De gemeenteraadsverkiezingen van 2026 zijn weer achter de rug, gelukkig maar. Al druppelen de uitslagen nog binnen vanuit alle hoeken van het land voor de 342 gemeenten. Op tv is een ochtend-uitslagenshow, ze verloopt net zo onrustig als de verkiezingen zelf. Ik probeer altijd de grote lijnen van het gemillimeter van lokale verkiezingen te zien, die zich soms in de kleinste details manifesteren. Zoals net een beeld van een VVD-zaal waar gister de uitslag werd gevierd, ik zag er een poster of banner hangen met de volgende slogan: Minder belasting, meer bitterballen. Kijk, zo doe je dat in de ouwe-jongens-krentenbrood-sferen der VVD…
Het gezin is de hoeksteen van de samenleving, opperde het CDA enkele decennia geleden. Bij de VVD is de hoeksteen van de samenleving de regelmatig in hun strot te duwen bitterbal: niet thuis te nuttigen vanuit de frituurpan, maar te genieten in een trendy barretje voor de VVD-scene, om er gesellig met vrienden biertjes te hakken, op de bekende, deftige VVD-wijze: pink omhoog met een gezapige blik, omdat je de hele dag met een schuin oog je wegzakkende beleggingen in de gaten hebt moeten houden, terwijl je op je werk zat en druk-druk-druk was, druk als een klein baasje…
Ja, ik heb nog steeds niet veel op met de gemiddelde VVD-er. Dit komt door mijn jeugd, toen ik in het linkse kamp zat op school, alsook in mijn bubbel van de sportvereniging en mijn toenmalige vrienden, waar links overheerste. Nu, terugblikkend op de jaren ’70 en ‘80, kun je niet anders concluderen, in mijn n=1-situatie, dat die jonge jaren best vormend zijn voor de rest van je leven. Eens een linkse stemmer, altijd een linkse stemmer. En omgekeerd: eens een VVD-bal, altijd een VVD-bal. Voor mij is de VVD verbonden aan het volgende: een pafferige man die te gulzig in een gloeiendhete bitterbal hapt…
Het is precies die blik in de ogen van de schrokkerige VVD-er, schrikkend van de hete prut in het binnenste der bal en daar een pijnlijke grimas bij trekkend, om direct erna de restanten weg te spoelen met koud bier. Zo kijk ik naar aanhangers van de bitterballenpartij, hetgeen vanochtend perfect werd weergegeven door de slogan. Je vraagt je werkelijk af hoe deze mensen het in hun hoofd halen om zo’n slogan in het openbaar te showen. Het geeft denk ik aan hoe de gemiddelde VVD-er kijkt naar de wereld: als men maar op tijd in de hete bitterbal kan happen, zulks is veel belangrijker dan wat er in de wereld gebeurt…
Wat kun je nog meer zeggen over de verkiezingen: De Mos is bijna verdubbeld in Den Haag, onbegrijpelijk. Of nee, begrijpelijk, want hij heeft ongelooflijk hard gewerkt en was het beste zichtbaar op straat en online. De Mos laat zien dat hard werken nog loont, waar je hem wel krediet voor moet geven. Ik ben benieuwd of men met hem wil gaan samenwerken in het Haagse gemeentepluche, want het blijft natuurlijk een ritselende ‘handige Harry’, zodat je continu je hand op je portemonnee moet houden, als ‘Richie’ in de buurt is…
Ook Schorum voor Democratie doet het erg goed: het op nobele wijze terzijde stappen van Thierry Bidet ten faveure van Lidewij de ‘sluwe’ Vos heeft kennelijk goed gewerkt, tegelijk met hun uitgekiende online, in rechts-extremisme gedrenkte demagogie naar jongeren, die hier van smullen. Ach, ik zie de landelijke leiders van grote partijen zich relativerend positief uitlaten over hun partij in de diverse gemeentes: professionele positivo’s als Jetten en Klaver blijven glimlachen en blijheid uitstralen, al zie je ze toch denken waarom lokaal het zo goed doet…
Heel even vormt ons eigen land het middelpunt der media-aandacht. Terwijl de vuile oorlog in Iran rustig verder gaat, Israël en de VS de rest van de wereld, conform hun goed gebruik, blijven intimideren, en Putin zijn handen warm wrijft omdat zijn land zo lekker roebels kan verdienen aan de gestegen olie-export, nu zijn vriend Trump hem heeft gematst door de sancties te verslappen. Deze vermoedelijk erg van hete bitterballen houdende bro’s zijn tevreden over hoe het gaat, want ze hebben invloed op de wereldprocessen, daar gaat het om! Invloed hebben, macht uitstralen, knaken verdienen. En af en toe een #MeTootje, some pussy grabbing, that makes the world go round. Ja, ik sta in mijn recht om cynisch te zijn, in deze macabere wereld…