De ellende met de Ierse kalfjes gaat gewoon door, ondanks beloften ermee te zullen gaan stoppen. Het is het grote probleem van de mannelijke nakomelingen van koeien, de stiertjes, die vrijwel nutteloos zijn voor de agrarische sector, omdat niemand ze wil hebben als volwassen dier. Ja, misschien in Spanje, om ze te laten afslachten in de arena, doorstoken door een toreador, maar duizenden exemplaren per week, dat is zelfs voor het brute Spanje teveel van het goede. De soms pas enkele weken oude beestjes, op hun reis naar Nederland 24 uur zonder drinken zittend, gaan eenmaal gearriveerd linea recta door naar het slachthuis…

Het is niet ondenkbaar als ze binnen korte tijd in Oostenrijk bij de Prater als schnitzel op een toeristenbord belanden, begeleid door een liter bier. Ja, onze wereld is nogal circulair, kijkend naar de doorloop van dierlijke producten van cradle to human stomach. Ik had het over de stiertjes, maar het is precies hetzelfde bij jonge haantjes, geitjes en schaapjes: het mannelijke deel is zo goed als overbodig bij geboorte, voor de fok of voor de liefhebberij, zodat ze in korte tijd ‘verwerkt’ worden, omdat het geld kost (voer, huisvesting, energie). Het besparen van kosten, dan wel het optimaliseren van omzet en winst, is de kern van het wat mij betreft doodzieke, perverse agrarische bedrijf…

Ja, het is waar, hoe zou ik niet over Donald Trump kunnen schrijven? Het is vrijwel onmogelijk, zelfs op een dag, gister, dat hij zich relatief koest hield, wat bijna een contradictio in terminis is. Hij heeft zelfs over zijn hart gestreken, wat ik niet had verwacht, door Iran de credits te geven van de aanval gister op twee vrachtschepen, door deze acties te omschrijven als ‘geen schendingen van het staakt-het-vuren’, met de wat mij betreft wiebelige uitleg: “Omdat het geen aanvallen waren op Amerikaanse of Israëlische schepen vind ik het goed zo”. Je gaat bijna denken dat het slappe hap is van Trump, zo’n haast ‘woke’ standpunt…

Maar wij weten wel beter. Trump wordt min of meer, door zijn financiële achterban, zeg maar de mensen die hem honderden miljoenen hebben gedoneerd om in het ambtelijke zadel te komen, gedwongen niet langer zijn persoonlijke visie te volgen (“Attack, kill those god damn bastards!”) maar die van de financiële belangen van de Amerikaanse en internationale markten waarin de VS belangen heeft, omdat het voeren van oorlogen de markten voor lange tijd kan ontregelen dan wel kapot kan maken, zodat de achterban structureel minder centjes verdient (uitgezonderd the oil friends, die zwijgen in alle toonaarden met hun woekerende winsten). Het is frustrerend voor een agressieve, aanvalslustige man als Trump, dat hij moet luisteren naar ‘those suits’…

Een kleine zegen voor de rest van de wereld, dat we deze beweging zien: tijd gunnen aan de dwarse Iraniërs om er toch met elkaar uit te komen, in weerwil van zijn karakter. Een vorm van intern afreageren is het ontslag van John Phelan, zijn Minister van Marine, omdat die niet lekker lag bij Pete Hegseth. Deze ogenschijnlijke schijnbeweging is niets anders dan het afrekenen met hinderlijke personen in zijn Administration, uit woede bij hoe het gaat. Hij zal zich korte tijd beter voelen door deze actie, maar Trump kennende duurt zo’n opleving nooit langer dan een etmaal. Dan moet er weer een nieuwe wraak- of woedepuls komen, zodat hij opnieuw een etmaal verder kan. Etc etc…