbruikend…

In één alinea Groenland: het druppelt mondjesmaat militairen op het reusachtige eiland, overgevlogen uit Europa. Denen, Noren, Fransen, ook zijn er Britten onderweg. Het zou om enkele tientallen militairen gaan, op pad gestuurde symbolische marionetten. Wat ze daar gaan doen, anders dan kaarten, bier drinken en porno kijken? Joost weet het. Dat over ‘kaarten, bier en porno’ werd me ooit uitgelegd door een goede vriend die net de militaire dienstplicht achter de rug had: het was vooral dat wat hij had ‘geleerd’. Of moeten we zeggen dat dit zijn nieuwe slechte gewoontes waren? In enkele weken aangeleerd, het vergt jarenlang therapie om er vanaf te komen…