Nu is weer eens de ‘gekleurde tegenpool’ van Trump in het nieuws: Kanye West. Hij cancelt zijn optreden te Marseille. Tevens is hij de zeer merkwaardige aanhanger van het oude fascistoïde gedachtegoed, als je zijn uitingen en bedrukte T-shirts mag geloven. Ja, ‘Ye’ is nogal een rare vogel, hij is zeer wel mogelijk door het succes ten gronde gegaan. Het ‘gekleurde tegenpool’ had niets te maken met zijn ‘bipolaire stoornis’, waar hij zo nu en dan naar verwijst als hij weer eens door de media wordt verguisd en hij een excuus zoekt voor zijn wandaden. Ik bedoelde dat hij de gekleurde versie van Trump is, omdat hij net zulke hoeveelheden verbale bagger de wereld in keilt…
Trump en Ye, ze zijn een goede match. Ze houden ook van elkaar, tevens hebben ze een gemeenschappelijk gedachtegoed, het radicale denken over hoe het (anders) zou moeten in de wereld. Natuurlijk is Trump geen fascistoïde persoon, godseidank niet. Maar ze zijn wel vergelijkbare types, alleen al als je naar de wijze kijkt waarop ze hun verbale ‘uitflapsels’ produceren. Zou Trump ook een bipolaire stoornis hebben? Als dat al zo is, heeft hij het goed verborgen gehouden. Het is vandaag de dag bijna een verdienste als je ermee naar buiten treedt, de mensen zijn jaloers op je als je openlijk over je bipolaire stoornis praat. Vroeger had je ‘gewoon’ een Januskop, maar dit terzijde. En in het Brabant waar ik opgroeide was het een verrekeskop…
Ons aller Robbie Jetten, de kersverse Premier van het land, is vanuit de VS, via een tussenstopje te London, teruggevlogen naar huis. Hij bezocht zijn Britse ambtsgenoot Keir Starmer, die wonderbaarlijk genoeg nog steeds in het zadel zit, terwijl het er onlangs niet best uitzag voor hem met alle politici uit zijn Labour Party die moesten aftreden vanwege schandalen, onder meer vanwege het vriendjes zijn met Epstein en het doorspelen van geheime documentatie. De flegmatieke Starmer trekt zich nergens iets van aan, hij lijkt een flink stuk oud Engels beton voor zijn kop te hebben, terwijl hij ook nog eens verguisd wordt door Trump, en als loser wordt weggezet door als grootste NAVO-land na de VS niet te hebben willen helpen met de Iranoorlog…
Omdat hij toch wel aanvoelt dat hij in een isolement dreigt te geraken, zoekt hij vriendjes binnen de EU en de rest van Europa. Hij heeft tevens erop gezinspeeld misschien, op enige wijze, toch weer onderdeel van de EU te willen worden, want zo ‘alleenig’ is het ook maar eenzaam en kwetsbaar, zeker als je voortdurend de hoon en scherts van Trump over je heen krijgt. Op het moment dat dit gebeurt, ben je meteen de helft van je vrienden kwijt, omdat diezelfde vrienden, ook vriendjes met Trump (om uiteenlopende redenen), ervoor kiezen vriendjes met de sterkste te willen zijn: Trump. Starmer is de gebeten hond, je ziet hem lijden. Hij komt bijna zijn mandje niet meer uit, en reageert nog nauwelijks op een toegeworpen tennisbal. Ik denk, doe niet zo slap man, stap eens uit je schaduw. The Dog Days are over. Arf!…