En nu wil hij alweer dat cabaretier Jimmy Kimmel wordt ontslagen. Uiteraard heb ik het over Donald Trump. Nog niet zo heel lang geleden was het gebruikelijk dat een zittende President van de VS zweeg over kritiek op zijn eigen handelen, zeer zeker als dit door cabaretiers werd gedaan. Want ja, daar zijn het cabaretiers voor, om vanuit de heup links en rechts op de gebeurtenissen uit de maatschappij te schieten. Daar moet je als President tegen kunnen, als je onderwerp van een scherts bent. Alle Presidenten van de VS waren het onderwerp van scherts en spot van cabaretiers, het is in zekere zin cultuur te noemen…
Ook vrouwen van Presidenten kunnen het onderwerp van een cabaretier zijn. Zo had Kimmel best een aardige grap over de stralende lach van First Lady Melania, omdat ze, aldus Kimmel, binnenkort mogelijk weduwe zal zijn. Het is humor, mister Trump, het is om te lachen, als je van zulke humor houdt. Maar als je er niet van houdt, hoef je niet meteen je dictatoriale macht aan te wenden om Kimmel te laten ontslaan – het typische gedrag van een dictator om tegenstanders uit te schakelen. Het zijn kuren van een toch al kinderachtige man, die altijd het laatste woord wil hebben, altijd zijn zin wil hebben en nooit enige vorm van weerstand, kritiek of grappen tolereert…
Het is ondenkbaar wat er zou gebeuren als we deze situatie in de VS zouden projecteren naar ons land, naar onze politiek. In de VS laat men zo’n kinderachtige, speeksel-spuwende man (voor alle duidelijkheid: Trump!) zijn gang gaan, omdat niemand zijn toorn wil opwekken en daardoor zelf de sjaak zal zijn. Het is wat ik noem de moderne, democratisch-dictatoriale terreur van De Staat: als je niet in het gareel loopt, zoals kritisch zijn op Het Staatshoofd, komen we je halen! Een creatieve mix van de moderne wereld met de onderdrukkende terreur van Oost-Duitsland, Sovjet-Unie, Noord-Korea, China, Turkije en Israël…
Ons land zou te klein zijn, vermoed ik. Gevolg: geen stenen door leegstaande gemeentehuizen vanwege ‘maar liefst’ 70 asielzoekers, wel complete lantarenpalen en stoepranden door alle ramen van alle Parlementsgebouwen, in gebruik of niet. Nu hebben wij ook een klein land, dus zoiets klopt wel. De VS is een zo veel groter land, dat men daar al snel iets okay vindt, want dat wat drie Staten verderop gebeurt, gebeurt niet in hun achtertuin, en dus zal het allemaal wel, loopt het wel los. Ik heb het nu niet over de allergische President van de VS, maar over de gemiddelde burger, die heel wat relaxter en toleranter is dan het kleine kind Trump. Little Trump, Trumpy, Donny Boy. Wat een pech heeft de wereld toch met die man, zucht…