Ik zucht voor de zoveelste maal diep bij het aanschouwen van het politieke toneel van ons land. Je wordt meteen wakker geschud door de ‘frisse start’ die Robbie Jetten en kornuiten wilden maken. Helaas voor Robbie zat het in zijn eigen partij niet goed met de onfrisse cv-leugens van Nathalie van Berkel. Wat een ramp zeg, terwijl ik al zo weinig vertrouwen had in het gegeven van het minderheidskabinet met maar 66 zetels – dit getal is bijna omineus, vanwege D66, de zo fris ogende kartrekker van de beoogde regeereditie…

Het land lijkt wat verdeeld te zijn: moet je dit keihard veroordelen of moet je over je hart strijken, dat het slechts een mineur akkefietje is? Jetten zelf lijkt het allemaal onder het tapijt te willen schuiven, door te zeggen dat het in het belang van het land is dat van Berkel zich terugtrekt, om het kabinet een eerlijke kans te geven. Ook zei hij het besluit van van Berkel te respecteren, hij vond het dapper dat ze had besloten zich terug te trekken. Het is verwarrend, want hij zei ook dat alles in goed onderling overleg was besloten. Dit zijn twee verschillende versies, vind ik…

Er is grote paniek, al wil Jetten dit niet laten blijken. Toch zie je onzekerheid onder zijn lachje verschijnen. Natuurlijk is er druk uitgeoefend door Jetten en zijn adviseurs om van Berkel de kans te geven zichzelf terug te trekken. Het is een nachtmerriescenario voor een bijna startend kabinet. Voor mij is het zuivere window-dressing wat van Berkel probeerde te doen. Een niet zelden voorkomende truc in de financiële wereld (dit zou haar werkterrein worden, het Ministerie van Financiën), om met desinformatie de economische situatie van bijvoorbeeld een bedrijf op te poetsen, beter te laten lijken dan het feitelijk is. Het is veel erger dan een deel van de media ons wil laten geloven. Het is een (politieke) doodzonde!…

En dan hebben we het nog niet over de houdbaarheid van haar als Kamerlid. Ik denk dat het een kwestie van tijd is voordat ze haar zetel zal opgeven, omdat je, met zo’n trackrecord, nog nauwelijks serieus wordt genomen door collega-Kamerleden, de ministersploeg en het achterliggende assistentenapparaat der partijen. Als je dan ergens binnenkomt voor een bespreking, en je stelt jezelf voor aan de mensen (als dat al nodig is), dan vrees ik dat er een golf van zowel gelach als gebrom door de ruimte gaat. Ze zal een olifantenhuid moeten hebben om hier tegen te kunnen vrees ik. Ik hoop dat D66 haar kan overtuigen haar zetel op te geven, om verder gezichtsverlies voor haarzelf en D66 te voorkomen…

Maar ja, net zoals het veel te lang duurde totdat Jetten bekend maakte dat van Berkel zich zou terugtrekken voor haar ambt, zo zal de onervaren Jetten te lang tolereren dat van Berkel in de Kamerbanken blijft zitten. Let wel, ik ben geen doemdenker, alles behalve dat. Voor mij staat realisme hoog in het vaandel. Mensen die het noodzakelijk achten te jokkebrokken over hun opleiding, die hebben een imagoprobleem en waarschijnlijk een minderwaardigheidscomplex. Ikzelf ben er een goed voorbeeld van. Twee universitaire studies begonnen, beide niet afgemaakt. Als je dit niet in heldere taal op je cv zet, ben je de boel aan het bedonderen. En niet alleen je cv, maar dus ook op openbare pagina’s zoals LinkedIn, zo begreep ik inzake van Berkel…

Als je er eenmaal voor kiest om vaag dan wel onjuist te zijn inzake je vooropleiding, ga je een web van leugens weven, het blijft je de rest van je leven achtervolgen. Ik kan niet bevatten waarom iemand als van Berkel, die naar ik begreep best hoge functies heeft vervuld (bestuurslid UWV), niet transparant is geweest over haar behaalde studieresultaten. Als ik werkgever zou zijn (dat ben ik jarenlang geweest!), en ik zo iemand op sollicitatiegesprek kreeg (feitelijke studieresultaten zijn essentieel), dan begint er meteen wat in de onderbuik te kriebelen, dat er iets niet klopt. Het UWV zag er kennelijk geen onheil in. Nota bene het UWV, dat miljarden aan jaarlijkse uitkeringen beheert…

Gisterochtend schreef ik al dat er een Charl Schwietertje aan zat te komen. Gisteravond viel het verwachte hoofd in het hakblokmandje. Het gaat nog enorm wringen of ze wel een volksvertegenwoordiger kan zijn, let op mijn woorden! Jetten gaat hier dagenlang over tobben, terwijl hij nu actie moet ondernemen, door zich openlijk uit te spreken over dit gejokkebrok, en ook door te zeggen dat hij verwacht dat ze haar zetel in zal gaan leveren. Als hij opnieuw haar Kamerlidmaatschap onder het tapijt schuift, is hij wat mij betreft meteen Premier-af…

Genoeg hierover, we zijn er vrees ik nog lang niet vanaf. Zo is er ook te België een akkefietje met de VS. De in België zetelende VS-ambassadeur is furieus over een reeds enkele jaren lopend onderzoek van het Belgische Openbaar Ministerie naar vermeende illegale besnijdenissen in de Joodse gemeenschap van Antwerpen. Vanzelfsprekend neemt hij met luide stem het woord antisemitisme in de mond. Ja, het is de nieuwe stijl van de Trump Administration, om werkelijk alles, hoe minuscuul ook, uit te vergoten tot globale proporties, en daarover vervolgens luid van de daken te schreeuwen…

De VS lijkt te vergeten dat ze niet langer de Politieagent van de Wereld wilden zijn. Dagelijks steken ze hun neus in allerlei binnenlandse zaken van soevereine landen. Was het vroeger, vóór Trump, de strategie om zulks diplomatiek op te lossen, tegenwoordig is het naar de achtergrond verdrongen, het wordt hoogstens nog toegepast bij oliestaten en andere zakenstaatjes, om samen geld te verdienen. Bij de reguliere buitenlandpolitiek lijkt de strategie te zijn geworden: met overweldigende bombarie de VS-mening verkondigen, en meteen overal piketpaaltjes slaan waar de VS haar belangen veilig wil stellen. Daarbij wordt, zo nodig, de onder-de-gordel-tactiek niet geschuwd…

Niet alleen onze eigen pietluttige politiek is veranderd door het heerschap Trump, de wereldpolitiek van de VS is een soort van prehistorisch geschreeuw geworden van de sterkste en brutaalste, en dit alles op grond van een fictieve aanname: het geloof in Jezus Christus plus wat er zoal in de Bijbel staat. Een vrij krachtige formule, zeker als je daarbij optelt dat de VS de meest geavanceerde wapens ter wereld bezit. Het is niet alleen het recht van de sterkste, maar ook het recht van de best-bewapende, waar een grote dreiging van uitgaat. Wij allen staan erbij en kijken ernaar, alsof het een agressief akkefietje op straat betreft. Daar doen omstanders ook vaak niets, anders dan toekijken, er een filmpje van maken. De apathie zegeviert, zo lijkt het. Ik zucht nog maar eens diep, want je weet nooit of het ergens goed voor is…