Ze waren er plots weer gister: protesterende boeren. In de Tweede Kamer werd gedebatteerd door het minderheidskabinet met de rest van de Kamer. Het verwachte vuurwerk was een feit, er werd ook geschreeuwd vanaf de tribunes en tevens werden boeren met tractoren tot stand gehouden door de ME, toen ze Den Haag wilden binnenrijden om de boel op stelten te zetten. Een beperkt deel mocht volgens afspraak met burgemeester van Zanen parkeren bij de Kamer, maar de rest was niet welkom. Terecht! De emoties van de boeren gemeenschap lopen zodanig hoog op dat er grootscheepse rellen in de lucht hangen…
En dat omdat ze moeten worden ingeperkt door nieuwe maatregelen van het kabinet. Geheel terecht wat mij betreft, want ons land is ziek, voor wat betreft de productie van vlees, melk en eieren. Al die troep die al jaren de bodem en de lucht wordt ingepompt, we zien dat de natuur er hard onder leidt. Als dit zo doorgaat is er over vijftig jaar geen natuur meer over, lopen de met brandnetels, bramen en raaigras beklede erven der boeren naadloos over in het hart van natuurgebieden, alles doordrenkt in een afgrijselijke putlucht van stront en pesticiden, des boeren handelsmerk. Onze agrarische ondernemers zitten hoekiger dan ooit in de wedstrijd. Het is een kwestie van tijd totdat de snelwegen weer worden geblokkeerd door asbestplaten en stront…
De eerste boeren signalen zijn er. Men is het, per definitie, nooit eens met het overheidsbeleid. Ze vinden zichzelf allereerst belangrijker dan de enorme huisvestingsproblemen van ons land. Voor mij geldt: Boer Zoekt Vrouw heeft er niet voor kunnen zorgen dat ik meer sympathie heb gekregen voor het collectief der boeren. Eerder het tegendeel, want ik werd steeds zo triest van de ellende die je kon zien betreffende hun (ontbrekende liefdes-)leven en hun destructieve werkzaamheden. Ook is de gister als vanouds fulminerende politieke mislukking Caroline van der Plas uit haar zomerslaap ontwaakt: haar one-issue-party lijkt een pot amfetamine te hebben leeg-gesnoept, zo actief zijn ze ineens geworden voor die paar armoedige zeteltjes…
Ja, ik ben wat cynisch vanochtend, wat mij betreft terecht. Want de repeterende scenario’s laten zich eenvoudig raden, als het boeren kinkeldom weer in actie komt met asociale acties en de mensheid irriterend met blokkades en het dumpen van vuiligheid. Je kunt nog beter een stakende NS hebben of protesterende truckers dan boze boeren. Want het is één reusachtig kruitvat, waar op enig moment een vonk bij komt zodat de boel ontploft. Ja, hadden ze dat ook in Boer Zoekt Vrouw maar, dat temperament, dan heeft de rest van het land er nog iets aan…
Cynisme, dat is wat resteert. Maar misschien ben ik te cynisch. Het komt door de opeenvolging van tegengas vanuit het boeren achterland, op het moment dat de overheid iets wil doen aan hun overlast. Kunnen we deze boeren, net zoals ze dat met hun stront doen in de bodem, niet injecteren met enige vorm van realiteitsbesef? Kan het RIVM niet iets ontwikkelen? Een virus desnoods, te vernevelen boven de agrarische gebieden door sproeivliegtuigjes, waar men vroeger pesticiden mee sproeide? Een vooral kalmerend virus, zodat er met ratio een oplossing kan worden gevonden, zonder dat meteen de zaak op scherp wordt gezet. Redelijkheid en billijkheid, dat is wat we van de boeren gemeenschap willen zien. Is zulks te veel gevraagd soms? Ja, zeggen de boeren. Want hun geduld is op. Nou, het mijne ook!…